การอภิปรายเกี่ยวกับอายุกาลของพระเจ้าอโศก : หน้า 41/112

หลักศิลาจารึกของ พระเจ้าอโศกได้กล่าวถึง กษัตริย์ที่ร่วมสมัยกับพระองค์ ในจำนวนนี้มีกษัตริย์ของอียิปต์ และกษัตริย์ของกรีก จึงทำ ให้สามารถประมาณอายุกาล ของพระเจ้าอโศกได้ใกล้เคียง มากว่า พระองค์อยู่ในยุคใด เพราะการบันทึกประวัติศาสตร์ ของอียิปต์และยุโรปนั้น มีการ ระบุปีค.ศ.จึงเป็นเครื่องบ่งบอก จะปรินิพพานว่า ขณะนั้น ต้นไม้ยังไม่มีใบ "เมื่อพระองค์ประทับ ลงบนพระแท่นระหว่างต้น สาละคู่ ต้นไม้ทั้งคู่นั้นก็ผลิใบ และดอกออกมาเพื่อเป็นสัก การะ” แสดงว่าในช่วงเวลา ที่กำลังจะปรินิพพานนั้นอยู่ ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง เพราะใบ ของต้นไม้นั้นไม่มี เหตุการณ์ นี้จึงไม่สอดคล้องกับฤดูกาล ถึงอายุกาลของประวัติศาสตร์ Prof Richard Gombrich (UK) ผู้อภิปราย "การ ที่เราเชื่อกันว่าวันประสูติ และ ได้ชัดเจน ปัญหาที่นักวิชาการ ประเมินอายุกาลของพุทธกาล” การอภิปรายเรื่อง แต่ วัน การ วันปรินิพพานอยู่ในประมาณ ทางพุทธศาสนากำลังสนใจกันอย่าง ได้บ่งบอกถึงเหตุการณ์เหล่านี้เลย เดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ยิ่งในขณะนี้ก็คือ ในช่วงที่พระสัม- เมื่อวันที่พระองค์ประสูติเป็นเจ้าชาย ประการใด พุทธศาสนาทุกนิกาย มาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานล่วงเลยมา สิทธัตถะในสวนลุมพินีนั้น ไม่มีการ ในโลกมีความเชื่อตรงกันว่า จนถึงการเขียนศิลาจารึกของพระ บันทึกในพระไตรปิฎกว่า ตรงกับ วิสาขบูชาเป็นวันตรัสรู้ของพระสัม เจ้าอโศกมหาราชนี้ นับเป็นระยะ วันข้างขึ้นหรือข้างแรมเท่าไร และ มาสัมพุทธเจ้า แต่กำหนดการของ เวลากี่ปี ถ้าได้ตัวเลข ที่แน่ชัดก็จะ วันที่ปรินิพพานในมหาปรินิพพานสูตร วันวิสาขบูชาในพุทธศาสนาแต่ละ สามารถบ่งบอกถึงปีที่พระสัมมาสัม นั้น บอกไว้ชัดเจนว่า หลังออกพรรษา นิกายกลับไม่ตรงกัน แม้การนับปี พุทธเจ้าปรินิพพานได้ชัดเจน ในพระ ใหม่ ซึ่งไม่มีทางที่จะตรงกับวัน ในเมืองพุทธหลายแห่งก็ยังถือเอา ไตรปิฎกนั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพ็ญเดือนวิสาขะไปได้เลย หลังออก วันวิสาขะเป็นวันเปลี่ยนศักราช มิได้ ตรัสถึงอายุไทยของพระองค์ในวันที่ พรรษาใหม่ ๆ ก็ตกประมาณเดือน ทำตามคติของสากลนิยม จะเสด็จปรินิพพาน ณ ป่าสาลวัน ๑๐ หรือเดือน ๑๑ วิธีการนับการ เมืองกุสินารา ตรัสเป็นคาถากับ จำพรรษาในวินัยของแต่ละนิกายก็ ประมาณอายุพุทธกาล เป็นการ สุภัททะปริพพาชกว่า ไม่เท่ากัน ในเมืองไทยนั้นถือเอา ๓ อภิปรายที่เต็มเปี่ยม ไปด้วยเนื้อหา “ดูก่อนสุภัททะ เราได้ ๓๐ เดือนเป็นหลัก ในประเทศเรามีความ สาระ ศาสตราจารย์นาราเป็นผู้ หย่อน ๑ โดยวัย ได้บรรพชาแสวง เชื่อว่าต้องให้ถูก ต้องเคร่งครัดเข้า ชำนาญทางด้านภาษาบาลี สันสกฤต หาว่า อะไรเป็นกุศล ๆ ดังนี้อันใด ว่า จึงถือเอาเวลา ๓ เดือนเป็นหลัก และปากฤต ได้นําข้อความตอน เราได้บรรพชาแล้วแต่กาลนั้นมาจน ประกอบกับฤดูฝนในประเทศไทยนั้น หนึ่งจากศิลาจารึกพระเจ้าอโศก ซึ่ง บัดนี้ นับปีได้ ๕๐ ยิ่งด้วยปี ๑...” ยาวประมาณ ๓ เดือนเช่นกัน จึง มีตัวเลขปรากฏอยู่ด้วย ตัวเลขนี้ทำให้เราสามารถประมาณ ถือเป็นประเพณีปฏิบัติกันมาโดย ศิลาจารึกหลักเดียวเท่านั้นที่มีตัวเลข อายุได้ถูกต้องว่า พระพุทธเจ้าปรินิพ ตลอด แต่การนับฤดูฝนในแบบฉบับ จารึกอยู่ ท่านตีความตัวเลขนั้นหมาย พานเมื่อพระชนม์ได้ ๘๐ พรรษา ของอินเดียนั้นยาวเพียง ๒ เดือน เอาอายุกาลหลังพุทธปรินิพพานเป็น ในประเทศไทย เรามักจะ เท่านั้นเอง เพราะฉะนั้น การปรินิพ หลัก บ่งบอกถึงสมัยหลังจากพุทธ ถือว่า วันประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน พานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็น่าจะ ปรินิพพานแล้ว ๑๐๐ กว่าปี ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกิดขึ้นใน ประมาณฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งก็ตรงกับ ด และเป็น ส่วนศาสตราจารย์กอมบริซ วันเดียวกัน แต่ในพระไตรปิฎกไม่ เหตุการณ์ในขณะที่พระพุทธเจ้ากำลัง ใช้ทฤษฎีที่คำนวณจากคัมภีร์ทีปวังสะ ธันวาคม ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๓๙