การเตรียมตัวรบ : หน้า 79/124

โลกแปดโทษสอง โมหะสองกอง เป็นสิบสองแห่ง มีทั้งช้างม้า เป็นราคะอกุศล เป็นคนเรี่ยวแรง ในทางกันดาร รบพลางเดินพลาง ขี่ขับไคลคลา ชาคระรา เขาสิบสองแห่ง นำบาปทั้งหลาย พยาธิมรณา ทั้งสี่กันดาร ถ้าจะรบเขา แต่งตัวออกรบ อย่าได้ดูเบา จงคิดอุบาย เครื่องอ่านให้ครบ ไพร่พลทหาร สะเบียงเครื่องยุทธ อุดหนุนมากมาย ไล่บุกรุกรัน อย่าให้ทนทาน ให้ตั้งค่าย ป้องกันธงดี ในทางกันดาร มัธยัสถ์จงดี เอาศีลเป็นดิน บารมียังอ่อน วิริยะคือตีน เหยียบพื้นธรณี ค่อยรบค่อยผ่อน ให้เป็นท่วงที สัทธาเป็นมือ ถือขรรค์ไชยศรี ครั้นว่าได้รบ มันแพ้หลีกหนี คือปัญญามี เป็นเครื่องศาสตรา ค่อยได้ท่วงที กล้าขึ้นทุกครา เมตตาขันติ ตั้งไว้ให้มั่น สั่งจามันดี เป็นค่ายโยธา เครื่องยุทธครบครัน อย่าละเชิงลา เนกขัมหิริโอ เป็นไล่เป็นฝา มันแตกไปแล้ว มันคุมกันมา 444 วิจิกิจฉา ไม่หลงสงสัยๆ รบกวนบีทา ทุกเมื่อเชื่อวันฯ ถีนมิทธ์ มันรบทีไร ตรวจตราหน้าหลั่ง คือนอนตื่นไว ปืนหลักหักไฟ มิได้เงียบเหงา เฝ้าเดือนกันไป กว่า ได้ท่วงที วางไปด้วยพลัน บารมีแสนกัลป์ มิได้นอกใจ ในการสงคราม ที่นั่นกวดขัน อย่าฟังมันมา ออุทธัจจา มิได้ประหม่า อุทธัจ เกรงขาม ป่วยเจ็บทุกข์ตรอบ ย่อมมารักษา อกุกกุจจา คือน้ำใจงาม ด้วยยาโอสถ ม หมอมีพร้อม คือ โพชฌงคา มิได้พลุ่มพล่าม ฟุ้งซ่านไปมา จำเจริญอัตรา รักษาดำรงค์ ตั้งใจรบพุ่ง อุตส่าห์กินยา มิได้สะดุ้ง หยุดยั้งอัชฌา แก้โรคโรคา ด้วยมหาโพชฌงค์ ครั้นว่าแสบท้อง ร้องบอก โยธา ค่อยมีกำลัง ขึงขังยวดยง เลี้ยงดูข้าวปลา กินแล้วรบไป ที่นั่นแต่องค์ ทรงพิจารณา สะเบียงก็มาก เดชะผลทาน ด้วยใจบริจาค ผลทานท่าไว้ เป็นโภชนาหาร ตระการนานา จึงได้อุดหนุน เลี้ยงกันครุ่นไป จึงมาเสวย โภชน์ คือเครื่องโอชา จะกลัวมัน ไข รบพุ่งฆ่าฟัน ได้สร้างสมมา ช้านานมากมาย กุศลจิตกล้า เตชะศีลา เป็นนายโยธา วิชาเข้มข้น มาเป็นเสื้อผ้า ภูษาเกราะกราย ไปปล่อยโยธา เข้ารบด้วยกัน เป็นสร้อยสังวาล มงกุฎเฉิดฉาย ตามหนทางธรรม์ อัฏฐิงคิกะมา หฤทัยสบาย ทรงเครื่องอาภรณ์ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๗๗