การศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับธรรมกาย : หน้า 44/112

หมายของ ปวงในโลก ๑๐๐ ในจำนวนนี้มีบางแห่งที่อธิบายความ มหาสังฆิกะ (Mahasanghikas คณะ แง่มุมในการค้นคว้าวิจัยเหล่านี้เป็น "ธรรมกาย" ตรงกับ สงฆ์กลุ่มนี้เกิดขึ้นในราว ปี ทัศนะของนักวิชาการ ซึ่งส่วนใหญ่ วิชชาธรรมกายของหลวงพ่อวัดปากน้ำ หลังพุทธปรินิพพาน ในช่วงการ ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธเลย แต่เป็น แต่ธรรมกายที่หลวงพ่อวัดปากน้ำ สังคายนาครั้งที่ ๒) ถ่ายทอดตกมา อาจารย์สอนพระพุทธศาสนาเชิง เข้าไปพบนั้น ท่านไม่ได้อิงคัมภีร์ ถึงยุคปัจจุบัน นอกจากนี้ยังมีนัก ประวัติศาสตร์บ้าง สังคมวิทยาบ้าง หรือตำราเล่มใดเล่มหนึ่ง แต่เกิดจาก วิชาการทางจิตวิทยาอีกท่านหนึ่ง ได้ ภาษาศาสตร์บ้าง มีเนื้อหาสาระ ประสบการณ์การปฏิบัติของท่านเอง นำเสนอผลงานการประยุกต์เอาหลัก แตกต่างกันออกไป การศึกษา พระธรรมกายมีลักษณะเป็นรูปธรรม ธรรมในพุทธศาสนา มาใช้แก้ไข ค้นคว้าที่มีประโยชน์นั้นก็จำเป็นจะ ที่เข้าไปสัมผัสได้ โดยการเข้าถึง ปัญหาทางจิตหลายโรคอย่างได้ผล ต้องใช้มาตรฐานทางด้านความดี มิได้เกิดจากการนึกคิดตามหลักของ ดีมาแล้ว ซึ่งท่านใช้เวลาพิสูจน์ และคุณธรรมของแต่ละท่านเป็นเครื่อง ตรรกวิทยา หรือหลักของเหตุผล ทดลองนับปีหรือหลายสิบปี ผลงาน วัด นักวิชาการบางคนอ่านพระไตร แต่ประการใด เป็นสิ่งที่อยู่พ้นจาก เหล่านี้แสดงให้เห็นถึงคุณค่าและคุณ ปิฎกมากยิ่งกว่าพระภิกษุจบประโยค ระดับของความนึกคิดของมนุษย์ทั้ง ประโยชน์มหาศาลของพุทธศาสนา ๙ ของเราเสียอีก แต่จะมีความ และได้รับการพิสูจน์ยืนยันถูกต้อง ศรัทธาในพุทธศาสนาแทบไม่ได้เลย นักวิชาการท่านนี้ได้พูดถึง ตามหลักวิชาการ แต่ยังไม่มีการนำ ฉะนั้น จำเป็นอยู่เองที่เราควรจะ คัมภีร์เล่มหนึ่งชื่อ ศาลิสตัมพสูตร มาตีพิมพ์เป็นตำราเผยแพร่ให้ศึกษา ศึกษาข้อวิจารณ์เกี่ยวกับพุทธศาสนา (Salistamba Sutra) เป็นคัมภีร์มหา ค้นคว้ากันต่อไป ในโอกาสนี้มูลนิธิ นี้ด้วยใจที่เปิดกว้าง เพราะศาสนา ยานที่เก่าแก่มาก ต้นฉบับเดิมของ ธรรมกายได้รับอนุญาตจากนักวิชา พุทธของเราเป็นศาสนาที่ให้เสรีภาพ คัมภีร์เขียนเป็นภาษาสันสกฤต ต่อ การเหล่านั้น นำผลงานทางวิชาการ ในการวิพากษ์วิจารณ์ พระสัมมา มาได้สูญหายไปแล้ว มีหลักฐานเหลือ ของท่านแปลและพิมพ์เผยแพร่เป็น สัมพุทธเจ้าทรงรับฟังความคิดเห็น อยู่ในอรรถกถาของคัมภีร์ ก่อนสูญ ภาษาไทย ซึ่งถือเป็นเกียรติอย่าง คำวิจารณ์จากสานุศิษย์ของพระองค์ หายได้แปลเป็นภาษาจีน และทิเบต มากกับมูลนิธิ เพื่อเผยแพร่เป็น มาตลอด ใครก็ตามที่พูดด้วยถ้อยคำ เล่มที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังมีอยู่ในปัจจุบัน ธรรมทานให้กับชาวพุทธในประเทศ ที่เป็นภาษิต พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เขียนขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ ๗ ไทยได้ศึกษาค้นคว้าต่อไป จะทรงสรรเสริญผู้นั้นว่าพูดด้วยธรรม จากการอ่านและ วิเคราะห์คัมภีร์นี้ ข้อคิดที่สำคัญประการหนึ่ง ชอบด้วยธรรม หากผู้ใดที่พูดผิด ทำให้เราพอจะเดาได้ถึงความสำคัญ ที่เกิดขึ้นจากการสัมมนาครั้งนี้คือ จากธรรม พระองค์ก็จะแก้ไขให้ ของคัมภีร์ต่อพระพุทธศาสนา เพราะ เนื้อหาของสูตร นี้เป็นยุคต้นของ พุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ทำให้เรา เห็นว่า ยุคนั้นฝ่ายเถรวาทและมหา ยานยังใกล้เคียงกัน ความแตกแยก ของทั้ง ๒ นิกาย นี้เป็นแบบค่อย เป็นค่อยไป ศาลิสตัมพสูตรเขียน ถึงธรรมกาย และความหมายอยู่มาก แต่ไม่มีการเอ่ยถึงเรื่องพระ มาย โพธิสัตว์ หรือความเชื่อในมหา ยานอยู่เลย เขาเชื่อว่าคัมภีร์นี้ แต่งโดยพระภิกษุกลุ่มหนึ่งเรียกว่า ๔๒ ก ล ย า ณ ม ต ร ธันวาคม ๒๕๓๔