ปรัชญา นิยาย : หน้า 103/112

ปรัชญา นิยาย สิ้นชีวิต ไม่สิ้นบุญ ความเดิมตอนที่แล้ว โดย พ.พ. เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๖๒ ปีที่ 5 กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔ ๑๑ คำอธิษฐาน น้าสายกับน้ากิ่งมาเที่ยวกรุงเทพฯ ๓-๔ วัน วันที่ ๔ มารับประทานอาหารที่บ้านของกรอม ขณะเดินทางกลับบ้านโดยมีกรอมทำหน้าที่ขับรถ รถเกิดดับกลางทาง มีชาย ๒ คน ทำที่เข้ามาช่วยเหลือ แต่ที่แท้คือพวกมิจฉาชีพ ได้แทงน้ากิ่งตายเพราะขัดขืนการปล้นทรัพย์ กรอมตกใจสลบแน่นิ่งไป รู้สึกตัว อีกครั้งที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าเป็นโรคหัวใจ กลับบ้านแล้วกรอมก็ยังคงมีอาการซึมเศร้า พ่อกับแม่ อยากให้เธอเปลี่ยนบรรยากาศ จึงอนุญาตให้ไปพักผ่อนที่เชียงใหม่กับครอบครัวของคุณภิภพ ป้าน้อม (ต่อจากฉบับที่แล้ว) และด.ช.ภู ธันวาคม ๒๕๓๔ จ นออกมาอาบน้ำเพื่อ เตรียมตัวเข้านอน ห้อง น้ำข้างบนไม่ว่าง จึง เปิดไฟบันไดลงไปใช้ ห้องข้างล่าง - ออกจากห้องน้ำ เห็น คุณภิภพนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร "เดี๋ยวลงมาทานข้าวสัก หน่อยนะคุณกรอม ผมจะรอ "ค่ะ" สวมชุดนอน ปะแป้ง หวี ผม สวมเสื้อคลุมทับ รีบลงไปข้างล่าง “คุณภิภพยังไม่ทานข้าวหรือ คะ” ถามเพราะเห็นจานข้าววางอยู่ สองใบ "จะรอทานพร้อมคุณกรอม "ถ้ากรอมไม่ลงมา...” “คุณอยู่ตรงนี้แล้ว ไม่มีคำ ว่าถ้า ครึ่งจานไหวไหม” เขาตัก ข้าวใส่จานให้ "ขอบคุณค่ะ กรอมขอโทษ ด้วยค่ะ” กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๐๑