การสนทนาเกี่ยวกับความเชื่อและกรรม : หน้า 82/112

จ 0 1 1 1 8 ก ด n น้องเล็กที่รัก พี่ขอค้างเรื่องธรรมกายไว้ก่อนนะจ๊ะ คุยมาหลายฉบับแล้ว วันนี้ขอคุยเรื่องอื่นคั่นก่อนได้ไหมจ๊ะ เมื่อ สองสัปดาห์ก่อนขณะที่นั่งรถโดยสารไปจังหวัดกาญจนบุรี บังเอิญได้ที่นั่งคู่กับนักทัศนาจรชาวต่างประเทศคนหนึ่ง รู้สึกว่าคุยกันถูกคอก็เลยมีเรื่องคุยกันไปตลอดทาง ก่อนรถออกมีคนโดยสารสองคนสุดท้ายขึ้นมานั่งที่ตอนหน้าซึ่ง จองไว้ เป็นคนตาบอดทั้งคู่ ชาวต่างชาติคนนี้แสดงความสนใจคนพิการถึงกับอุทานออกมาเบา ๆ ว่า "What a pity!" (น่าสงสารจัง) พี่จึงถามเขาว่า "Why were some people bom handicapped?" (ทำไมบางคนจึงเกิดมาพิการ) "Maybe they are punished." (อาจจะถูกลงโทษกระมัง) "Be punished? By whom?" (ถูกลงโทษ? ใครลงโทษ?) "Who else do you think if it's not God?" (คุณคิดว่าเป็นใคร ถ้าไม่ใช่พระเจ้า?) "Do you believe so?" (คุณเขียอย่างนั้นหรือ?) "Certainly. What about you?" (แน่นอน แล้วคุณล่ะ?) "Well, Buddhism teaches that everything arises from a cause. (พระพุทธศาสนาสอนว่าทุกสิ่งเกิดแก่เหตุ) ...In other words, no cause, no effect... and good causes result in good effects, bad causes result in bad effects (กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ ไม่มีเหตุ ผลก็ไม่เกิด... และเหตุดีย่อมส่งผลดี เหตุชั่วย่อมส่งผลชั่ว) "Do you mean that a handicapped person did something bad?" (คุณหมายความว่า คนพิการ เคยประพฤติเลวใช่ไหม) "No doubt. His unwholesome actions in the past lives are evident in this life." (ไม่ต้องสงสัยเลย บาปกรรมในชาติก่อน ๆ มาส่งผลในชาตินี้) KO ก ล ย า ณ ม ต ร ธันวาคม ๒๕๓๕