ปรัชญานิยาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 8 หน้า 112
หน้าที่ 112 / 124

สรุปเนื้อหา

ปรัชญานิยาย ขณะที่เดินออกจากห้องประชุม ก็หัวเราะยินดี ถ้าได้ของที่ไม่ชอบใจก็ ทันทีที่สายตาของฉันไปประสานกับสายตา ฉันยังได้ยินเสียงอาจารย์บางคนกระซิบ ร้องไห้เสียใจ ส่วนผู้ใหญ่นั้นดูเหมือนจะ ของเจ้าเป็ดอ้วนนี้ แกก็หลบสายตาไป กันว่า จะย้ายไปทำงานอยู่ส่วนอื่นของ ยากที่จะเปลี่ยนแปลงความรู้สึกนึกคิดใน มองทางอื่น หรือไม่ก็ก้มมองดูพื้นทันที โรงเรียนจะดีกว่านี้ และบางคนก็พูดด้วย แต่ละคนนั้นพกเอาความจำในอดีตของ เป็นความพิรุธที่แสดงออกมาอย่างเด่นชัด ความเป็นห่วงลูกหลานของตัวเองที่กำลัง ตัวเองไว้มากมาย ทำให้กลับตัวกลับใจ ก่อนที่จะออกจากห้องเรียน ฉันเขียน ศึกษาอยู่ในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงแห่งนี้ ได้ลำบาก หนึ่งในจำนวนนั้นคือ ท่าน ข้อความใส่กระดาษเล็ก ๆ ส่งให้เขามี ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของอาจารย์ สา

หัวข้อประเด็น

- ปรัชญานิยาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ปรัชญานิยาย ขณะที่เดินออกจากห้องประชุม ก็หัวเราะยินดี ถ้าได้ของที่ไม่ชอบใจก็ ทันทีที่สายตาของฉันไปประสานกับสายตา ฉันยังได้ยินเสียงอาจารย์บางคนกระซิบ ร้องไห้เสียใจ ส่วนผู้ใหญ่นั้นดูเหมือนจะ ของเจ้าเป็ดอ้วนนี้ แกก็หลบสายตาไป กันว่า จะย้ายไปทำงานอยู่ส่วนอื่นของ ยากที่จะเปลี่ยนแปลงความรู้สึกนึกคิดใน มองทางอื่น หรือไม่ก็ก้มมองดูพื้นทันที โรงเรียนจะดีกว่านี้ และบางคนก็พูดด้วย แต่ละคนนั้นพกเอาความจำในอดีตของ เป็นความพิรุธที่แสดงออกมาอย่างเด่นชัด ความเป็นห่วงลูกหลานของตัวเองที่กำลัง ตัวเองไว้มากมาย ทำให้กลับตัวกลับใจ ก่อนที่จะออกจากห้องเรียน ฉันเขียน ศึกษาอยู่ในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงแห่งนี้ ได้ลำบาก หนึ่งในจำนวนนั้นคือ ท่าน ข้อความใส่กระดาษเล็ก ๆ ส่งให้เขามี ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของอาจารย์ สาธุคุณโอทูร์ คู่ปรับของแอนดรูว์ ที่มี ใจความว่าขอคุยด้วย เมื่อถึงเวลาพัก แต่ละคนนั้น คงส่งผลกระทบถึงนักเรียน หน้าตาเคร่งเครียดยิ่งกว่าท่านผู้อำนวย เด็กชายดักลาสได้เดินตรงมาหาฉันที่โต๊ะ ทั้งโรงเรียนอีกด้วย เพราะฟังจากเสียง การของโรงเรียนเสียอีก ฉันเห็นท่าน หน้าห้องเรียน โดยก้มหน้ามองดูพื้น หัวเราะ ดูการเล่นเฮฮาของนักเรียนทั้ง โรงเรียนนั้นดูซบเซาไปกว่าปกติ มีเพียง การชกต่อยของนักเรียนบางคน ซึ่งเกิด จากการรังแกกันของนักเรียน และเกิด มากขึ้นในช่วงวันสองวันนี้ อาจจะเป็น ผลจากความเครียด ซึ่งแต่ละคนสะสม เข้าไว้ในใจของตัวเองอย่างมาก การลาพักของฉันครั้งนี้เป็นเวลา ...ท่านสารคุณเอง เป็นเป้าหมายสำคัญ อาจจะเป็นผลของการกระ ตลอดจนรูปร่างที่อุ้ยอ้ายของเด็กชายผู้นี้ มันช่างดูน่าสงสารมากกว่าที่น่าจับผิด ฉัน จึงถามเขาตรง ๆ ว่า ขณะที่แอนดรูว์ ประสบอุบัติเหตุตกบันไดนั้น เขาได้เห็น ที่ อ.อาร์.เอ จดจ้องอยู่ เหตุการณ์หรือไม่ เจ้าเป็ดอ้วนตอบปฏิเสธ ขณะที่ตัวเขาเองนั่งก้มหน้ามองดูพื้นอยู่ และเหลียวกลับไปมามองดูรอบตัวอย่างมี พิรุธ เหมือนกับว่าเขากลัวอะไรอย่างมาก ที่สารคุณได้ทำไว้เหมือนในคัมภีร์ ฉันเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าทั้งสองข้าง ประสานดวงแก้วหนึ่งนิ้วครึ่งนั้นไว้ในฝ่ามือ ไบเบิลที่บอกไว้ชัดเจนว่า ทันใดนั้นฉันก็เข้าใจจิตใจของเจ้าเป็ดอ้วน ใครหว่านพืชเช่นไร นี้อย่างดี สภาพของเขานั้นเห็นเหตุการณ์ ที่ฉันเดินทางไปลอนดอนกับแอนดรูว์ อย่างชัดเจนทีเดียว เห็นนายจอห์นซึ่ง เมื่อครั้งไปเยี่ยมญาติของเขา แล้วก็เป็น ย่อมได้รับผลเช่นนั้น.. ความสนุกกับการสอน และพยายามจะ เป็นคนของสาธุคุณโอทูร์ ที่เป็นคนสอบ ทำร้ายแอนดรูว์ แต่เขากลัวเกินกว่าที่จะ เกือบ ๒ อาทิตย์ ฉันจึงต้องใช้หนี้ชั่วโมง สอนให้อาจารย์ผู้อื่นไม่น้อยทีเดียว พอ สอนนักเรียนห้องหนึ่งเสร็จ ก็ต้องเข้าไป สอนอีกห้องหนึ่ง เพื่อใช้หนี้แทนเวลา และ ๆ ให้ ทำให้อารมณ์ของตัวเองนั้นแจ่มใสมากที่สุด สาธุคุณเดินกระสับกระส่ายไปมาจาก กล้าพูดความจริงให้ฉันได้ฟัง ฉันจึงได้ เพื่อสร้างบรรยากาศที่คึกครื้น เพื่อใช้ ห้องพักของตนไปยังห้องธุรการ แต่ยิ้มแล้วก็ปลอบดักลาสอย่างดี และ การวาดภาพต่าง ๆ เพื่อเป็นการสอน ห้องทำงานของผู้อำนวยการอยู่ไม่ขาด ขอบใจที่เขาอธิบายเรื่องราวต่าง นักเรียนให้รู้จักศัพท์ใหม่ ๆ ในภาษาฝรั่งเศส เพราะตัวท่านสาธุคุณเองเป็นเป้าหมาย ฉันฟังอย่างชัดแจ้ง แล้วดักลาสนี้เองที่ จึงทําให้เด็กเล็ก 1 เหล่านี้รู้สึกคึกครื้น สำคัญที่ ไอ.อาร์.เอ จดจ้องอยู่ อาจจะ เป็นคนมีน้ำใจช่วยพาแอนดรูว์ไปส่ง ลืมความรุนแรงทั้งหลายที่เกิดขึ้นทั้งหมด เป็นผลของการกระทำที่สาธุคุณได้ทำไว้ โรงพยาบาลเมื่อตอนที่เขาถูกผลักตกบันได เหมือนในคัมภีร์ไบเบิลที่บอกไว้ชัดเจนว่า ลงมาในครั้งนั้น ให้สิ้นไป ใจของเด็กนั้นดูเหมือนจะปรับตัว ใครหว่านพืชเช่นไร ย่อมได้รับผลเช่นนั้น ออกจากห้องเรียนได้ไม่กี่ก้าว เสียง ได้มากกว่าใจของผู้ใหญ่ที่โตแล้วทั้งหลาย ในช่วงเวลาที่พักกลางวันนั้นเอง ระเบิดกัมปนาทดังก้องขึ้นอย่างน่ากลัว เด็กเล็ก า มีธรรมชาติ มีการหัวเราะ ฉันได้เหลือบไปเห็นเจ้าเป็ดอ้วนดักลาส ถึงสองครั้ง ฉันเหลียวกลับไปดูเห็นควัน หรือร้องไห้สลับกันได้ เมื่อได้ของถูกใจ | แม็คเสน ที่ฉันเห็นในภาพที่ไอร่าแสดงให้ดู ลูกใหญ่สองลูกที่พุ่งออกมาจากอาคารที่พัก ๑๑๐ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More