การมีสติในครอบครัว : หน้า 9/112

ทนแบกรับปัญหาหนักหนามาก อาจ แต่เราเรียนจนถึงปริญญา ทำไมปัญญา ทำให้แม่ต้องเครียด กังวล หน้าที่ของแม่รับมาหนักมาก แย่กว่าอย่างนี้ก็ไม่ถือว่าได้รับการศึกษา ดังนั้นทุกอย่างต้องเริ่มต้นที่สติ และ ใจไม่ได้พัก พ่อมีส่วนไหม ทำให้แม่ จะก่อให้เกิดปัญญาที่จะเข้าใจผู้อื่น ต้องมีภาระเพิ่ม พอเราได้ทราบแล้วก็ อย่างถูกต้อง ยิ่งถ้ามีสมาธิก็จะช่วยให้ หันมาดูตัวเรา เรามีหน้าที่เรียนอย่าง เมื่อกระทบกับปัญหาแล้วไม่ไขว้เขว เดียว เทียบกันดูกับหน้าที่ของแม่แล้ว อคติจนเกิดความขุ่นหมองใจ แตกต่างกัน เราเรียนกี่ชั่วโมง แต่แม่ อาจพลาดพลั้งทำในสิ่งอันไม่ควร แทบทุกชั่วโมงทั้งที่บ้านและที่ทำงาน ครอบครัวถึงจะไม่สุขนักก็ไม่ถึงกับ จะเห็นว่าเรามีหน้าที่ ที่เครียดได้น้อย เพิ่มภาระทุกข์มากขึ้น เพราะถ้าถึง กว่า อย่าเข้าข้างตัวเองเลย ว่าเรานั้น อย่างไรแม่ก็คงไม่อารมณ์เสียตลอด แบกภาระหนักเหลือเกิน อีกประการก็คือ ความมีสติ เมื่อ เวลา ย่อมมีเวลาผ่อนคลาย ก็ควร อธิบายพูดจากัน ถ้าใจมีเมตตาก็จะ แม่อารมณ์เสียแสดงว่า แม่ขาดสติ ให้อภัย โดยเฉพาะใจของแม่แล้ว ถึง การที่แม่ขาดสติเสียแล้ว ลูกที่ดีต้องมี สติกว่าแม่จึงจะเป็นอภิชาติบุตร ไม่ใช่ จะบ่นอย่างไร ความผิดของลูกนั้น เรื่อง ที่แม่จะลืมนั่นย่อมมีมากว่า ขาดสติตามไปพลอยเสียไปหมด แล้ว เรื่องที่คุยกันก็อาจมีประโยชน์ จดจำไว้ว่า เมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้อง ต่อท่านผู้อ่านนะครับ แล้วหวังว่าคง หมั่นระลึกไว้ว่า เด็กเองก็ต้องการอย่าง ได้อ่านจดหมายของท่านในฉบับต่อไป ที่เราเป็นเด็กมาก่อน ดังนั้นต้อง ฝึกสติ ต้องมีสมาธิที่จะทำให้สามารถ ปกครองตนเองและปกครองผู้อื่นได้ การที่เราได้เรียนได้ศึกษามามาก ยิ่ง บางคนมากกว่าแม่เสียอีก แม่จบ ป.๔ พบกันใหม่ในฉบับหน้า สวัสดีครับ สุเทพ ทิพย์ภวังค์ มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒