การใช้เงินและการทำบุญ : หน้า 17/112

ไม่ได้ดี แต่เงินช่วย” แล้วท่านก็พูดต่อว่า เรื่องที่ ๑๔ ความเด็ดขาด “เงินหมื่น ไม่ใช่ว่าจะไม่มี ความระมัดระวังตัวเป็นสิ่ง มี แต่ให้ไปไม่ได้ เพราะจำเป็นต้อง เรื่องที่ ๑๓ ทัศนคติในการ ที่ดี เพราะช่วยป้องกันการกระทบ ใช้ในเรื่องต่าง ๆ เหมือนกัน หาก ทำบุญ กระทั่งกันได้ แต่การฝึกให้เป็นคนมี ให้ยืมไปแล้ว ถึงคราวจำเป็นต้องใช้ โยมพ่อเคยอยู่ในตระกูลมั่ง ความระมัดระวังตัวนั้นไม่ใช่สิ่งที่ทำ แล้วเพื่อนนำเงินมาคืนไม่ทัน ช้าไป มีมาก่อน แล้วยากจนลง ภายหลัง ได้ง่าย ถึงกระนั้น โยมพ่อก็มีวิธีฝึก เพียงวันสองวันฉันก็จะแย่ แล้วจะ จึงมาสร้างฐานะได้ใหม่ ดังนั้น ถึง ลูก ๆ ให้มีความระมัดระวังตัวได้ พลอยทำให้มองหน้ากันไม่สนิท แม้จะเคยบวชเรียนมาบ้าง แต่เนื่อง เพราะด้วยนิสัยเด็ดขาดของท่าน ๆ เพราะฉะนั้น ในฐานะที่ จากความตระหนี่ยังมีอยู่มาก ท่าน สมัยที่อาตมาไปเรียนต่อที่ เป็นเพื่อนกัน ก็เอาไปเถอะหนึ่งพัน จึงไม่ค่อยได้ทำบุญให้ทานบ่อยครั้ง ประเทศออสเตรเลีย ความที่เป็นห่วงลูก บาทและเงินพันบาทนี้ ถ้าหากยืมไป เหมือนโยมแม่ และเมื่อจะทำบุญ ท่านอุตส่าห์เขียนจดหมายถึง ๓ ฉบับ แล้วสามารถเอามาใช้คืนได้ก็เอามาคืน แต่ละครั้ง จะต้องคิดแล้วคิดอีกว่า ติดต่อกัน แต่อาตมาก็ยังไม่ได้ตอบ จะได้ไว้ช่วยพรรคพวกคนอื่น ต่อ ทรัพย์สินเงินทองที่จะบริจาคไปนั้น เพราะเป็นคนไม่ชอบเขียนจดหมาย ไป แต่ถ้าไม่สามารถเอามาคืนได้ก็ จะต้องไม่มีการตกหล่นรั่วไหล จึง ทั้งขณะนั้นก็ยังปรับตัวให้เข้ากับสิ่ง ไม่เป็นไร ไม่ต้องหลบลี้หนีหน้าไป มีบ่อยครั้งที่ท่านทั้งทำบุญทั้งคอย แวดล้อมได้ไม่ดี จึงคิดเกรงว่า ถ้า เพราะถือว่าได้ยกให้แล้ว และถ้าอยาก จับผิดคนอื่นและบางทีทำบุญไปแล้ว ตอบจดหมายไปตามความเป็นจริง จะได้เงินให้ครบหมื่น ก็ไปหาพรรค ก็ยังนึกเสียดายในภายหลัง กว่าจะ โยมพ่อก็จะเป็นห่วง ครั้นจะเขียน พวกที่มีน้ำใจอย่างฉันนี้อีก ๙ คน แก้นิสัยอันนี้ได้ ก็เมื่อถึงบั้นปลาย ตอบแบบลมเพลมพัดเรื่อยเปื่อยไม่ ก็จะได้เงินครบหมื่นตามต้องการ..." ชีวิตอายุเกือบ ๔๐ ปีเข้าไปแล้ว มีสาระอะไรก็อายเขา โยมพ่อก็คง เพื่อนของโยมพ่อคนนี้หาย ด้วยผลกรรมที่ทำไว้นี้ ทำ ไม่ชอบ ดังนั้นจึงยังไม่ตอบ ว่า จดหมายฉบับที่ E โยม “ลูกรัก ถ้ายังไม่ตาย ตอบ หน้าหายตาไปเป็นปี วันหนึ่ง เขาก็ ให้ชีวิตในวัยชราของท่าน แม้จะมี เอาเงินมาคืน และพยายามให้ดอก ทรัพย์เพียงพอก็ไม่ยอมใช้จ่ายอย่าง พ่อท่านเขียนส่งมา มีข้อความสั้น 1 เบี้ยกับโยมพ่อ แต่โยมพ่อไม่รับ เต็มที่ เช่น แม้ลูก ๆ จะจัดหาเสื้อ แต่บอกให้เขานำเงินที่เขาคิดว่าเป็น ผ้าดี ๆ มาให้ ก็ไม่ยอมใช้ เอาไป ดอกเบี้ยนี้ไปฝากธนาคาร เผื่อว่า เก็บไว้อย่างดี เพราะเสียดาย ทนใช้ เพื่อนคนอื่น ๆ เดือดร้อน เขาจะ แต่ของเก่า ๆ ๆ ๆ ปะ ๆ อยู่ ได้ช่วยเหลือต่อ ไปอีก อย่างนั้น แม้เวลาป่วยไข้ ถ้ารู้ว่า แล้ว อาตมาก็ยังไม่ได้ตอบจดหมาย ตั้งแต่นั้นมาโยมพ่อจึงไม่ส่ง จดหมายพ่อด้วย” เมื่อโยมพ่อควักเงินให้ใคร ยารักษาโรคขนาดใดราคาแพง ท่าน ท่าน ท่านมักคำนึงว่า แม้ได้รับจดหมายฉบับนั้น ก็จะไม่ยอมให้ลูก ๆ ซื้อหาให้ท่าน จดหมายไปถึงอาตมาอีกเลย ๑. ไม่ทำให้ท่านและครอบ แม้ลูก ๆ จะพยายามอธิบายอย่างไร เหมือนได้ตายจากกันแล้วจริง ๆ ครัวเดือดร้อน ๒. ไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่ คิดจะช่วยจริง ๆ ก็ไม่ยอมฟัง ที่นำมาเล่านี้ ไม่มีเจตนา ที่จะประจานท่าน แต่หวังจะให้เป็น โยมพ่อจะไม่ให้ใครยืมเงิน ข้อคิดสำหรับพวกเราที่ยังมีชีวิตอยู่ ถ้าให้ก็ให้ไปเลย เพราะฉะนั้น เท่านั้น และหากท่านใดจะพึงได้ บ้านเราจะไม่เคยไปทวงหนี้ใคร และ ประโยชน์จากตัวอย่างต่าง ๆ ของ ไม่เคยให้ใครมาทวงหนี้เรา ทั้งไม่ โยมพ่อของอาตมา เมื่อเวลาไปทำ เสียชื่อและไม่โกหกใคร ตลอดชีวิต บุญก็โปรดนึกอุทิศส่วนบุญให้แก่ท่าน จึงไม่เคยได้ยินท่านบ่นเลยว่า ทำดี ผู้ล่วงลับไปแล้วด้วย ทํา ธันวาคม ๒๕๓๕ ก ล ย ๆ ณ ม ต ร ๑๕