บทบาทของพ่อแม่ในชีวิต : หน้า 31/112

เมื่อเล็ก ๆ เราจะเพื่อคอยพ่อแม่กลับมาฉันใด... โดยน... พ่อ ทะลวงออกมาสัมผัสกับแววตาของลูก แม่ก็ชะแง่คอยการกลับมาของลูก ฉันนั้น พ่อแม่จึงเปรียบ เสมือนอรหันต์แห่งชีวิต เพราะเป็นผู้ให้ชีวิต จิตสำนึก ให้ ได้ เพราะความเหนื่อยหนักหนา ทุกวัน ๆ ของพ่อแม่ เป็นไปเพื่อใคร ถ้าไม่ใช่เพื่อลูกสุดที่รัก และคงไม่มี พ่อแม่คนไหน สามารถตัดใจปฏิเสธ รอยยิ้มของลูกได้ เช่นเดียวกับไม่อาจ ขวัญไว่ส า น พร้อมทั้งกำนัลเพิ่มเติมด้วยทรัพย์สิน วิชา ทนต่อคำร้องขอและน้ำตา ลูกจึงเป็น ความรู้ เป็นครูคนแรกนับตั้งแต่วันแห่งการปฏิสนธิ เป็นครูคน เดียว...ผู้เดียว ที่ไม่มีวันหยุด วันลา เป็นครูที่ไม่เคยแรงที่จะ ผลักดัน ยิ่งกว่าดวงใจของพ่อแม่ เมื่อเล็ก ๆ เราชะเง้อคอยพ่อ แม่กลับมาฉันใด... โตขึ้น... พ่อแม่ก็ ชะแง้คอยการกลับมาของลูก ฉันนั้น พ่อแม่จึงเปรียบเสมือนอรหันต์แห่งชีวิต เพราะเป็นผู้ให้ชีวิต ให้จิตสำนึก ให้ ขวัญไว้สร้างฝัน พร้อมทั้งกำนัลเพิ่ม เติมด้วยทรัพย์สิน วิชาความรู้ เป็น ครูคนแรกนับตั้งแต่วันแห่งการปฏิสนธิ 2** ** 0 0 0 0 0 9 000 0006262 วามงามที่ท่านสั่งสมดีไว้ จึง กลายเป็นสมบัติที่โลกและสังคม ภูมิใจ โดยผู้ให้ของขวัญนั้นอาจไม่ทัน ได้ชื่นใจ พ่อ....แม่ จึงเป็นผู้ให้ที่เป็นเอก กับทั้งแก่โลก แก่สังคม และกับตัว ของลูกเอง อะไรบ้างเล่า ที่พ่อแม่ให้ ไว้...ละเอาไว้ก่อนเถิดเรื่องราวของร่าง กาย เพราะที่เด่นชัดและแน่นอนกว่า ซึ่งบางครั้ง บางที การถ่าย ทอด อบรมสั่งสอน มิได้ตัดทอนมา จากหลักวิชาการ หรือทฤษฎีใด ๆ แต่ว่าถูกเทถ่ายออกมาจากกระแสความ รักที่กักอยู่เต็มใจของพ่อและแม่ บาง ครั้งดูรุนแรง บางที่ดูไม่มีเหตุผล แต่ กลับหลอมคนให้เป็นคนได้ เพราะการ แสดงออกทั้งหลาย อาศัยใจเปี่ยมรัก เป็นครูคนเดียว....คู่เดียว ที่ไม่มีวันหยุด วันลา เป็นครูที่ไม่เคยล้าแรงที่จะผลัก ดัน วันนี้...นึกถึงพระคุณของพ่อแม่ แล้วหรือยัง กราบท่าน สบตาท่าน จับมือท่าน กอดท่านแล้วหรือยัง เมื่อ เรายังเล็ก ดวงใจของเราต้องการอะไร เมื่อเราโตขึ้นดวงใจของท่านก็ต้องการ เช่นนั้น เพราะลูกคือดวงใจของท่าน ชีวิตของเราทุกวันนี้ คือมวลที่จับต้อง ของท่านเป็นสะพานก้าวเดิน อาศัย ได้ของความรักที่หลั่งมาจากใจของท่าน คือกระแสแห่งปัญญาและอารมณ์ ที่ แววสะท้อนของความเอื้ออาทรที่ส่อง แท้ๆ คงเป็นความผิดที่อภัยไม่ได้แน่ ทำให้ลูกสัมผัสความละเอียดอ่อนจาก ความงามใด ๆ ได้ เกิดความเข้าใจ ในปัญหา และวิธีการของชีวิต รู้แยก ผิดออกจากถูก ควรออกจากไม่ควร สอนให้รู้จักการเสียสละ การให้ ด้วย วิธีการที่กลมกลืนไปกับวันเวลาในแต่ละ ช่วงชีวิต ที่เราและท่านยังมีโอกาสได้ อยู่ใกล้ ๆ กัน กระทบกับตาของลูก เกิดเป็นความ ถ้าพ่อแม่ไม่อยู่ในห้วงคำนึงของเรา ผูกพันแน่นแฟ้น เพราะลูก ๆ ทุกคนเข้าใจดีว่า การได้สบตากับพ่อแม่นั้น เกิดสุขได้ เพียงไหน ถึงแม้ความเหน็ดเหนื่อย ความอ่อนล้า จะโปรยละอองฝ้าฟาง มาเคลือบแววตาของพ่อแม่ไว้มากสัก เพียงไร กระแสอาทรก็สามารถทะลุ มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๙