ชีวิตและความรัก : หน้า 45/124

เรื่องน่าอ่าน สุนทรพจน์ ca "BORIST วิ ต เ ช่ า” นารี คงปาน ชีวิต เป็นที่รักของสัตว์ทั้งปวง ความรักชีวิตเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ ทั้งหลายในโลก ไม่ว่าชีวิตจะต่ำช้า เลวทรามสักปานใดในสายตาคนอื่น มัน จะต้องเป็นที่รักแห่งเจ้าของเสมอ คนจึง ถนอมชีวิตเป็นหนักหนา ยอมสละทุกสิ่ง ทุกอย่างนอกกายเพื่อรักษาชีวิต รถที่ไม่ได้เป็นเจ้าของ ถ้าจะใช้ อาจต้องเช่า บ้านที่ไม่ได้เป็นเจ้าของ จะเข้าไปอยู่ อาจต้องเช่า สิ่งของที่ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ อาจต้องเช่า แล้วชีวิตอย่างไรเล่าที่ได้ชื่อว่า..."ชีวิตเช่า" นายโคบาล (คนเลี้ยงโค) ย่อม ต้อนฝูงโคไปสู่ที่หากินด้วยท่อนไม้ ฉันใด ความแก่และความตายก็ฉันนั้น ย่อมต้อน อายุสัตว์ทั้งหลายไปตลอดเวลา ตามธรรมดามือเท้าของเด็กอวัยวะ ของคนหนุ่มสาว ย่อมเต่งตึงแข็งแรง ไม่หย่อนยาน แต่พอย่างเข้าสู่วัยชรา อวัยวะต่าง 1 นั้นก็คลายความแข็งแรง กลายเป็นหย่อนยาน ก่อเกิดความพิการ แห่งอินทรีย์ ...ตาที่เคยสว่างกลับมืดมัว หูที่เคยได้ยิน กลับได้ยินไม่ชัด จมูกก็เริ่มไม่ไวต่อกลิ่น ลิ้นไม่ค่อยรู้รส ร่างกายก็เปลี่ยนแปลงไป จะบำเพ็ญสมณธรรมก็ไม่สะดวก ผลไม้ที่ ความตายไม่เลือกวัย เหมือน สุก หล่นก็มี ห่าม หล่นก็มี อ่อน หล่นก็มี กัลยาณมิตร ๔๓