การแก้ปัญหากลัวผี : หน้า 12/112

เรียนไปเที่ยว ถูกครูดีที่โรงเรียนแล้ว ยินเสียงหมาหอนทีไร นอนกอดแม่ เรื่องที่ ๒ ปราบผีตะเคียน พอกลับมาถึงบ้านก็พบครูคนนั้นนั่ง ตัวกลมทุกที หรือพอตุ๊กแกร้องก็ผวา ที่หน้าบ้านของอาตมา มี คุยกับโยมพ่อเลยถูกโยมพ่อตีซ้ำให้อีก โยมพ่อมีวิธีแก้นิสัยขี้กลัวนี้อย่างไร ต้นตะเคียนใหญ่อยู่ต้นหนึ่ง ชาวบ้าน สำหรับครูทางธรรมนั้น เมื่อ เวลากลางวัน โยมพ่อมัก ชอบมาขอหวยอยู่เป็นประจำ โดย วัยเด็ก ก็คุ้นกับวัดพอสมควรเพราะ ออกไปตัดกล้วยในไร่ ซึ่งมีหญ้ารก เอามีดมาถากเปลือกตะเคียนออก หลวงน้าของโยมพ่อเป็นเจ้าอาวาส ทึบแล้วกองสุม ๆ ไว้ ตอนกลาง แล้วเอานิ้วหัวแม่มือขัตถุ เนื่องจาก และโยมพ่อพาไปวัดอยู่เสมอ อาตมา วัน ๆ ท่านก็ไม่ใช้ให้ไปขน กลับมา เร็ว ๆ ตาลายมั่ง บางทีคนที่ถู จึงได้รู้ได้เห็นสิ่งที่เป็นแบบแผนที่ดี ใช้ตอนโพล้เพล้ อาตมากลัวผีก็กลัว อาจจะเห็นลายไม้เป็นตัวเลขก็ได้ แต่กลัวพ่อมากกว่า เลยไม่กล้าขัด และเมื่อมีคนมาขอหวยกันมากคนเข้า ก็มีคนถูกหวยบ้าง (สมัยนั้นเล่นหวย ก.ข.) จึงลือกันว่าผีตะเคียนให้หวย มาตั้งแต่เล็ก จากพื้นฐานดังกล่าวนี้ ทำ คำสั่ง จำต้องแข็งใจไป นานเข้าก็ ให้ลูก ๆ ทุกคนได้รับถ่ายทอดนิสัย เลยรู้ความจริงว่า เสียงต่าง ๆ ภาพ ที่ดีมาจากท่าน คือ เป็นคนมีใจคอ ต่าง ๆ ที่เราเห็นนั้น มันเกิดจาก กว้างขวาง พูดจริงทำจริง เป็นที่ กิ่งไม้หักบ้าง กระรอก กระแสวิ่งบ้าง นิยมชมชอบของหมู่คณะและเป็นที่รัก ก็เลยหายกลัว ใคร่เอ็นดูของผู้หลักผู้ใหญ่ แม่น ผูกคอตายที่ต้นตะเคียน จึงเกิดข่าว ต่อมาไม่นาน มีคนมา เรื่องหมาหอนแมวร้อง ท่าน สื่อถึงความศักดิ์สิทธิ์ของต้นตะเคียน จากความทรงจำเกี่ยวกับสิ่ง ก็แก้ด้วยการให้เอาไฟฉายไปส่องดู ยิ่งขึ้นไปอีก เลยกลายเป็นที่ชุมนุม ละอันพันละน้อยเกี่ยวกับโยมพ่อ แล้วก็ได้รู้ว่าที่แท้เป็นหมาเป็นแมวที่ ของนักพนัน มีคนเอาผ้าแดงมา ยังมีเกร็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าสนใจ เราเล่นกับมันอยู่ทุกวันนั่นเอง ไม่ใช่ คาดต้นตะเคียนบ้าง มาตั้งศาลเจ้า เพิ่มเติมอีก คือ ผีสางอะไร ความกลัวก็เลยหายไป บ้าง ทำให้ดูน่าเกรงกลัว พวกที่ ตุ๊กแกที่เคยได้ยินแต่เสียง มาขอหวยยังชอบคุยเรื่องผีให้ฟังกัน ไม่เห็นตัวมัน ในเวลากลางวัน วัน อยู่เรื่อย ๆ เรายิ่งกลัวกันใหญ่ เมื่ออาตมายังเล็ก ลุง ป้า หนึ่งท่านเอาปูนแดงผสมยาฉุนปั้น โยมพ่อเห็นว่าท่าไม่ดีจึงหว น้า อาทั้งหลายชอบเล่าเรื่องผีให้ เป็นก้อง เสียบปลายไม้แหย่เข้าไป วิธีแก้ไข กล่าวคือ ทุก ๆ วัน เมื่อ ฟังอยู่บ่อย ๆ จึงกลัวผีมาก ไม่กล้า ในโพรงที่อยู่ของมัน มันก็จับทันที กลับจากไร่ ท่านจะเอาปืนมาโยน นอนคนเดียวเวลาค่ำมืด ไม่ยอม สักพักก็เมาหล่นตุ๊บลงมาพอเห็นว่า ไว้ที่โคนต้นตะเคียนคราวละหุ้นสอง ออกไปไหนเด็ดขาด แม้แต่เสียงแมว มันไม่มีพิษสงอะไร ก็เลยรู้ว่าไม่มี หุ้นไม่ให้เป็นที่สังเกต ครั้นมีกองฟืน เรื่องที่ ๑ รักษาโรคกลัวผี หง่าวร้อง ก็กลัวแทบขาดใจ ได้ อะไรน่ากลัว รอบโคนต้นมากพอแล้ว ท่านก็จุด ไฟเผาต้นตะเคียนทันที ไม่เห็นผี ตะเคียนที่ไหนมาทำอะไรท่านเลย หลังจากเหตุการณ์ผ่านไปได้ ๔-๕ ปี ท่านได้สารภาพว่า วัน แรก ๆ ท่านก็กลัวอยู่เหมือนกัน แต่ พอครบ ๗ วันแล้ว ก็ไม่นึกกลัวอีก ของบางอย่างเพื่อสวัสดิภาพของลูกๆ แม้จะเสี่ยงท่านก็จำต้องกระทำ จากเหตุการณ์ครั้งนี้ เป็น ผลให้อาตมาเลิกกลัวเรื่องภูตผีปีศาจ ไม่เชื่อเรื่องศาลพระภูมิหรือศาลเจ้าเลย ๑๐ * ล ย า ณ ม ด ร ธันวาคม ๒๕๓๔