พุทธศาสนาในศรีลังกา : หน้า 61/112

ยาวกว่าสมดุลของขนาดร่างกาย ที่ กรรม และปรัชญา ในขณะเป็นช่วง เป็นเอกในจำนวนภิกษุนักศึกษา และ ค่อนข้างสูงใหญ่ และมีน้ำหนัก เวลาที่พุทธศาสนาเริ่มแตกแขนงออก คณาจารย์ ไปสู่สองฟากของประเทศอินเดีย คือ เมื่อจบเรื่องชาติพันธุ์ ก็ ศรีลังกา และ จีน จึงทำให้ขณะนี้ โลกของ พุทธศาสนามีอู่อันเป็นที่เก็บรักษา เข้าสู่เรื่องของมหินทะเล ดินแดน อันศักดิ์สิทธิ์แห่งพระอรหันต์มหิน โดยหลักฐานทางพระสูตร สมบัติล้ำค่าอยู่สองแห่ง คือ จีน ทะเถระ กับพระเจ้าเทวานัมปิยะ พระวินัย และปรัชญาสู่เส้นทาง ในเรื่องราวของคัมภีร์โบราณเก่าแก่ ติสสะ ณ เทือกเขามิสะกะ ที่ขณะ สายไหม ข้ามทะเลทรายโกบี และ ที่สุด และศรีลังกา ที่เก็บรักษาถาวร นี้เป็นอีกจุดหนึ่งที่สำคัญ สำหรับ ตะเคอะลามะกัน (ตะกรามะกัน) วัตถุทางพุทธศาสนาที่เชื่อมต่อโดย พุทธศาสนิกชนทั่วโลกและชาวลังกา ด้วยวิสาหะอันหาที่เปรียบมิได้ของ ทันทีกับสมัยของพระเจ้าอโศกมหา เอง เนื่องจากมีอนุสรณ์สถานเกิดขึ้น พระภิกษุอรหันต์เชี่ยนจาง หรือที่ ราช รูปลักษณะของเจดีย์ที่ศรีลังกา มากมาย ในการที่จะเป็นเครื่องรำลึก เราท่านรู้จักกันดีว่าพระถังซำจั๋ง ผู้ จึงน่าสนใจยิ่งนัก ดังจะประเดิมให้ ถึงการเข้ามา หรือการที่ศรีลังกา อุตส่าห์คัดลอกไปจาก "นาลันทา” เห็นเป็นแห่งแรกที่ มหินทะเล ที่นี้ ถลาเข้าสู่อ้อมอกของพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งแรกของโลก กระทั่งเติบใหญ่กลายเป็นจุดกำเนิด ในภาษาดั้งเดิมที่สุดของพระพุทธ คือเมื่อพระเจ้าเทวานัมปิ ของพุทธศาสนจักรมหึมา อันเปี่ยม ศาสนา คือ สันสกฤต ในฐานะที่ ยะติสสะ ทรงเป็นพุทธมามกะโดย ปรี่ไปด้วยหลักฐานทั้งทางสถาปัตย ท่านเป็นภิกษุผู้ได้รับการรับรองว่า แท้แล้ว การก่อสร้างถาวรวัตถุทั้ง ภาพของสาญจิ เจดีย์ทรงเดิมแท้จริงของพุทธศาสนานั้นเป็นทรงกลม ธันวาคม ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๕๙