การทำบุญและการบำเพ็ญกุศล : หน้า 27/112

กลางดวงนั้นแหละเป็นที่ตั้งของ บุญ...” หลวงพ่อธัมมชโยผู้มุ่งมั่น เผยแผ่วิชชาธรรมกาย ตามปฏิปทา ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ได้กล่าวถึง หลักในการทําบุญว่า "วันนี้วันอาทิตย์ที่ (กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑) ๒๑ เรา เหลือเวลาอีกประมาณ ๑๐ วัน จะ ถึงวันบุญใหญ่คือวันมาฆบูชา หลัก ของการบำเพ็ญบุญที่จะให้บุญเป็น มหากุศลก็มีอยู่ว่า ก่อนทำบุญก็ดี กำลังทำบุญก็ดี หรือหลังจากที่เรา ขนาดพระจันทร์ในคืนวันเพ็ญ อย่าง จรดใจ ไม่ห่างเหิน ทำแล้วก็ดี ใจจะต้องผ่องใสสะอาด ใหญ่ก็ขนาดพระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน ไม่นานเนิ่น ถึงกายธรรม บริสุทธิ์ จรดจ่อเกี่ยวกับเรื่องบุญ นี้คือความบริสุทธิ์เบื้องต้น เรื่องกุศลอยู่ตลอดเวลา จึงจะเป็น บางครั้งความบริสุทธิ์เบื้อง ๓. สจิตฺตปริโยทปน มหากุศล คือมีผลอันยิ่งใหญ่ ต้นนี้ ท่านเรียกว่า ดวงธรรม ธรรม ความทำจิตของตนให้ผ่องแผ้ว เราเหลือเวลาอีก วัน เบื้องต้นหรือธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน ๑๐ บางคนอาจสงสัยว่า ทำไม ก่อนถึงวันบำเพ็ญบุญ เราก็ควรจะ คือเป็นที่ตั้งของสติที่จะตามเห็นธรรม ละชั่วแล้วจึงต้องทำดี แค่ละชั่วก็น่า ชำระกาย วาจา ใจของเรา ให้สะอาด เข้าไปเรื่อย ๆ... ถ้าได้ดวงนี้ ไม่ช้า จะพอเพียงแล้ว บางคนอาจสงสัย ให้บริสุทธิ์ ให้ผ่องใส ให้ปราศจาก ก็จะเข้าถึงธรรมกายภายใน ธรรมกาย ต่อว่า ละชั่วแล้วทำดีแล้ว ทำไม นิวรณ์ คือกามฉันทะ ตรึกในกามก็ เป็นกายที่สำคัญที่สุดในชีวิตของ ต้องทำใจให้ผ่องแผ้วทำใจให้ผ่องใสอีก ดี, พยาบาท ความโกรธ ความขัด มนุษย์ทั้งหลาย เป็นจุดหมายปลาย นี้เป็นปัญหาที่น่าคิดทีเดียว เคือง, ถีนมิทธะ ความท้อ ความง่วง ทางของชีวิตทุก ๆ คน เพราะว่าเป็น ความเคลิบเคลิ้ม, อุทธัจจกุกกุจจะ กายแห่งการตรัสรู้ธรรม...” ความฟุ้งซ่านและรำคาญ, วิจิกิจฉา ท่านคงจะเจอคนที่เราชวน เขาทำบุญชวนเขามาวัด แล้วเขาบ่าย เมื่อเอาใจมาจรดไว้ที่ศูนย์ เบี่ยง มิหนำซ้ำยังตอบว่า "ฉันไม่ ความ สงสัยลังเลต่าง ๆ เราต้องปลด กลางกายฐานที่ ๗ เหนือสะดือขึ้น ได้ทำให้ใครเดือดร้อนนี่ จะไปเข้าวัด ต้องปล่อย ต้องวางให้หมด ให้จิต มา ๒ นิ้วมือ กึ่งกลางกายของ อีกทำไม แค่นี้ก็ถือว่าดีแล้วไม่ใช่หรือ” ใจสบาย ให้สะอาด ให้บริสุทธิ์ ทุกคน จนเข้าถึงพระธรรมกายอรหัต จริงอยู่ว่าเขาอาจจะละชั่วได้บางประการ ด้วยการเจริญภาวนา ให้ ๑๐ วัน ย่อมได้ชื่อว่า เป็นการทำที่สุดแห่ง (จึงไม่ได้ทำให้ใครบางคนเดือดร้อน) นี้เป็นประโยชน์อย่างยิ่งที่จะทำใจของ ความดี เป็นสุดยอดแห่งการประกอบ แต่ยังละชั่วยังไม่หมด ยังมีอุปนิสัย เราให้เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะรอง กุศลธรรมทั้งปวงนั่นเอง รับบุญกุศลที่จะเกิดขึ้นในวันมาฆบูชา › ทำดี ทำที่ไหน ที่จะถึงนี้ ต้องฝึกฝนอบรมใจให้หยุดนิ่ง ทำที่ใจ กายวาจา จนกระทั่งความบริสุทธิ์ปรากฏเกิดขึ้น ทำแล้ว ยิ่งสุขอุรา มาในกลางกายของเรา ความบริสุทธิ์ ยิ่งทำหนา ยิ่งพาเพลิน ที่ปรากฏเกิดขึ้นมานั้น อย่างเล็ก O ใครเห็น หรือไม่เห็น ขนาดดวงดาวในอากาศ อย่างกลาง ไม่จำเป็น เค้นมาเมิล ต่าง ๆ ที่ต้องปรับปรุงพัฒนาขึ้นอีก ผู้ที่ละชั่วได้บ้างแล้วไม่ทำความดีต่อ ได้ ชื่อว่าเป็นผู้ประมาทอยู่ เพราะที่เขา ได้ดิบได้ดี มีความสุขอยู่ในปัจจุบัน เพราะบุญในอดีตหล่อเลี้ยง เมื่อใช้ บุญเก่าไปเรื่อย ๆ ไม่หาบุญใหม่มา เพิ่ม สักวันหนึ่งบุญเก่าย่อมร่อยหลอ ธันวาคม ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๒๕