การต่อสู้เพื่อความรัก วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 8 หน้า 105
หน้าที่ 105 / 124

สรุปเนื้อหา

เหมือนสมบัติล้ำค่าของผม” | คนร้องไห้อย่างไร้สติในภายหลัง เสียงของเขาอ่อนลงขณะที่สายสุรีย์เริ่ม "แต่อยู่ ๆ คุณพ่อของคุณก็พา นายประกิตมาที่นี่... แล้วคุณก็หัวอ่อน ถอยหลังและมองหาทางหนีทีไล่ ว่าจะกลับตั้งแต่เมื่อวานนี้ แล้วยังมา แก้วตา ไม่ถึง จึงเป็นโอกาสให้นายทวนธงที่หา ช่องทางอยู่แล้วใช้เป็นหนทางลวงสุรีย์มา ในที่ลับตาคน “คุณกำลังจะแต่งงานกับนาย ประกิต"...ทวนธงตะโกนเสียงดัง “ทำไม "ผมสารภาพกับคุณพ่อของคุณว่า ยอมคุณพ่อคุณทุกอย่าง คุณพ่อให้ทำ ผมรักคุณ... รักคุณ... ขอคุณที่มีสุขภาพ | อะไรคุณยอมทั้งนั้น คุณรับหมั้น คุณกำลัง ร่างกายไม่แข็งแรง ต้องได้รับการดูแล จะแต่งงานอย่างไม่เห็นหัวไอ้นายทวนธง ผมจะต้องยอมด้วย ในเมื่อผมดูแล อยู่ตลอดเวลาให้กับผม...” เสียงของ คนนี้” เขาตะโกนทั้งน้ำตา พลางเอามือ คุณตล

หัวข้อประเด็น

- การต่อสู้เพื่อความรัก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เหมือนสมบัติล้ำค่าของผม” | คนร้องไห้อย่างไร้สติในภายหลัง เสียงของเขาอ่อนลงขณะที่สายสุรีย์เริ่ม "แต่อยู่ ๆ คุณพ่อของคุณก็พา นายประกิตมาที่นี่... แล้วคุณก็หัวอ่อน ถอยหลังและมองหาทางหนีทีไล่ ว่าจะกลับตั้งแต่เมื่อวานนี้ แล้วยังมา แก้วตา ไม่ถึง จึงเป็นโอกาสให้นายทวนธงที่หา ช่องทางอยู่แล้วใช้เป็นหนทางลวงสุรีย์มา ในที่ลับตาคน “คุณกำลังจะแต่งงานกับนาย ประกิต"...ทวนธงตะโกนเสียงดัง “ทำไม "ผมสารภาพกับคุณพ่อของคุณว่า ยอมคุณพ่อคุณทุกอย่าง คุณพ่อให้ทำ ผมรักคุณ... รักคุณ... ขอคุณที่มีสุขภาพ | อะไรคุณยอมทั้งนั้น คุณรับหมั้น คุณกำลัง ร่างกายไม่แข็งแรง ต้องได้รับการดูแล จะแต่งงานอย่างไม่เห็นหัวไอ้นายทวนธง ผมจะต้องยอมด้วย ในเมื่อผมดูแล อยู่ตลอดเวลาให้กับผม...” เสียงของ คนนี้” เขาตะโกนทั้งน้ำตา พลางเอามือ คุณตลอดมา ทะนุถนอมรักษาเหมือน เขาเริ่มสั่นเครือและกลายเป็นเสียงของ ชี้ที่หน้าอกของตัวเอง อย่างลืมตัว ลืม ไปว่าเขาไม่มีสิทธิ์อะไรในชีวิตของสายสุรีย์ Kalyanamitra.org ยอม ไม่ได้... ได้ยินไหม... มยอมไม่ได้... "W คุณจะต้องเป็นของผม... ไปกับผมนะคุณสาย สุรีย์... นะครับ” เสียงช่วงท้ายของเขา อ่อนลง ยกมือขึ้นปิดหน้าอย่างไม่รู้จะทำ ในขณะที่สายสุรีย์คว้ากิ่งไม้ อย่างไร ขนาดใหญ่ไว้ในมือ ตัดสินใจฟาดลงไป ที่ลำตัวของเขาเต็มแรง พลางหมุนตัว กลับวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต กระโปรง ยาวสีขาวเกี่ยวระพุ่มไม้ วิ่งอย่างไม่สนใจ ว่าหนามไหนจะพูดเขียนแขน และบริเวณ แผ่นหลัง ต้นคอที่พ้นออกมาจากคอเสื้อ ที่กว้างเลยออกไปจนเกือบสุดหัวไหล่ จนเลือดไหลซิบ ๆ เป็นริ้วรอยเต็มไปหมด แมวได้ยินเสียงรถมาแว่วเข้ามา ใกล้เข้ามา สุรีย์เองคงได้ยินเหมือนกัน เธอเร่งฝีเท้า ล้มลุกคลุกคลานพลาง ตะโกนร้องเรียกให้คนช่วยสุดเสียง สายสุรีย์วิ่งด้วยชีวิต ตะโกนร้อง... ช่วยด้วยเต็มที่... วิ่งและวิ่งอย่างไม่ได้ วิ่งไล่ตามมาด้วยอาการของคนบ้าคลั่ง เหลียวหลังมาดูว่า นายทวนธงกำลัง เขาเองก็ได้ยินเสียงรถม้าที่กำลังใกล้เข้ามา เขาคาดคะเนเหตุการณ์ทุกอย่างได้ดี ถึง แม้คุณพ่อของสุรีย์จะใจดีเพียงไหน แต่ จากประสบการณ์ที่ทำงานกับท่านมาสิบ กว่าปี ทำให้รู้ว่าท่านไม่ยอมยกโทษให้ เขาเด็ดขาด แล้วเขาจะเสี่ยงรอโทษอยู่ทำไม กัลยาณมิตร ๑๐๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More