การสนทนาเกี่ยวกับหลักธรรมของพระพุทธศาสนา : หน้า 62/112

น้องเล็กที่รัก ในช่วงทอดกฐินเมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา พี่ไม่ทราบว่าน้องเล็กได้สังเกตเห็นชาวต่าง ประเทศกลุ่มหนึ่งที่ไปร่วมงานและค้างแรมอยู่วัดบ้างหรือเปล่า สมาชิกในกลุ่มนี้บางคน ก็เคยได้ ไปวัดหลายครั้งแล้ว แต่ส่วนใหญ่เพิ่งไปวัดเป็นครั้งแรก พี่ได้มีโอกาสสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น กับสุภาพสตรีคนหนึ่งในกลุ่มนั้น เนื่องจากโรคภัยไข้เจ็บประจำตัวของเธอ จึงทำให้เธอทุ่มเทชีวิต ให้แก่การปฏิบัติสมาธิภาวนาอย่างยิ่งยวด เพื่อที่จะต่อชีวิตให้ยืนยาวออกไปอีก และเธอก็ได้พบ ประสบการณ์ภายในอันวิเศษยิ่ง ในขณะเดียวกันเธอก็เริ่มสนใจศึกษาพระพุทธศาสนาภาคทฤษฎี ไปด้วย โดยมีวัตถุประสงค์จะเป็นกัลยาณมิตรให้แก่ญาติมิตรของเธอ เธอปรารภกับพี่ว่า "I've read several books on Buddhism but I'm still not quite clear about what the principal teaching of the Buddha is." (ดิฉันได้อ่านหนังสือธรรมะหลายเล่มแล้ว แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าพระธรรมเทศนาเรื่องใดเป็น หลักสำคัญ) “Well, there are several Dhamma topics that can be taken as the heart of Buddhism. ... (มีหัวข้อธรรมะอยู่หลายหัวข้อที่ควรถือว่าเป็นหัวใจพระพุทธศาสนา...) ...but, in my view, His first sermon giving to the five Bhikkhus is the chief Doctrine." (...แต่ดิฉันคิดว่า ปฐมเทศนาที่ทรงแสดงแก่ปัญจวัคคีย์ภิกษุนั้น คือแม่บทสำคัญ) “Would you mind giving me some more details about that?” (คุณจะรังเกียจไหมคะ ถ้าจะกรุณาขยายรายละเอียดอีกสักหน่อย?) “Why, of course! First of all, please keep in mind that the basic concept of Buddhism is 'Life is full of Suffering.'... (ทำไมจะต้องรังเกียจด้วยล่ะ ประการแรกทีเดียว ขอได้โปรดระลึกไว้เสมอว่า ความเชื่อที่ เป็นรากฐานสำคัญในพระพุทธศาสนาก็คือ “ชีวิตนั้นเป็นทุกข์”) ๖๐ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๖