การเดินทางและการแสวงบุญ : หน้า 72/112

ว่าเมืองนี้แน่ การเดินทางไปตากใบนั้น พบ เช่นเดียวกัน bahi ถ้าอ่านว่า ตาฮิ-บาฮี คนพื้น ประการ เพียงแต่ชื่อเสียงเรียงนาม ประวัติศาสตร์ว่าด้วยการธุดงค์ของ เมืองไม่เข้าใจ อีกอย่าง อักษร นั้น และพระนามเท่านั้นที่ต่างกัน แต่การ ปราชญ์ที่ชื่อ อโพโลนิอุส (Apollo- ไม่ออกเสียง ก็ต้องพูดออกมาชัด ๆ ลำดับชาติวงศ์ความเป็นมายาวเหยียด nius) แห่งเมืองญานะ หรือ Tyana ว่า ตากใบ เหมือนเมืองตากไป ทาง เมืองนี้อยู่ในเอเชียไมเนอร์ ได้กล่าว ภาคใต้เรานั้นแหละ จึงจะถึงบางอ้อ เหตุที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะ ณ ถึงการเดินทางแสวงบุญของอโพโล สังฆารามที่ตากใบนี้เองเป็นแหล่ง นิอุส ว่าเข้ามาอยู่ ณ สังฆารามที่ สังสรรค์ระหว่างกรีก อิหร่าน อินเดีย เมืองตากใบนี้เอง เมืองตากไบ หลักฐานทางประวัติศาสตร์และ เหนือ ติดต่อกันสม่ำเสมอ เช่น ในยุคที่ปราชญ์จากตะวันออกกลาง โบราณคดีจำนวนมาก อิทธิพลของ พระเจ้าอโศกติดต่อกับพวกกรีกที่ ชาวกรีกคนนี้เข้ามาแสวงธรรม และ พุทธจักรหนาแน่นมากในดินแดน ปกครองอียิปต์ทางตอนเหนือ ไล่จน กล่าวกันว่าสำเร็จธรรมะในระดับ มุสลิมปัจจุบัน พุทธศาสนิกชนที่เข้า มาถึงเทือกเขาฮินดูกูช ก็พวกกรีก ตรัสรู้ธรรมทางโลกได้ เป็นที่กล่าว สู่ดินแดนนี้จะอิ่มเอิบใจ เหมือนกลับ ทั้งหมด พระเจ้าอโศกจึงแสวงบุญ ขวัญกันมากทางประวัติศาสตร์คลาส มาสู่ดินแดนในอดีตกาล และเมื่อได้ ไปตามที่ซึ่งมีการตั้งนิคมของพวก สิคในปัจจุบัน แต่พวกคริสเตียน เห็นสังฆารามและพระพุทธรูปซึ่งพวก อินโดอารยัน รวมทั้งสุวรรณภูมิที่ มักไปกล่าวหาว่า อโพโลนิอุสท่านนี้ อารยันปั้นไว้ก็จะยิ่งเห็นรอยคาบต่อ กล่าวมา หรือบริเวณภาคใต้ไทยด้วย (ซึ่งอยู่ร่วมยุคสมัยเดียวกับพระจีซัส- ทางวัฒนธรรมอย่างยิ่ง ดังนั้นเส้นทางการพาณิชย์และการ ไครส์ (Jesus Christ) เป็นพวกต่อต้าน หากใครที่ได้ศึกษาวิธีการเขียน ศาสนาจึงประสานคล้องจองกันไป พระเยซู เหตุผลเดียวที่อโพโลนิอุส พระคัมภีร์ตามคริสต์นิกาย ออโธ คัมภีร์โบราณซึ่งพระราชินี จู ถูกกล่าวหา ก็เพราะอโพโลนิอุสนั้น ดอกซ์ (Christian Orthodox) หรือ เลีย โธมนะ (Julia Domna) แห่ง เป็นพุทธมามกะและศึกษาศาสตร์ ศึกษาคัมภีร์ Old Testament อันเก่า กษัตริย์โรมันที่มีชื่อเสียงคือ เซปติม จากอินเดียนั้นเอง ศาสตร์นี้ คือ แก่เฉพาะอย่างยิ่งคัมภีร์ของชนชาวยิว อุส เซเวรุส (Septimius Severrus) เชื่อในการหลุดพ้นด้วยตนเอง ไม่ ด้วยแล้ว จะเห็นได้ว่าการบันทึก ได้มีนักปราชญ์ชื่อ ฟิลอสตราตัส ได้พึ่งพิงพระเจ้า อโพโลนิอุสจึงไม่ พุทธประวัติ กับการบันทึกประวัติ (Philostratus) ซึ่งมีชีวิตอยู่ระหว่างปี นับถือพระผู้เป็นเจ้า เหมือนพวก ศาสตร์ความเป็นมาของคริสต์เก่า กับ ๑๗๐-๒๔๙ แห่งคริสตกาล หรือ พุทธมีจารีตประเพณีเหมือนกันทุก พุทธศตวรรษที่ ๖-๗ ได้บันทึก ๗๐ ก ล ย า ณ ม ต ร พราหมณ์ หรือพวกคริสต์ การต่อต้านจีซัสไครส์แห่ง ธันวาคม ๒๕๓๔