ข้อความต้นฉบับในหน้า
มารดาในครัว
จะมอบตัวเป็นศิษย์ของพระที่เราไม่รู้ อยากจะฝากตัวเป็นศิษย์ของท่าน อยาก
"แม่ครับ ลูกเห็นว่าพระองค์นี้ หลักแหล่งเช่นนี้จะเป็นการสมควรหรือ?”
เป็นพระที่ประหลาดมาก
"ประหลาดยังไงลูก?” แม่วางงาน | ท่านเป็นใครมาจากไหน” ว่าแล้วอาตมา
ในครัวไว้ชั่วคราวถามขึ้น
“ท่านดูท่าทางเป็นพระบ้านนอก
"เอาละ ลูกจะเรียนถามท่านดูว่า
ก็ขึ้นไปธุระบนห้องนอนครู่หนึ่ง
เมื่อกลับลงไปสู่ห้องรับแขก
ก็ได้
จะบวชเรียนกับท่าน แต่กระผมอยาก
ทราบว่าท่านประจำอยู่ที่อารามไหน?”
พระภิกษุประหลาดหัวเราะเบา ๆ
ตามเคย แล้วตอบว่า "ถ้าอย่างนั้นเย็น
วันนี้หรือพรุ่งนี้ ไปพบอาตมาก็แล้วกัน”
“จะให้กระผมไปพบที่ไหนล่ะครับ?"
“ก็ที่วัดใหม่ทางพระโขนงนั่น
แต่มีความรู้ ความเข้าใจในพระศาสนา | พบว่าพระภิกษุประหลาดฉันเสร็จแล้ว
อย่างลึกซึ้งมาก พูดเรื่องอะไรต่าง ๆ กำลังเอาผ้าเช็ดบาตรอยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ
ได้ทะลุปรุโปร่งคล้ายตาเห็น ท่านพูดเรื่อง และเห็นมารดากำลังนั่งสนทนากับท่าน
สูง 7 ทั้งนั้น แต่รู้จักใช้ภาษาง่าย ๆ ที่ อยู่แล้ว
คนธรรมดาฟังเข้าใจ ลูกชักเลื่อมใสใน “บุตรของโยมมีความตั้งใจดีมาก” ให้อาตมากับมารดาตกตะลึง
ท่านกล่าวขึ้นเมื่ออาตมานั่งลงกราบ “เมื่อ หน้ากันอยู่เป็นเวลานานทีเดียว
พระองค์นี้เสียแล้วล่ะ”
แม่มิได้พูดอะไร เพียงแต่ผงก | อุปสมบทแล้วก็จะตั้งใจประพฤติปฏิบัติ
ศีรษะขึ้นลงช้า ๆ
อย่างเคร่งครัด โยมจะได้รับผลานิสงส์
"ยิ่งกว่านั้น ท่านยังพูดคล้ายกับ อย่างมากมายทีเดียว”
รู้เรื่องอะไรต่าง ๆ เกี่ยวกับตัวลูกเป็นอย่างดี
“ดิฉันก็รู้สึกว่าเขาจะเอาจริงเอาจัง”
ลูกจะบวชท่านก็รู้ ลูกมีความรู้สึกนึก มารดาพูด “ดิฉันเกรงอยู่อย่างเดียว
คิดอย่างไรเกี่ยวกับชีวิตท่านก็รู้ ไม่ เท่านั่นแหละค่ะ ขอเรียนตามตรงคือ
ทราบว่าท่านรู้ได้อย่างไร”
"บางทีท่านอาจจะรู้ได้ โดยวิธีนั่ง อยากให้บวชเพียงพรรษาเดียว
ทางในกระมังลูก” แม่พูดขึ้นอย่างตื่นเต้น
เกรงว่าเขาจะบวชแล้วไม่สึก เพราะดิฉัน
พระภิกษุประหลาดหัวเราะเบา ๆ
“ไม่รู้” อาจจะเป็นไปได้เหมือนกัน” แล้วพูดว่า "ถ้าเขาบวชไม่สึก เขาก็จะ
อาตมาตอบอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก
"แม่ครับ ถ้าลูกจะขอมอบตัว และพระศาสนา โยมควรจะภาคภูมิใจ
เป็นประโยชน์อันยิ่งใหญ่แก่ประชาชน
"แล้วคู่หมั้นเขาล่ะคะ?” แม่ถาม
อุปสมบทกับพระองค์นี้ แม่จะเห็น | ในบุตรผู้ประเสริฐเช่นนั้น”
อย่างไร?"
แม่จ้องดูอาตมาอย่างงง ๆ แล้ว ขึ้น
มารดา
ถามว่า "แต่ลูกตั้งใจจะบวชกับท่าน "คู่หมั้นเขาก็ควรจะภาคภูมิใจ ที่
อาจารย์ที่วัดทางพระโขนงมิใช่หรือ?” มีคู่หมั้นผู้ประเสริฐเช่นนั้น”
"ผมก็ตั้งใจอย่างนั้น แต่เวลานี้ ไม่ตอบ ถอนหายใจอย่างหนัก แล้วก็
ก้มหน้านิ่งอยู่
ผมชักเปลี่ยนใจเสียแล้ว”
“ตามใจลูกก็แล้วกัน” แม่พูดพลาง "ท่านครับ” อาตมาพูดขึ้นบ้าง
หันไปจับงานที่วางไว้ แต่แล้วก็หันมา "ทีแรกกระผมตั้งใจจะอุปสมบทกับท่าน
พูดอีก "เออ แต่เราก็ยังไม่ทราบเลยว่า อาจารย์ที่วัดใหม่ทางพระโขนง
พระองค์นี้เป็นใครมาจากไหน การที่เรา เวลานี้กระผมเปลี่ยนใจเสียแล้ว กระผม
๑๑๖ กัลยาณมิตร
แต่
แหละ!”
คำตอบของภิกษุประหลาด ทำ
นั่งจ้อง
อ่านต่อฉบับหน้า
Kalyanamitra.org