ประวัติศาสตร์ของอโพโลนิอุส : หน้า 73/112

นาซาเรธ ในยุคสมัย Diocletianic Persucution of Christian ทำให้พวก คริสต์ถือว่า อโพโลนิอุสเป็นศัตรู จึงปฏิเสธความเชื่อใด ๆ เกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ที่ฟิลอสตราตัสบันทึก เกี่ยวกับการตรัสรู้ธรรมะของ อโพโล นิอุส โดยสิ้นเชิงก็ว่าได้ เอกสารเกี่ยว กับการเดินทางเข้าไปยังสังฆาราม ในอินเดียเหนือนี้ กระผมนำมาจาก ต้นฉบับที่บรรณาธิการคือ Betty Radice & Robert Radice แปลโดย ศาสตราจารย์ Christopher P.Jones (จบการศึกษาระดับดอกเตอร์ จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. ๑๙๖๕ เหล่านี้เป็นนักล่า เข้าใจอาการเคลื่อน พระผู้เป็นเจ้า เป็นศาสตราจารย์สอน ณ มหาวิท- ไหวของพวกงูใหญ่ และจะรู้ภาษา ยาลัยโตรอนโต แคนาดา คณะสงฆ์จะให้คำปรึกษา ขณะที่อโพโลนิอุสเตรียมพัก ณ เป็น งูก็ต้องกินหัวใจหรือตับงูระหว่างทาง เกี่ยวกับสิ่งที่ควรหรือไม่ควรประพฤติ ศาสตราจารย์ด้านวรรณกรรมยุค จะได้ยินเสียงเป่าปี่ เป็นสัญญาณ ปฏิบัติต่ออาณาประชาราษฎร์ คลาสสิค เป็นผู้เชี่ยวชาญประวัติ เรียกกวางเผือกฝูงใหญ่ คนอินเดีย ศาสตร์เศรษฐกิจของโรมันยุคโบราณ พื้นเมืองดื่มนมกวาง เนื่องจากเชื่อ บริเวณตีนภูเขาก็ได้เห็นชายหนุ่มวิ่ง มีผู้ร่วมแปลคัมภีร์โบราณเกี่ยวกับ ว่าน้ำนมจากกวางมีประโยชน์ทาง เข้ามาพบ เด็กหนุ่มนี้ผิวคล้ำ เมื่อ อโพโลนิอุสอีกท่านหนึ่งคือ ศาสตรา โภชนาการ พบอโพโลนิอุส ก็ได้พูดเป็นภาษากรีก ซึ่งเป็นเรื่องปกติ เพราะคนอินเดีย จารย์ G.W.Bowersock จบการ จากพื้นราบ พวกเขาเดินทาง ศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ผ่านดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ด้วย ทั้งหมู่บ้านที่นี่พูดภาษากรีก และอ๊อกซฟอร์ด สอนอยู่อ๊อกซ- ธัญญาหาร จนเข้าใกล้ดินแดนแห่ง เด็กเป็นผู้นำสารลงมาจาก ฟอร์ดระยะหนึ่งในภาควิชาประวัติ ผู้ตรัสรู้ (The Wise Men's Hill) สังฆาราม ได้กล่าวว่า ท่านต้องทิ้ง ศาสตร์โบราณ เมื่อกลับไปฮาร์วาร์ด เมื่อเห็นภาพสังฆารามซึ่งอยู่บนภูเขา พวกสัมภาระและอูฐของท่านไว้ใน ก็ได้เป็นศาสตราจารย์ด้านภาษากรีก สูง พวกอินเดียซึ่งเห็นภาพก็เหงื่อตก หมู่บ้านข้างล่าง แต่ท่านได้รับเชิญ และภาษาลาติน เขียนตำราวิชา ลงจากหลังอูฐและแสดงความเคารพ ขึ้นไปบนสังฆารามเพราะ “พระคุณ การเกี่ยวกับอาณาจักรโรมันในยุคที่ รวมทั้งให้อูฐหมอบตัวลงเป็นการ เจ้า” ได้เชิญมายังท่านอโพโลนิอุส ปกครองคาบสมุทรอาระเบีย ให้ขึ้นไปเดี๋ยวนี้เลย คารวะอีกด้วย ต่อไปนี้เป็นคำแปลการบันทึก ทั้งนี้ก็เพราะชาวอินเดีย เกรง อโพโลนิอุส ได้ยินก็สำนึกว่า ประวัติศาสตร์ ที่เขียนไว้เมื่อประมาณ บารมีของพระสงฆ์มากกว่ากษัตริย์ คำที่เรียกพระคุณเจ้านั้นเป็นคำที่ ค.ศ.๒๒๐ หรือประมาณ ๑,๗๗๑ ความจริงเป็นธรรมเนียมที่พระสงฆ์ ใกล้เคียงกับศัพท์ที่พวกคนที่เคารพ ปีมาแล้ว เป็นที่เคารพสักการะตามลำดับชั้น ไพธากอรัสเรียก ไพธากอรัสจึงมี "เมืองที่อยู่บนพื้นราบใกล้กับ ทางศาสนา ตามความเป็นจริงแล้ว ความโสมนัสยิ่ง สังฆารามบนภูเขานั้น เป็นเมืองที่ พระเหล่านี้คือปราชญ์ซึ่งกษัตริย์ที่ ภูเขาซึ่งเป็นสถานที่ตั้งสังฆา กว้างขวางใหญ่โต และเรียกว่า ปกครองอาณาจักรจะต้องปรึกษา รามนั้นสูงในระดับเดียวกับที่ตั้งของ เมืองพารากะ (Parata) ใจกลาง ราชการสำคัญกับคณะสงฆ์เหล่านี้ อโคโปลิสที่นครรัฐเอเธนส์ แต่เป็น เมืองมีหัวนาค (งูใหญ่) จำนวนมาก ซึ่งกษัตริย์ได้รับคำปรึกษา และ ภูเขาสูงโดดจากพื้นราบและมีหินราย เนื่องจากคนพื้นเมืองที่นี่บูชานาค คน กษัตริย์เคารพพระสงฆ์เทียบได้กับ เรียงปกป้องสังฆารามล้อมรอบไว้ ธันวาคม ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๗๑