บทบาทของพ่อ : หน้า 33/112

พ่อของฉัน จึงเป็นเช่นนี้ เฉกเช่นเดียวกับพ่อของใคร ๆ ก็ได้ ในโลก เพราะพ่อคือต้นแบบ คือ หีบสมบัติที่บรรจุไว้อย่างไม่รู้หมดสิ้น ลูกจะเป็นเช่นไร จึงขึ้นอยู่กับสมบัติ ที่ผู้เป็นพ่อเปิดหีบชีวิต และดวงใจ ออกหยิบยื่นให้ ว่าเป็นมีดพร้า จอบเสียม หรือว่า ปากกากับเพชร พลอย ทำไม...เพราะในขณะที่แม่ เป็นผู้ฟูมฟักทะนุถนอม พ่อคือผู้ที่ ต่อเติมส่วนสมบูรณ์ให้ เป็นผู้ที่ลูก เมียงมองจ้องดูอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่า นั้นลงไว้ในใจอย่างไม่มีวันที่จะลาง พ่อจะทำอะไร แล้วเก็บงำภาพสะท้อน เลือน ผู้เป็นพ่อจะต้องไม่ลืมว่า ในขณะที่แม่คือทุกสิ่งทุกอย่าง พ่อ คือเส้นทาง ที่ลูกจะดำเนินต่อไป หลายคนคิดว่าลูกมักรักแม่มากกว่าพ่อ ซึ่งไม่ใช่ เพียงแต่ความใกล้ชิด แนวโน้มเป็นเช่นนั้น โดยที่ไม่ หรือการแสดงออกของแม่มักทำให้มี มั่นอยู่กลางหฤทัยของประชาทั้งปวง ปาวสาน เฉกเช่นพ่อ ผู้มีอ้อมอกอัน พร้อมด้วยผลบุญ ผลทาน ทราบเลยว่า...พ่อ ที่คิดว่าลูกไม่รัก กว้างใหญ่ กอดกระชับลูก คือปวง ที่ปวงไทยทั้งหลายได้เคยกระทำไว้ มากเท่าแม่นั้น คือกลไกสำคัญ สำ- ไทยทั้งหลายไว้ อย่างไม่ยอมให้ ขอให้ผลบุญนั้น จงอำนวยอวยชัย หรับแนวทางชีวิต และพฤติกรรมที่ ผองภัยใด ๆ มากรายก ปลูกฝังลงไปในจิตสำนึกของลูก อยู่ ทุกเมื่อเชื่อวัน พ่อนั้น จึงสำคัญ เช่นนี้ ให้พระผู้อยู่กลางดวงหทัย จงเกษม สำราญ ในสายธารอันปีติปรี่เปี่ยม ความกตัญญูที่มีต่อพระองค์ ด้วยสมบัติแห่งโลกและธรรม เทอญ จึงท่วมท้นเกินกว่าบทกวี หรือบท พรรณนาใด ๆ จะอาจสามารถ และในศุภวาระดิถี วัน เรียงร้อยถวายได้สมจริง นอกจาก เฉลิมพระชนมพรรษา พระบาท จะกราบลงแทบเบื้องพระยุคลบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้เป็นประหนึ่ง อย่างเปี่ยมความจงรักภักดี ที่มิอาจ พ่อ ของปวงชนชาวไทย ผู้สถิต มีสิ่งใดมาลบเลือนได้ จนชั่วกัล ธันวาคม ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๓๑