การทำความดี : หน้า 98/112

เคยทำผิดคิดร้ายจะกลายเป็นคนดีไม่ได้ หนึ่ง เราลองเอาก้อนหิมะมาวางไว้ในถาด "การทำบางอย่างเป็นความดี เราต้องลอง การลองผิดลองถูกทำให้คน ให้มันละลายแล้วนำน้ำนั้นไปต้ม เมื่อถึง สำหรับบุคคลอีกประเภทหนึ่ง แต่อาจ เรามีประสบการณ์ ไม่มีความรู้ใดเสมอ จุดที่ควรจะเดือดมันก็เดือดได้ การแปร เป็นความไม่เหมาะสมสำหรับบุคคลอีก ด้วยความรู้ที่ได้ด้วยประสบการณ์ (ประ สภาพของสิ่งต่าง ๆ เป็นอยู่อย่างกล่าว ประเภทหนึ่ง สบการณ์ สิ่งที่ได้พบเห็นมา ประสบการณ์ มานี้ จิตใจคนก็เหมือนกัน เมื่ออบรมให้ สิ่งหรือความรู้สึกซึ่งได้รับเอง เกิดขึ้น แก่ตนเอง ผู้เขียน) "เช่นอย่างไร?” อโศกตรัส ดีก็ดีได้ เมื่ออบรมให้ชั่วและถูกสิ่ง ถามอีก แวดล้อมที่ชั่วถึงไป ก็อาจทำให้ชั่วได้ “เช่นการสะสมทรัพย์เป็นเรื่อง “ศาสดาแห่งพระพุทธศาสนา "พระองคุลิมาลมิได้เป็นโจร ดีสำหรับคฤหัสถ์ แต่ไม่เหมาะสำหรับ พระพุทธเจ้า” อโศกตรัสต่อไป "เล่ากันว่า โดยนิสัย แต่เป็นโจรฆ่าคนเพราะรู้เท่าไม่ บรรพชิต เพราะคฤหัสถ์ไร้ทรัพย์ย่อมได้ ก่อนที่พระองค์จะทรงพบแสงสว่างแห่งชีวิต ถึงการณ์ เชื่อคำของอาจารย์ซึ่งหลอกล่อ รับการดูหมิ่น บรรพชิตมีทรัพย์สะสม ก็ได้ลองผิดลองถูก ในเรื่องการทรงทำ ให้องคุลิมาลไปฆ่าคนมาประกอบศิลป- ทรัพย์ย่อมเป็นที่เสื่อมศรัทธาของมหาชน ทุกกรกิริยามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน นับชนิด ศาสตร์ โดยปกติองคุลิมาลหรืออหิงสกะ เพราะฉะนั้นศาสนาทุก ๆ ศาสนา เมื่อ ไม่ถูก พระองคุลิมาล มีประวัติกระฉ่อน เป็นคนดีอยู่แล้ว เมล็ดพืชแห่งความดีได้ สอนนักบวชก็สอนไม่ให้สะสมทรัพย์ แต่ สมัยเมื่อเป็นโจร แต่ยังสามารถกลับเป็น ฝังอยู่ในจิตใจของเขามากพอควร เป็น เมื่อสอนศาสนิกทั่วไปที่เป็นคฤหัสถ์ก็สอน คนดีได้และดีที่สุดคือเป็นพระอรหันต์ ก็ เสมือนเพชรที่เปื้อนโคลนไปชั่วครู่ชั่วคราว ให้สะสมทรัพย์มาเลี้ยงตน มารดา บิดา ด้วยอำนาจของพระโคตมะพุทธะ เมื่อเป็น เท่านั้น เมื่อหาทางแกะหรือชำระล้าง บุตร ภรรยา บ่าวไพร่ให้เป็นสุข เลี้ยง ดังนี้ เราจึงไม่ควรปักใจให้มากเกินไปว่า โคลนตมออก เพชรก็คงส่องแสงแวววาว เพื่อนฝูงให้เป็นสุข บำบัดอันตรายที่เกิด คนชั่วจะกลับเป็นคนดีไม่ได้ หรือคนดีจะ ดังเดิม จากเหตุร้ายต่าง ๆ ต้อนรับแขกทำบุญ กลับเป็นคนชั่วไม่ได้” "เรื่องพระองคุลิมาลเป็นตัว อุทิศให้ผู้ตาย เสียภาษีอากร และเก็บ “พูดถึงพระองคุลิมาล ทำให้ อย่างให้เราไม่ท้อถอยในการกลับตัว แต่ สะสมไว้เพื่อใช้ในคราวจำเป็น สงสัยว่าคนใจอำมหิตขนาดนั้น ทำไมจึง ไม่มีเวลาสายสำหรับการทำความดี แต่ ท่านกล่าวว่า เกิดเป็นมนุษย์ต้องพยายาม สามารถสำเร็จเป็นพระอรหันต์ได้ในเวลา ความดีหรือการทำดีของบุคคลแต่ละ เพราะ "คืออย่างไร?” อโศกตรัสถาม แสวงหาทรัพย์ซึ่งยังไม่ได้ ทรัพย์ซึ่งได้แล้ว ต้องรักษาให้พ้นอันตราย เพิ่มพูนทรัพย์ที่ รักษาไว้นั้นโดยทางที่ชอบ หว่านทรัพย์ที่ ไม่นานนักหลังจากบวชแล้ว” ศีขรินพูด ประเภทไม่เหมือนกัน” เป็นทำนองถามทุก ๆ คน “เรื่องนี้ต้องยกให้ศาสวัตอรรถา ธิบาย” เวณบาลว่า "คนที่เคยทำชั่วจนตัวเองนึกขึ้น มาแล้วต้องเสียใจภายหลังอย่างมากมาย เมื่อเลิกความชั่วอันนั้นได้ ก็มักจะเลิก อย่างเด็ดขาด เพราะมีอารมณ์เศร้าสลด คอยกระตุ้นเตือนอยู่เสมอและมักจะทำ ความดีอย่างสูงได้ เขาเป็นคนทำอะไรทำ จริง เมื่อเลิกก็เลิกจริง และต้องการทำ ความดีมาลบล้างความชั่วที่เคยทำจึงต้อง ทำมากกว่าปกติ” ศาสวัตพูด เมื่อเห็น ทุกคนยังตั้งใจฟังอยู่ จึงกล่าวต่อไปว่า "การฆ่าคนประมาณพันคน หรือพันกว่า รวมทั้งที่ไม่ได้นับของพระองคุลิมาลนั้น เป็นความชั่ว แต่เมื่อเลิกการทำอย่างนั้น แล้วมาประพฤติความดี ความดีก็ให้ผล ถึงที่สุดได้เหมือนกัน คนที่เคยสกปรก เปรอะเปื้อน เพราะคลุกกับดินโคลน แต่ เมื่อขึ้นจากดินโคลนแล้ว ชำระร่างกายให้ สะอาดลูบไล้ด้วยของหอม เราจะเรียกว่า นั้นเปรอะเปื้อนเท่านั้น อีกอุปมา คน ๆ ๙๖ ก ล ย า ณ ม ต ร ธันวาคม ๒๕๓๔