การทำดีและการสงเคราะห์ญาติ : หน้า 16/112

ฉลาดเพียงใดก็ตาม แต่ถ้าเป็นคน บุญไม่มี นรกสวรรค์ไม่มี อยากจะ ทำงานแบบขอไปที ทำแบบพอผ่าน ไปเป็นโจร พ่อก็ไม่ว่า แต่ว่าอย่าไป เป็นโจรกระจอกงอกง่อย ตีชิงวิ่งราว ลวก ๆ ชาตินี้ก็ยากที่จะเอาดีได้ ดังนั้น พ่อแม่ ที่ฉลาดเห็น ให้เสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูล ไหน ๆ วันขึ้นเครื่องบิน ท่านก็มา ส่งและยื่นกระดาษให้แผ่นหนึ่งบอก ให้ไปเปิดดูที่ออสเตรเลีย เมื่อเปิดดู พบมีข้อความสั้น ๆ ว่า "ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา นั่นคือธรรมะจากโยมพ่อที่ ฝากไปแดนไกล อาตมาถูกโยมพ่อฝึกมา อย่างนี้ เพราะฉะนั้น เมื่อบวชเป็น พระท่างานเผยแผ่พระพุทธศาสนามา พบหลวงพ่อธัมมชโย คุณยาย อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ได้รู้เป้า หมายชีวิตว่า เกิดมาเพื่อสร้างความดี ตามแบบอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การณ์ไกล จะฝึกลูกให้เป็นคนที่ถ้า จะเป็นโจรทั้งทีก็ให้เป็นมหาโจรนาม แล้ว จึงทำงานอย่างทุ่มสุดตัว ขอ ทำอะไรแล้ว จะต้องทำให้ดีที่สุด กระเดื่องไปเลย ให้ทราบเถิดว่า หลวงพ่อธัมมชโย โยมพ่อของอาตมาก็มีลักษณะ ถ้าคิดว่าบาปมี บุญมี นรก และคุณยายอุบาสิกาจันทร์ ต้องการ เช่นนี้ ตั้งแต่อาตมายังเล็ก ๆ งาน สวรรค์มี จะบวชก็เอา แต่ถ้าจะบวช อะไร อาตมาเป็นต้องทุ่มสุดตัวทำ ที่ทำทุกอย่าง จะต้องเรียบร้อย ทำ ก็อย่าคิดบวชไปวัน ๆ บวชทั้งทีก็ เต็มที่ ไม่ลังเล เพราะเป็ เพราะเชื่อตามคำ อย่างดีไม่เช่นนั้นจะถูกลงโทษ โดย ให้เป็นสังฆราชไปเลย” โยมพ่อจะคอยดูอย่างใกล้ชิด ตอนนั้นใจอาตมาเอง ก็ไม่ สอนของโยมพ่อ เมื่อวันที่จะออกจากบ้าน คิดจะเป็นโจร แล้วก็ไม่คิดจะบวช เรื่องที่ ๑๒ สงเคราะห์ญาติ ไปเรียนต่อชั้น ม.4-ม.6 ที่โรงเรียน คิดแต่เพียงว่า ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไร ถ้า การสงเคราะห์ญาติเป็น เตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพมหานคร ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ไม่เป็นประโยชน์ เรื่องดี ควรทำอย่างยิ่ง แต่หลาย ๆ โยมพ่อก็ให้โอวาทสั้น ๆ ตามประสา ต่อตนเอง หรือส่วนรวมแล้วก็จะไม่ คนต้องได้รับความเดือดร้อน เพราะ ชาวบ้าน ซึ่งก็ไม่เข้าใจหลักธรรม ทำ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำอะไร สงเคราะห์ญาติไม่เป็น แล้วมาบ่นว่า อะไรลึกซึ้งมีแต่ความจริงใจ ท่าน ต่อมา เมื่อเรียนอยู่คณะ “ทำดีไม่ได้ดี” แท้จริงหากทำดีให้ พูดสั้น ๆ ว่า เกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ถูกหลักเกณฑ์ย่อมได้ดี F “เมื่อก่อนอยู่บ้าน พ่อก็ ปีที่ ได้รับทุนไปศึกษาต่อ ที่ เรื่องสงเคราะห์ญาตินี้ โยม ตามดูทุกฝีก้าว ผิดชอบชั่วดีอย่างไร ออสเตรเลีย จึงไปขออนุญาตโยมพ่อ พ่อได้ทำให้เห็นเป็นแบบอย่างยังจำ ก็ว่ากล่าวตักเตือน เคี่ยวเข็ญกัน ท่านถามว่า นี่จะไปเรียนกรุงเทพฯ เจ้าต้องดูแล ตัวเอง พ่อก็จะไม่พูดอะไรมากล่ะ ให้จบจากเมืองไทยเสียก่อน ถ้าไป 9 หมื่นบาท (ซึ่งสมัยนั้นมีค่ามาก แต่ขอฝากเอาไว้ว่า ถ้าจะทำอะไรแล้ว แล้ว เรียนไม่จบจะทำอย่างไร” อย่าไปทำเหลาะแหละ แต่จงทุ่มให้ สุดตัว ได้เมื่ออาตมายังเรียนอยู่ชั้นประถม "คิดดีแล้วหรือ ทำไมไม่เรียน วันหนึ่งเพื่อนของโยมพ่อมาขอยืมเงิน เพราะก๋วยเตี๋ยวยังราคาชามละ อาตมาตอบท่านไปว่า "ลูกพ่อทำอะไรต้องสำเร็จ สลึงเท่านั้น) โยมพ่อตอบว่า "บ้านนี้ไม่มีเงินให้ใครยืม” เพื่อนของโยมพ่อจึงเปลี่ยน เป็นขอกู้ โยมพ่อก็ตอบว่า “บ้านนี้ไม่มีเงินให้ใครกู้ มี พ่อเองก็ไม่รู้หรอกว่า นรก- ให้ได้ คิดดีแล้วว่าควรไป” ท่านก็ สวรรค์มีจริง บาปบุญมีหรือไม่ ไม่ ตอบว่า กล้ายืนยันแต่ถ้าเจ้าคิดว่า บาปไม่มี "งั้นก็ไป” DI * ล ย า น ม ต ร ธันวาคม ๒๕๓๔