อารยธรรมตะวันตกกับพระพุทธศาสนา : หน้า 64/112

W n s n la y nò u ก า A Ò สรุปอารยธรรมตะวันตก กับพระพุทธศาสนา 1 นห้วงรัชสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช เส้นทางที่เรียกว่า ถนนพระเจ้าอโศก และจาก (ครองราชย์ปี ๒๖๙-๒๓๒ ก่อนคริสตกาล) เส้นทางนี้ มีถนนทอดยาวไปสู่เมืองบัลตห์ (Bakh) การค้าระหว่างประเทศได้รุ่งเรืองพร้อมกับ อาณาจักรของพระองค์ จึงแผ่ไปถึงนครกาบุล การขยายตัวของศาสนาพุทธเส้นทางการค้าระหว่าง เส้นทางดังกล่าวเป็นเส้นทางที่มีความปลอดภัย ซีเรียกับอินเดียมีปริมาณการขนส่งสินค้ามากเป็น สำหรับการขนส่งสินค้ามากที่สุดในยุคนั้น พิเศษ เนื่องจากเป็นเส้นทางไปสู่ยุโรปผ่านทาง กล่าวได้ว่า การค้าระหว่างพวกกรีกกับ ทะเลสาบแคสเปียนและทะเลดำ อินเดียได้เป็นไปอย่างคึกคัก กระทั่งพระเจ้าอโศก ระหว่างเมืองปาตลีบุตรไปสู่ตักสิลา มี สวรรคตในปี ๒๓๒ ก่อนคริสตกาล ภาพจิตรกรรมฝาผนังจาก โชตาน เขียนขึ้นในช่วง ค.ศ. ๘๐๐ เป็นภาพเทพเจ้าแห่ง การผลิตผ้าไหม มี ๔ แขน กำลังถือเครื่องมือแห่งอาชีพ นั้น แต่อีกนัยหนึ่งภาพนี้เป็น ภาพพระโพธิสัตว์ เพราะ แสดงถึงอิทธิพลที่ได้รับจาก ศิลปะเปอร์เซียที่ไม่ใช่ของ พุทธ ในราวกลางศตวรรษที่ ๓ ก่อนคริสตกาล พวกกรีกทางอาณาจักรบัคเตรียได้เรืองอำนาจขึ้น เมื่อดิโอโดตุส ข้าหลวงแห่งบัคเตรียได้ประกาศ อาณาเขตเป็นดินแดนเอกราชจากจักรวรรดิของ ราชวงศ์เซลิวซิด โอรสของดิโอโดตุสพระนาม เดียวกันคือ ดิโอโดตุส ได้ครองราชย์ต่อมา แต่ ไม่นานก็ถูกชิงราชบัลลังก์โดยยูชิเตส (Euthyde- mus) ยูเดมุสได้ทำความตกลงกับจักรพรรดิ ราชวงศ์เชลิวซิดคือแอนด์โอคุสที่ ๓ ผู้ซึ่งพยายาม ที่จะได้ดินแดนที่เสียไปกลับคืนมา เมื่อด้านหนึ่ง ปลอดภัยมั่นคงแล้ว ยูธเดมุสก็เริ่มขยายข้าม เทือกเขาฮินดูกูช และยึดได้เขตพรมแดนด้าน ซึ่งน่าจะได้ ตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย แยกตัวออกจากจักรวรรดิของราชวงศ์โมริยะแล้ว เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๓ ปีที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๓๓ โดย ชัยสิริ สมุทวณิช ๖๒ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๖