การเดินทางและวัฒนธรรมเชียงรุ้ง : หน้า 28/124

- (ภาพที่ ๓) ที่น่าเข็ดขยาดก็คือ การหยุดเข้าห้องส้วม ซึ่งทำเป็นหลุมร่องลึก ไม่มีน้ำราดเหม็น คลุ้งจนสุดทน แถมยังไม่มีฝากั้นเสียอีก ดังนั้นการไปยิงกระต่ายหรือเก็บดอกไม้ ในป่าน่าจะมีความสุขกว่า เมื่อรถวิ่ง ข้ามสะพานตรงลำน้ำยิ่งแล้ว จะพบ ด่านตรวจคนเข้าเมือง ซึ่งเป็นเสมือน ประตูบ้านของสิบสองปันนา รถวิ่งผ่าน ป่าเขาไปอีกนานพอสมควร จะมองเห็น เจ้าหญิงแสนหวี่ ท่านก็อาจวาดจินตนา ลำน้ำโขงและเมืองเชียงรุ้งอยู่เบื้องล่าง หากท่านได้เคยอ่านนวนิยายของหลวง วิจิตรวาทการ การถึงเชียงรุ้งในรูปแบบหนึ่ง ส่วนท่านที่ เรื่องบัลลังก์เชียงรุ้ง ไม่เคยอ่านก็อาจจะจินตนาการถึงเชียงรุ้ง ไปอีกรูปแบบหนึ่ง คนรุ่นใหม่อาจจะ ไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย เมื่อไม่นานมานี้ รายการทีวีโลกสลับสีได้นำเอาสารคดี เกี่ยวกับเชียงรุ้งมาออกรายการ ทำให้ คนไทยในสยามเกิดความสนใจอยากรู้ อยากเห็นเรื่องราวของเชียงรุ้งมากขึ้น รถยนต์จะวิ่งข้ามสะพานที่ทอดข้ามลำ น้ำโขง ก็จะเห็นบ้านเรือนแบบไทยมี (ภาพที่ ๘) (ภาพ ๗) แม่น้ำล้านช้างไหลเอื่อย ๆ ไปทางใต้ ๆ (ภาพ ๔) นักท่องเที่ยวทยอยลงจากเรือที่ท่าน้ำสิบสองปันนา จังหวัดนี้มีถนนกว่า ๒๒ สาย มีความ ยาวรวมกันถึง ๑,๔๐๐ ก.ม. (ภาพ ๙) หินหัวช้าง หมู่กองหินริมแม่น้ำล้านช้าง (ภาพ ๑๐) จิ่งหง เมืองเอกของจังหวัดสิบสองปันนา ตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำล้านช้างตอนปลาย (ภาพ ๑๑) ศาลากลางจังหวัดสิบสองปันนา ในเมืองจิ่งหง เป็นที่ทำการของเขตการปกครองอิสระจาก รัฐบาลกลาง สร้างเมื่อ ๒๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๖ ๒๖ กัลยาณมิตร สัญลักษณ์ปรากฏให้เห็นเด่นชัด ผู้คน ในเชียงรุ้งไปไหนมาไหนมักจะขี่จักรยานกัน สำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะพวกที่มีเชื้อส ชาวไต หรือไทยลื้อ จะมีรูปร่างสูงบาง รูปร่างหน้าตาแบบคนภาคเหนือของเรา ผิวขาวนวล ไว้ผมยาวเกล้ามวยไว้ข้างหลัง บางคนก็เกล้าผมคล้ายกับนกยูงรำแพน ปักปิ่นและประดับดอกไม้ในบางโอกาส ใส่เสื้อแขนกระบอก นุ่งผ้าสีสดใสยาวจน ปิดเท้า เวลาอาบน้ำสระผมมักจะใช้ สถานที่บริเวณริมฝั่งน้ำ โดยนุ่งผ้าถุง กระโจมอก บางรายที่มีอายุมีลูกแล้วก็ ปล่อยเปลือยอกไปตามธรรมชาติ การ สระผมจะยืนก้มตัวลง ทำความสะอาด เส้นผมกับน้ำในห้วยหนองคลองบึง แม่น้ำ แล้วก็จะเอาผมนั้นไปสระกับน้ำ