การปลดปล่อยจากความทุกข์ : หน้า 109/124

แต่สดใสด้วยสีสัน ตั้งใจว่าจะเดินออก | ความสดใสที่เคยได้ เคยเป็น เคยกระทำ ของเพื่อนรัก และด้วยการกระทำของ ไปให้ถึงลำธาร ไปนั่งเล่นที่นั่นให้สมกับ ในอดีตที่ผ่านมา รถตู้สีขาวที่จะเป็น สายสุรีย์เอง ที่ไม่ได้กลับมาเสียนาน พาหนะพาคณะของเรากลับกรุงเทพฯ เสียงน้ำไหลยังคงมีเสน่ห์ไม่คลาย... มาจอดรถอยู่ตรงที่รอรับแขกของโรงแรม แมวนึกถึงตัวเองในขณะที่เป็นวรางค์ ทุกคนสดชื่นแจ่มใสกับสถานที่และการ สวมกระโปรงยาวเกือบถึงข้อเท้าสีสดใส พักผ่อนหย่อนใจ พนักงานที่โรงแรม เสื้อผ้าฝ้ายที่มักเป็นสีขาว วิ่งเล่นอย่าง แห่งนี้ดูมีน้ำใจกับพวกเราทุกคน สำหรับ ร่าเริงอยู่บริเวณนี้ พร้อมกับสายสุรีย์ แมวนั้น รู้สึกอ้อยสร้อยเหมือนกันที่จะ ในขณะที่ป่ายังบริสุทธิ์กว่าเดี๋ยวนี้ ต้นไม้ ต้องไปจากที่ ๆ เคยมีชีวิตซับซ้อนผูกพัน หนาแน่นกว่านี้ แต่ทุ่งกว้างที่นี่ยัง แต่อีกไม่นานแมวจะต้องกลับมา เพราะ เหมือนเดิม ที่นี่ยังเต็มไปด้วยความอบอุ่น ความ อะไร ๆ ต่างหมุนเวียนเปลี่ยนไป มีน้ำใจไมตรี เหมือนบรรยากาศในอดีต ไม่หยุดยั้ง ครั้งนั้นกับครั้งนี้ แมวกับ ที่ล่วงแล้วผ่านมา วรางค์ก็ดูราวกับเป็นคนละคน นอกจาก แมวหันหน้ามามองอีกครั้ง... สำนึกข้างในเท่านั้น ที่ยังเป็นคน ๆ และอย่างไม่ตั้งใจ แมวเห็นสายสุรีย์ใน เดียวกันอยู่ สงสารแต่สายสุรีย์ ที่ต้อง ชุดขาวสดใสยืนอยู่ในความว่างเปล่า อ้างว้างอยู่ที่นี่นานเกินไป ตรงส่วนหน้าของโรงแรม ต่อจากนี้ สุรีย์ไม่น่าจะมีอะไร - สายสุรีย์คนงาม... วันนี้เธองาม ทุกข์ร้อนอีกแล้ว ดูสิ ฟ้าช่างเป็นสีฟ้าใส อย่างไม่มีที่ติ ผิวพรรณสดใส ใบหน้า คงเหมือนกับใจของสุรีย์ ที่ได้รับการ ชุ่มชื่นด้วยสีชมพูประกาย นัยน์ตา ปลดปล่อยให้หลุดจากห้วงทุกข์ที่สุรีย์ กระจ่างใสกว่าวันใด ๆ ที่เคยผ่านมา สร้างขึ้นล้อมกรอบตัวเองไว้ด้วยความไม่รู้ และผมของเธอยังคงเป็นเหมือนเดิม ทุกข์ที่เกิดจากความห่วงใย ความรัก พลิ้วไสวทั้ง พลิ้วไสวทั้ง ๆ ที่ไม่มีลม ทำให้มองดู ที่เกาะติดเป็นความคุ้นเคย เป็นสำนึก ราวกับว่าเธอกลับมามีชีวิตอีกครั้ง.... สุดท้ายก่อนที่ดวงจิตจะขาดลอยออก สายสุรีย์... ลาก่อน... แมวมา จากร่างอย่างเป็นกังวล หวาดกลัว และ ครั้งต่อไป... ไม่แน่ใจแล้วว่าจะพบสุรีย์ เจ็บปวด วิญญาณแสนสวยจึงวนเวียน แต่ในใจของแมวสุรีย์จะคงเป็นเพื่อนรัก อยู่กับสิ่งเหล่านี้มานานแสนนาน จนไม่ ตลอดไป... แมวไปละนะ... ลาที สามารถจะคิดถึงอะไรได้นอกจากเวียนว่าย กับความทุกข์ระทม แมวหันมามองโรงแรมทันสมัยนั้น อีกครั้งก่อนรถจะพาลับโค้งไปจากสายตา จนกระทั่งวันนี้... วันที่เพื่อนรัก ใครหนอจะรู้ว่าบนแผ่นดินเดียวกันนี้ ได้ มาอยู่ใกล้ ๆ มาอธิบายถึงความเป็นไป มีชีวิตซ้อนชีวิต ได้มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ที่ล่วงเลยมาช้านาน ด้วยดวงใจที่ผูกพัน ได้เคยเป็นที่อาศัยของหลายชีวิตผ่านมา... ปรารถนาดี แม้จะต่างกันด้วยเวลา และจะเดินหน้าหมุนเวียนต่อไป... เหมือน และภพภูมิแต่ความต้องการทางใจก็ส่งทอด สุรีย์ที่คงจะไม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวที่นี่ ให้แก่กันได้อย่างไม่มีขีดคั่น อีกแล้ว ทันทีที่สุรีย์ปลดห่วงทุกข์ได้ วันนี้ฟ้าของสายสุรีย์ จึงสดใส ด้วยความจริง นกแก้วไม่หัวเราะเยาะหยัน สุรีย์ไม่ต้อง เพราะฟ้าของสายสุรีย์สดใสแล้ว พร่ำรำพันถึงคนที่รัก นอกจากนึกถึง ในวันนี้ ด้วยความรัก ความปรารถนาดี อวสาน กัลยาณมิตร ๑๐๗ Kalyanamitra.org