การว่ายน้ำครั้งที่ ๒ : หน้า 100/124

อโศก” อุปมาว่า นางกามาจับอยู่ที่ขอนไม้ท่อน ๆ กั การว่ายน้ำครั้งที่ ๒ ดำเนินไป เดียวกันกับนางพญาหงส์ทองจะลงเอาว่า อย่างเก่า อโศกก็เอาชัยชนะได้อีก นางกาตัวนั้นมีสง่าราศีเสมอด้วยนาง คราวนี้สุสิมะพระพักตร์วิ่ง แสดงอาการ พญาหงส์เที่ยวหรือ? กาก็คงเป็นกา ไม่พอพระทัยระคนอาย เพราะตนเป็นผู้ หงส์ก็คงเป็นหงส์อยู่นั่นเอง เมื่อกายังคง ชักชวนแข่งขันทั้ง ๆ ที่เขาบอกว่าเหนื่อยแล้ว เป็นกา ลูกของนางกานั้นจะเป็นหงส์ วีตโศกยังไร้เดียงสาอยู่มากจึงพูดตาม ไปได้หรือไฉน” ว่าแล้วก็หัวเราะก้อง ประสาชื่อว่า บ ราชกุมารบางองค์ก็พลอยหัวเราะไปด้วย "ถึงจะแข่งอีกสักกี่ครั้ง เจ้าพี่สุชิมะ อโศกโกรธจนสุดจะหักห้ามได้ คงจะสู้เจ้าพ่อโศกไม่ได้” แล้วทรงพระสรวล จึงพุ่งเข้าชกสุชิมะล้มคว่ำลงไป สุชิมะ อย่างพอพระทัย ถูกชกเข้าคางพอดี รู้สึกมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ความละอายวิ่งขึ้นจับความรู้สึก พอทรงตัวได้ก็พุ่งเข้าหาอโศกซึ่งยืนระวัง tas ของสุสิมะอย่างมากนั้นประการหนึ่ง ตนเต็มที่อยู่แล้ว มวยระหว่างลูกกากับ อีกประการหนึ่ง ทรงพลาดหวังที่ตั้งพระทัย ลูกหงส์ก็เกิดขึ้นอย่างสุดเหวี่ยง ณ ว่าจะกราบอโศกให้ราชกุมารทั้งหลาย ริมสระน้ำนั้น เห็นฝีมือไว้ เมื่อทั้งสองประการมารวมกัน วีตโศก เห็นเรื่องบานปลายรุนแรง จึงทำให้สุสิมะพิโรธเหลือจะอดกลั้นได้ ไปเช่นนั้นก็ตกใจตามประสาเด็ก จึงรีบ จึงเปล่งผรุสวาทเป็นเชิงกระทบกระทั่ง วิ่งไปเฝ้าพระนางวิมังสาเทวีมารดาตน ดึงชายส่าหรีของพระมารดาเดินบ้างวิ่ง ออกมาว่า "ก็ลูกหญิงช่างตัดผมจะเก่งสัก บ้างมาริมสระว่ายน้ำ พระนางเห็นอโศก เพียงใดเที่ยว จะเก่งอย่างไรก็ไม่พ้น บุตรตัวกำลังพลิกคว่ำพลิกหงายกันอยู่ ความเป็นไพร่" นี่ถ้าผู้ใหญ่ไม่เคย กับเจ้าชายสุสิมะ ทรงตกพระทัยยิ่งนัก แย้มพรายถือเอาปมด้อยของผู้อื่นมาเล่า รีบเข้ากันออกจากกัน เจ้าชายสุสิมะนั้น ให้เด็กฟังเล่นเป็นเรื่องสนุกแห่งตนแล้ว รู้สึกอยู่ว่า ตนเองเป็นรองกำลังของ เด็กจะพูดอย่างนี้เทียวหรือ เบ eeangele อโศกโกรธ จนสุดจะหักห้ามได้ จึงพุ่งเข้าชกสุสิมะใน ล้มคว่ำลงไป สุชิมะถูกชกเข้าคางพอดี รู้สึกมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง พอทรงตัวได้ก็พุ่งเข้าหาอโศก ซึ่งยืนระวังตนเต็มที่อยู่แล้ว อโศกก็ยินดีอยู่ที่มีผู้มาห้าม ถึงกระนั้นก็ มวยระหว่างลูกกากับลูกหงส์ ก็เกิดขึ้นอย่างสุดเหวี่ยง "แม่จะมาช่วยลูกด้วยคนหรือ แล้ว ณ ริมสระน้ำนั้น เคยกล่าวแล้วว่า อัธยาศัยแห่ง ยังตรัสอย่างอวดดีว่า อโศกนั้นไม่เคยรังแกใครก่อน แต่ใคร มารังแกตนก็จะไม่ยอมให้รังแกเล่นตาม จะได้เห็นดีกัน” สบาย ครั้งนั้นเลือดแห่งนักสู้จึงฉีด “ไม่เลยลูกรัก" พระนางวิมังสา อย่างแรง วิ่งพล่านไปทั่วกาย ทำให้ เทวี ตรัสกับเจ้าชายสุสิมะ "ลูกสุชิมะเอง ลืมตัว จึงกล่าวตอบโต้ออกไปว่า "ถึง แม่ก็มิได้คิดเป็นอย่างอื่น คิดเหมือนลูกตัว แม้เราจะเป็นอะไรก็ตาม แต่พ่อเราก็มี มีเรื่องอะไรกันหรือ จึงถึงกับชกต่อยกัน | Allison ศักดิ์เสมอกันกับคนทั้งหลายที่อวดตัวว่า อย่างนี้ ตระกูลสูง อนึ่งว่าโดยวิสัยของผู้เที่ยงธรรม "อยา... อย่าเลย อย่ามาเรียกเขา เมื่อโกรธใครก็ควรจะพูดด่าว่าเฉพาะคนนั้น เขาไม่ได้เป็นลูกตัว” สุชิมะพูดเสียง ไม่ควรก้าวก่ายไปถึงผู้ไม่มีส่วนรู้เห็น ซึ่ง กระด้าง “โน่นลูกตัว ยืนอยู่โน่น” ว่าแล้ว มีศักดิ์เสมอมารดาตน” "ชะ ชะ เสมอมารดาตน” สุสิมะ ทรงชี้ไปที่เจ้าชายอโศก วิมังสาเทวีหันมาทางอโศกพร้อม "มีเรื่องอะไรกันอโศก พูดอย่างเย้ยหยัน "อโศกคิดดูให้ดีเถิด ด้วยถามว่า ๙๘ กัลยาณมิตร