การเริ่มต้นใหม่ : หน้า 107/124

จากบ่วงของความรัก ความห่วงใยของ เธอเอง - และถึงแมวจะรู้ว่าฝันไป แต่แมว ก็รู้ว่านั่นคือคำตอบที่สุรีย์ให้กับแมว..... แมวรู้ว่าต่อแต่นี้ไปสายสุรีย์จะไม่ต้องร้องไห้ เพราะเจ็บปวด หรือว้าเหว่ เพราะความจริง เท่านั้นที่จะให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นฝันร้าย ของเธอสลายลง ๑๑. ฟ้าใหม่ของสายสุรีย์ เช้านี้อากาศสดใส แมวเปิดประตู กระจกออกไปที่ระเบียงด้านหลังของห้องพัก หันหน้าเข้าหาตะวันที่กำลังกระจายแสง ออกลบเลือนความมืดสลัว ฟ้าใสกระจ่าง ขึ้นเป็นระยะ ๆ ทำให้มองเห็นได้ไกล ออกไปถึงชายป่า เห็นแนวเขาที่เริ่ม เขียวขจีเปลี่ยนจากสีมืดคล้ำ นกแก้วที่ ต้นยางใหญ่ออกโผบินฉวัดเฉวียนไปมา ระหว่างแนวป่าและรวงรัง เสียงของมัน เจิดแจ้งสะท้อนไปมาอยู่ในที่ราบกว้างใหญ่ แมวมองเลยลอดกิ่งมะม่วงทางด้านซ้ายมือ เข้าไปหากอบัวสาย ที่คงจะเริ่มแย้มกลีบ ใหม่อีกครั้ง เลาะเลยตามแนวฝั่งของ สระบัวใหญ่ไปทางขวา ผ่านพุ่มไม้ แล้วอยู่ ๆ แมวก็นึกถึง คำสอนของคุณยาย... ว่า ผีหรือคนไม่ได้ผิดกันตรงไหน ต่างล้วนปรารถนาความสุข ความเข้าใจ และบุญด้วยกัน ทั้งนั้น เพราะบุญนั่นแหละ ที่จะเป็นพาหนะวิเศษ พาดวงชีวิต ดวงจิต ดวงวิญญาณ เนินหญ้า จนกระทั่งมองเห็นกอไผ่... แมวคลับคล้ายว่าจะได้ยินเสียง รินไหลของโตรกธาร ผสมผสานกับเสียง เสียดสีของไผ่สีสุกกอใหญ่ นี่อย่างไร... เพลงน้ำไหล เพลง ไผ่สีซอของสายสุรีย์ ตะวันไม่ได้ซ่อนสุรีย์ไว้ที่ไหน แมว แน่ใจว่าสุรีย์จะต้องอยู่แถวนี้ บริเวณนี้ หรืออาจเดินเล่นซ้อนอยู่ในมิติของสุรีย์ที่ ริมธารนั่น สุรีย์ของฉัน... สุรีย์ของแมว... เธอทำอะไรอยู่หรือ... แล้วอยู่ ๆ แมวก็นึกถึงคำสอน ของคุณยาย..... ว่าผีหรือคนไม่ได้ผิดกัน ตรงไหน ต่างล้วนปรารถนาความสุข ความเข้าใจ และบุญด้วยกันทั้งนั้น เพราะบุญนั่นแหละที่จะเป็นพาหนะวิเศษ พาดวงชีวิต ดวงจิต ดวงวิญญาณ ให้ ก้าวข้ามพ้นทุกขเวทนาได้ "ถูกแล้ว” แมวอุทานอย่างดีใจ "สุรีย์อยู่ที่ไหนกันนี่ มาสิ แมวจะเล่า อะไรให้ฟัง” แมวพูดในใจตามเคย เพราะมั่นใจแล้วว่าสุรีย์จะต้องอยู่ใกล้ ๆ แถวนี้ สุรีย์จะไม่มีวันหนีหายไปไหน อะไรให้ฟัง ลมพัดกลิ่นหอมคุ้นใจมาปะทะ... คลายเสียงขานรับ แมวทอดสายตา ไกลออกไปเลยออกไปสู่ฟ้าเบื้องหน้าโน้น อย่างรู้สึกโปร่งเบาในใจ "สุรีย์... เธอเป็นคนดีมากรู้ไหม...” แมวพูดในใจ อย่างรู้ว่าสายสุรีย์กำลัง ตั้งใจฟัง แมวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะ ให้ก้าวข้ามพ้นทุกขเวทนาได้ เท้าความถึงชีวิตในหนหลังของสุรีย์ ที่ แมวรู้สึกเหมือนกับจำได้จนเจนตาเจนใจ อย่างนั้น "จำได้ไหม... ทุกวันพระเราจะ พาเด็ก ๆ ไปที่วัดปากทางแยกใกล้อำเภอ ไปถวายเพล ถวายปัจจัยตามแต่เราจะ พอมีกัน กับข้าวส่วนใหญ่อร่อย ๆ กัลยาณมิตร ๑๐๕ Kalyanamitra.org