วัฒนธรรมตะวันออกในเยอรมนี : หน้า 54/124

และพุทธศาสนาแบบเซนของญี่ปุ่น มีมาก กว่าเมืองใหญ่ ๆ หลายแห่งในเยอรมนี ประกอบกับมหาวิทยาลัยแห่งเมืองฮัมบวร์ก ให้ความสนใจกับวัฒนธรรมตะวันออก เป็นพิเศษ ประชาชนมีจิตใจที่เปิดกว้าง มากกว่า มีค่านิยมทางศาสนาไม่รุนแรง เหมือนกับชาวเยอรมันทางตอนใต้ แต่ยังหาพระภิกษุไทยที่มีความสามารถ ไปอยู่ที่นั่นไม่ได้ หลายคนให้ความหวัง ไว้ว่าพุทธศาสนาจะเจริญได้อย่างรวดเร็ว งานให้ตัวเองจึงไม่ค่อยมี แม้กระทั่งเวลา ที่จะรับประทานอาหาร ในตอนหนึ่งขณะสนทนา อาตมา ได้ถามถึงหลักฐานเกี่ยวกับวิชชาธรรมกาย ตามที่ปรากฏในคัมภีร์ต่าง ๆ พร้อมกัน นั้นอาตมาก็เล่าเรื่อง "การค้นพบธรรมกาย ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ” ให้ท่านได้ฟัง ในขณะที่ฟังท่านก็คิดตามไปด้วย และก็ ได้อธิบายว่าคำจำกัดความเรื่องธรรมกาย ตามแบบที่หลวงพ่อวัดปากน้ำได้อรรถา ธิบายไว้นั้น มิใช่เป็นของใหม่ในพระพุทธ ศาสนาแต่ประการใด แต่เป็นความเชื่อ อย่างหนึ่งของชาวพุทธในยุคโบราณ อาจ จะเป็นความเชื่อที่เก่าแก่มากที่สุดประการ หนึ่งของพุทธศาสนาก็ว่าได้ มีปรากฏอยู่ ในเยอรมัน โดยที่เริ่มจากเมืองฮัมบวร์กก่อน บ่ายวันเดียวกันนั่นเอง อาตมาก็ มีโอกาสได้เดินทางไปชมสวนพฤกษชาติ ขนาดใหญ่มีพันธุ์ไม้นานาชนิด รวมทั้ง to ของมหาวิทยาลัยฮัมบวร์ก ซึ่งจัดเป็นสวน ประตูสเวเปียน เกท และถนนสายวงแหวนรอบ ตัวเมืองเก่าของฟรายบวร์ก พันธุ์ไม้จากเอเชียอยู่ในเรือนกระจกเป็น สถาบัน ศาสตราจารย์สมิธทาวเซิน ได้ ในคัมภีร์พุทธศาสนาอยู่หลายต่อหลายแห่ง จำนวนมาก และเนื่องจากฤดูหนาวกำลัง ออกมาต้อนรับอาตมาด้วยตนเอง ต่าง ๆ หมดสิ้น ด้วยกัน แต่ก็เป็นที่น่าประหลาดใจอย่าง ย่างเข้ามา ต้นไม้ที่อยู่ภายนอกอาคาร ท่านมีเวลาว่างน้อยมาก แต่ก็ได้ให้เวลา หนึ่งที่ว่า ความเข้าใจในเรื่องธรรมกายนี้ เริ่มสลัดใบของตัวเองจนเกือบ เป็นส่วนตัวที่จะคุยกับอาตมา อาจารย์ ไม่มีปรากฏอยู่เลยในทุกประเทศที่นับถือ อาตมาจึงมาไม่ทันได้เห็น พัชรีก็เปิดโอกาสให้อาตมาพูดคุยกับ พุทธศาสนาแบบเถรวาท ก็เป็นเรื่องที่น่า ความสวยงามของสวนพฤกษชาติแห่งนี้ ศาสตราจารย์สมิธทาวเซ็นตามลำพัง คิดว่าหลวงพ่อวัดปากน้ำได้รับความคิดเห็น อาจารย์พัชรี กับเพื่อนอาจารย์ และมีลูกศิษย์ที่ใกล้ชิดคนหนึ่งเป็นชาว ต่าง ๆ เหล่านี้มาได้อย่างไร และสนใจ อีกท่านหนึ่งซึ่งเป็นศาสตราจารย์สอน ศรีลังกา ซึ่งเรียนอยู่กับศาสตราจารย์ ที่จะทราบเรื่องราวเหล่านี้ต่อไปอีก วิชานิวเคลียร์ฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัย อยู่หลายปีเป็นผู้ร่วมสนทนาด้วย ศาสตราจารย์ยังได้คุยถึงเรื่องที่ ได้แวะมารับอาตมาไปพบกับศาสตราจารย์ ศาสตราจารย์สมิธทาวเซนอายุ น่าเป็นห่วงสำหรับยุคสมัยนี้อย่างมากคือ แลมเบอร์ท สมิธทาวเซิน ที่สถาบัน ประมาณ ๕๐ ปีเศษ ไว้เครา ผมสี เรื่องสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ และความจำเป็น ศึกษาวัฒนธรรมอินเดียที่ตั้งห่างไกลออก น้ำตาล ท่าทางเป็นคนที่สุขุมเยือกเย็น ที่จะต้องมาช่วยกันแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อม ไปพอสมควรจากที่พัก เป็นที่น่าสังเกตว่า และมีอัธยาศัยดี ท่านได้ศึกษาค้นคว้า ต่าง ๆ เหล่านี้ และท่านตั้งใจจะใช้ทุน ตึกหลายหลังของมหาวิทยาลัยฮัมบวร์ก พุทธศาสนาอย่างลึกซึ้งทั้งของเถรวาท ตัวเองในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็น จะกระจายกันไปตามจุดต่าง ๆ ของเมือง และมหายาน มีความรู้แตกฉานใน พิษให้เป็นชิ้นเป็นอัน และทำการศึกษา ไม่ได้อยู่ในอาณาเขตของมหาวิทยาลัยเลย ภาษาทิเบตและจีน ขณะที่พูดคุยกันอยู่ ค้นคว้าเป็นพิเศษในเรื่องการใช้ปรัชญา อาคารของสถาบันศึกษาวัฒนธรรมอินเดีย นั่นเอง ท่านก็หยิบยาลดกรดขึ้นมาเคี้ยว พุทธศาสนาในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อม และทิเบตนั้นคล้ายกับสำนักงานมากกว่า เป็นระยะ ๆ พร้อมกับพูดเป็นเชิงระบาย ศาสตราจารย์สมิธทาวเซินเป็นตัวจักร จะเป็นสถาบันการศึกษา และทำเลนั้น ความทุกข์ให้ฟังว่า ท่านมีนักศึกษาจาก สำคัญของขบวนการกรีนพีส (Green ติดอยู่กับถนนสายใหญ่ของเมืองฮัมบวร์ก ต่างประเทศที่ต้องดูแลถึง ๑๕ คน Peace) ในเยอรมนี ขบวนการนี้เป็นตัว ดูภายนอกคล้าย ๆ กับเป็นบริษัทธุรกิจ แต่ละคนมีเรื่องราวมากมายที่จะต้องให้ ตั้งตัวตีผลักดันให้มีการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ไม่ค่อยจะมีคนพลุกพล่านนัก เมื่อเดิน เวลากับเขา จะต้องตรวจวิทยานิพนธ์ ในส่วนต่าง ๆ ของโลก เช่นเข้าไปมีส่วน ขึ้นบันไดไปสองสามขั้นก็เข้าไปถึงบริเวณ ของนักศึกษาเป็นส่วนมาก เวลาที่จะทำ ในการประท้วงอย่างสันติเมื่อมีการทดลอง ๆ ๕๒ กั ล ย า ณ มิตร HUM BURG ๆ