ความเด็ดขาดและการตัดสินใจ : หน้า 18/112

ตอนนั้น อาตมาก็ยังไม่ได้ นึกอะไร คิดว่าไม่เป็นไร แต่เมื่อ เวลาผ่านไป ก็มีความสำนึกขึ้นว่า กับผู้มีพระคุณครูบาอาจารย์ เรา ต้องมีความระมัดระวังตัวให้มาก ทำอะไรก็ต้องคอยสังเกตว่าท่านรู้สึก อย่างไร กระทบกระเทือนอะไรท่าน ไหม ท่านชอบหรือไม่ ท่านเตือนก็ ต้องฟังแล้วรีบปรับปรุงแก้ไข อาตมา รู้สึกเกรงความเด็ดขาดของท่าน ถ้า มัวประมาทคิดว่าไม่เป็นไร ท่าน 0 กว่า...” จ่างแจ้งทันควันเช่นนี้ ท่านก็เงียบ พอได้ฟังเหตุผลอย่างกระ และไม่พูดอะไรอีกเลย ไม่แสดง อาการยินดียินร้าย ยอมรับว่าถูก ต้องแม้ไม่ถูกใจ หลังจากนั้นมาอีกประมาณ ๓ วัน อาตมาได้ออกไปธุระนอกบ้าน หลวงพ่อธัมมชโยได้มาเยี่ยม และ เด็ดขาดตัดเยื่อใยกันจริง ๆ แล้วเรา พยายามยกเหตุผลมาเกลี้ยกล่อม ชโยว่า จะแย่ และนิสัยความเด็ดขาดของ ให้อาตมาเปลี่ยนความคิดว่า "จะบวชตลอดชีวิต” คุยกับโยมพ่อ เมื่ออาตมากลับมา ท่านก็อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็ ได้ยินโยมพ่อกล่าวกับหลวงพ่อธัมม "ในงานบวช จะให้ผู้เป็น "ปู่ของเจ้ามีลูกชายคนเดียว พ่อทำอะไรบ้าง..." เสียงหลวงพ่อธัมมชโย "ไม่ต้องทําอะไร ตั้งใจ อนุโมทนาก็แล้วกัน แล้วโยมพ่อ โยมพ่อนี้ ก็ถ่ายทอดมายังอาตมา คือพ่อ และพ่อมีลูกชายคนเดียว ทำให้เมื่อตัดสินใจทำอะไรแล้ว จะ คือเจ้า ถ้าเจ้าบวชไม่สึก สกุลเรา ตอบว่า ไม่มีความลังเล และต้องทำอย่าง คงด้วนแค่นี้ คิดให้ดีนะ” เต็มที่และเต็มใจ เมื่อได้ฟังดังนั้น เหมือน คำตอบผุดขึ้นมาในใจ จึงตอบท่าน ต้องไปในพิธีบวชให้ได้นะ...” เรื่องที่ ๑๔ ความเป็นผู้มีเหตุผล ไปทันทีว่า อาตมาได้ยินเท่านั้นก็รู้สึก คนส่วนมากอยากจะให้ลูก "สกุลของเรา ถ้าแม้จะมี สบายใจ เพราะโยมพ่อคงอนุญาต เป็นคนดีมีศีลธรรม แต่ถ้าลูกจะ เพิ่มขึ้นอีกเป็นร้อย เป็นพัน เป็น ให้บวชแน่ ๆ แล้ว นี่ก็แสดงว่า บวชตลอดชีวิต ก็มักไม่เห็นด้วย หมื่นคน มันก็ไม่ทำให้โลกนี้ แผ่น โยมพ่อของอาตมายอมรับเหตุผล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าลูกมีแววว่า ดินนี้ดีใจหรือเสียใจ หรือถึงสกุล ถ้าเป็นเหตุผลที่ถูกต้องและเป็นเหตุ จะมีความสำเร็จ มีความก้าวหน้า ของเราจะด้วนจะสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ ผลที่ดี ทางโลกมากเท่าไร ยิ่งไม่อยากให้ โลกนี้แผ่นดินนี้มันก็คงเฉย ๆ ไม่ บวชมากขึ้นเท่านั้น โยมพ่อก็เช่นกันเมื่อได้ทราบ ยินดียินร้ายกับเรา ผลจากการมีคุณสมบัติใน การเป็นคนยอมรับฟังเหตุผลของ วันหนึ่งก็จะต้องมีคนเลวหลง โยมพ่อดังกล่าว จนเป็นตัวอย่าง ข่าวว่าอาตมาเข้าวัดไปศึกษาธรรมะ เข้ามาเกิดในสกุลของเราจนได้ และ ถ่ายทอดมายังบรรดาลูก ๆ จึงนับ ฝึกสมาธิกับคุณยายอุบาสิกาจันทร์ เมื่อถึงวันนั้น แม้เราจะตายไปแล้ว ได้ว่า เป็นการสอนของโยมพ่ออีก ขนนกยูง และหลวงพ่อธัมมชโย ก็คงมีคนด่าตามหลังว่า คนในสกุล แบบหนึ่ง ครั้งแรกท่านก็ดีใจว่าลูกจะมีคุณธรรม นี่แย่จริง ๆ สูงยิ่งขึ้น แต่เมื่อทราบว่าลูกจะบวช ตรงกันข้าม ถ้าสกุลของ เรื่องที่ ๑๖ กว่าจะรู้ว่าพ่อรัก ตลอดชีวิต ท่านก็รู้สึกไม่ค่อยถูกใจ เราจะสิ้นสุดลงไปในขณะที่ทุกคน ตั้งแต่โยมพ่อมีอายุประมาณ ยังจำได้แม่นยำว่า วันที่มา เป็นคนดี ฉลาด ก็รับรองได้ว่า ไม่ ๕๐ ปีเป็นต้นมา ท่านเริ่มมีสุขภาพ กราบเท้าขอลาบวชท่านก็ดีใจ แต่ มีใครด่าเราตามหลัง จะมีแต่คนบ่น ไม่ค่อยดี ท่านจึงอบรมลูกโดยการ เมื่อท่านถามว่า "จะบวชนานเท่าไร" พออาตมาตอบวา เสียดายว่า สกุลเรานี้ไม่น่าหมดไป ฝึกงานให้ทุกชนิด เผื่อว่าท่านจะ เลย น่าจะมีคนดี ๆ เพิ่มขึ้นอีก เป็นอะไรไปในเวลากะทันหันลูก ๆ เพราะฉะนั้น ให้มันด้วนไปแค่นี้ดี จะได้ช่วยตัวเองกันได้ ๑๖ ก ล ย า ณ ม ต ร ธันวาคม ๒๕๓๕