ความเจ็บปวดและการรอคอย : หน้า 103/124

W S อ ด อ ย อ โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์ 1 อี ๑๐. ความเจ็บปวดมาจากไหน กครั้งที่แมวรู้สึกเป็นตัว ของเดือนเพ็ญ และเสียงเพลงแผ่วเบา ของตัวเอง ไม่มีสุรีย์ | นุ่มนวล นอกจากความอ่อนใจ "เอ๊ะที่ไหนกันนี่” ...แมวมอง เห็นใจ ในทุกข์โทมนัส ออกไปรอบ ๆ ตัว ไร่ข้าวโพดกว้างสุดตา ของอดีตเพื่อนรัก แมวยกมือขึ้นเสยผม ต้นมะม่วงใหญ่เป็นแนวเรียงราย ดอกไม้ ที่ตกลงมาปรกหน้า คิดถึงเวลาที่สุรีย์ สวย ๆ ประดับเป็นหย่อม ๆ ตามทาง ต้องวนเวียนระหว่างที่นี่ กับที่ไร่ นึกถึง "อ๋อ... ที่ไร่นั่นเอง... แล้วเรามา หัวใจแตกร้าวของสุรีย์ที่คอยแล้วคอยเล่า ที่นี่ได้ยังไงกันเล่า” แมวย้อนถามตัวเอง ไม่เห็นแม้เงาของใครสักคน รึว่าฝันไปเพราะความเป็นห่วงสุรีย์ ๆ น่าประหลาดที่ทำไม คุณพ่อ ขณะที่แมวยังลังเลสงสัยอยู่นั้น คุณครูใหญ่ ประกิต และวรางค์ ทำไม | หูพลันได้ยินเสียงรถม้าวิ่งใกล้เข้ามา ถึงไม่กลับมาที่นี่ เป็นเพราะอะไร ทุกคน จนกระทั่งมองเห็นได้ชัด ถึงหายไปทิ้งให้สุรีย์จมอยู่กับการรอคอย “สุรีย์นี่...เอ๊ะนั่งมากับใครนั่น..... ความฝัน ความทุกข์มานานช้าเช่นนี้ ทำไมดูมีทีท่าตกอกตกใจอย่างนั้นเล่า...สุรีย์ แมวถอนหายใจลึก ๆ เต็มที่อีกครั้ง สุรีย์” แมวตะโกนออกไปสุดเสียง แต่ดู 1 แล้วเลื่อนตัวลงนอนราบกับที่นอน หันหน้า เหมือนทั้งสองคน สุรีย์และผู้ชายท่าทาง มองออกไปนอกหน้าต่าง สวยอย่างนี้ เป็นชาวไร่คนนั้นจะไม่ได้ยิน และมองไม่ ร้าน "สุรีย์นี่... เอ๊ะนั่งมากับใครนั่น.... ทำไมดูมีทีท่า ตกอกตกใจอย่างนั้นเล่า... สุรีย์ สุรีย์” แมวตะโกน ออกไปสุดเสียง แต่ดูเหมือนทั้งสองคน สุรีย์และผู้ชายท่าทาง เป็นชาวไร่คนนั้น จะไม่ได้ยิน นี่เอง.... สายสุรีย์ถึงหลงใหล... ปล่อย เห็นแมวด้วยซ้ำไป แต่เอ... ทำไมสุรีย์ และมองไม่เห็นแมวด้วยซ้ำไป ชีวิต ปล่อยใจอยู่กับธรรมชาติที่นี่... ถึงดูตกอกตกใจอย่างนั้น แล้วกำลังจะ แมวนอนมองพระจันทร์ดวงกลม ไปที่ไหนกันนั่น ลอยดวงอยู่กลางฟ้า มองเห็นทิวเขา เร็วเท่าความคิด แมวรู้สึกว่าตัวเอง ซับซ้อนอยู่ข้างหลังต้นยางใหญ่สองสามต้น วิ่งได้รวดเร็วยิ่งนัก สักครู่เดียวมาหยุดที่ อย่างเพลิดเพลินจนหลับไปกับความนวลใส บริเวณที่แมวจำได้ว่าไม่เคยเข้ามาถึงรกร้าง กัลยาณมิตร ๑๐๑