การเคารพในทาน : หน้า 74/124

หลวงพ่อตอบปัญหา ทม... พระธรรมกาย งาม... สงบ... ชวนพบธรรม .... ถาม ดูพระธรรมกายงามเหลือเกิน ยิ่งมองยิ่งเพลิน คนปั้นเขานั้นอย่างไรคะ คืออย่างนี้นะ การปั้น ตอบ พระพุทธรูปที่ให้ได้รูปได้สัดส่วนจริง ๆ แล้ว ตอบ มีอยู่อย่างหนึ่งเป็นข้อคิด ทั้งสองมือ เราเป็นพระไปหยิบไม่เต็มใจ | ญาติโยมทำฝ่ายเดียวนะ เอาไว้ แล้วก็เป็นธรรมเนียมในท้องถิ่น ไปคว้าเอามา อย่างนี้โยมไม่เสีย แต่พระเสีย เรื่องมีอยู่ว่า เวลาญาติโยมตักบาตร ประการแรก โยนมาพระไม่เสีย แต่โยม ถวายพระภิกษุ เขาก็มีความเคารพในทาน เสีย ประการที่สอง เขาประคองมาอย่างดี ของเขา ส่วนพระภิกษุเองก็เช่นกัน เป็น พระไปรับแบบเสียไม่ได้ ฉวยเอาเลย ธรรมเนียมของเขาว่าต้องให้ความเคารพ อย่างนี้พระเสีย ถ้าพระไม่เสียทำอย่างไร ในทานที่ญาติโยมทำมา เป็นการเคารพ เขาเต็มใจส่งมาสองมือ เราเวลารับ คุณธรรมซึ่งกันละนะ เพราะฉะนั้น พระภิกษุจะรับก็ต้องรับสองมือ อย่างนี้ โยมนี้จะหาทางเคารพในทานของตนเอง ผู้ให้เขาก็เคารพในทานของเขา เราผู้รับ ให้ได้มากที่สุด ญาติโยมในสมัยโน้น ก็เคารพในทานของเขา เพราะว่าของที่ ผู้นั้นจะฝึกสมาธิให้ถึงธรรมกายในตัวก่อน ก็มีธรรมเนียมมา แม้จะให้ของสิ่งใดแก่ จะมาทำทานน่ะ เงินทั้งนั้น ยิ่งในยุคนี้ พอถึงธรรมกายในตัว ก็จำลอง ก็ปั้น ถ้าให้ด้วยความเคารพแล้ว เศรษฐกิจยิ่งรัดตัว เขาสละมาให้ก็น่าบูชา ธรรมกายออกมาอย่างนี้ล่ะ ก็จะได้พระ จะถอดรองเท้า จะให้กับพระภิกษุสงฆ์ เขามากเลย เพราะเขามีความหนักแน่น ที่งาม แต่ที่เป็นปัญหาอยู่ตรงนี้ คนปั้น ก็ไม่เห็น คนเห็นก็ปั้นไม่เป็น มันก็เลย พื้นบ้านในยุคนั้น ที่นี้ขณะเขามีความเคารพ เพราะฉะนั้น พระภิกษุไปรับก็ ไม่ค่อยจะลงตัวกันน่ะ ความลำบากมัน ในทานขนาดนั้น พระภิกษุผู้รับทาน ต้องมีความเคารพในทานของเขา นี้ก็ อยู่ตรงนี้ลูกเอ๋ย ก็ต้องมีความเคารพในทานของเขาเช่นกัน เป็นธรรมเนียมที่ถูกที่ควร เช่นกัน เวลา เพราะฉะนั้นที่วัดพระธรรมกายนะ ก็เลยเป็นธรรมเนียมอีกว่า ถอดรองเท้า ไปรับบิณฑบาตก็เลยเป็นธรรมเนียมไป กว่าจะปั้นพระพุทธรูปมาได้แค่นี้ หลวง บิณฑบาต สำหรับเรื่องเคารพในทานนั้นน่ะ อะไรเป็นการแสดงการเคารพในทานของ พ่อธัมมชโย ต้องจับช่างมานั่งสมาธิ ญาติโยม พระก็ต้องทำ ไม่ใช่ให้แต่ หลายปีจนเขาเห็นองค์พระ พอเห็นองค์ ใครก็ตาม เขาก็ถอดรองเท้าให้ เป็นธรรมเนียม ในธรรม เป็นอย่างไร ยกตัวอย่างก็แล้วกัน พวกเราดูนะ เวลาพวกเรามีของ มาจะถวายพระ เวลาเราส่งของ ถ้าเรา ส่งมือเดียว เออ... งามไหมเนี่ย หรือ... ท่านคอยรับให้ดีนะ โยนโครมไปให้เลย อย่างนี้เรียกว่า ทั้งไม่เคารพพระภิกษุ ทั้งไม่เคารพในทานของตัวเอง โยนทิ้ง ขว้าง ๆ เอ้าเอาไป! ๆ ไม่เคารพในทาน อย่างนี้ฟ้องว่า ญาติโยมเขาไม่เต็มใจให้เรา ถ้าเราเป็นพระ หลวงพ่อเป็นพระ เมื่อ เขาไม่เต็มใจให้ เราก็อย่ารับกันเลย ต่างคนต่างไป โยนมาโครม ไปดีกว่า ไม่รับด้วย เมื่อเขาไม่อยากให้เราก็อย่า ไปรับเลย ไม่เต็มใจรับ แต่ทีนี้เขาเต็มใจให้ ๗๒ กัลยาณมิตร ส่งมาให้ เอา พระก็ให้เขาลงมือปั้น แต่พอลงมือปั้น เขายังไม่ชำนาญพอ ปั้นไป ๆ ชักเหนื่อย เหนื่อยแล้วต้องไปพัก พักแล้วก็มาปั้น ปั้นอีกซักเหนื่อย เออ... ก็เลื่อนอีกแล้ว ปั้นมาหลายปีก็ยังไม่เสร็จเลยนะ นี่เป็น อย่างนี้ ที่เราไปเห็นพระพุทธรูปที่วัดไหน สวย ๆ ขอให้รู้ไว้ก่อน โอ้โฮ เขาใช้ความ พยายามกันมากเลยนะ