ประสบการณ์ลึกลับ : หน้า 99/112

ผมมองตามมือที่ท่าน “เฮ้ย” ผมอุทานเสียงดังก่อนขยี้ตา ตามกระจกและบนตัวถังรถ คราบ น้ำฝนยังเกาะพราว แต่ท้องถนน กลับแห้งผากไร้เม็ดฝน รอยดิน แตกและตอไม้ที่โค่นล้มก็ไม่มี ทาง แยกเล็ก ที่ผมเพิ่งขับรถเข้าไป และกลับออกมาก็หายไป มีไร่อ้อย โทรม ๆ กับดงหญ้าคาเท่านั้นที่ ๆ ปรากฏให้เห็น “คุณแม่บ้านหลังนั้นหายไป ไหนแล้วครับ” แม่ยายมองตามปลายนิ้วที่ ผมชี้ “รีบออกไปจากที่นี้เถอะพิชิต” ฟันแถวบนกับแถวล่างของแม่ยาย กระทบกันดังกึกกัก ผมออกรถไปทันทีโดยไม่รอ ให้เตือนซ้ำ เราต่างคนต่างเงียบ มี เฉพาะเสียงเครื่องยนต์กับเสียงฟัน กระทบกันของแม่ยายเท่านั้น ที่ดัง ไปตลอดทาง * ถึงกรุงเทพฯ ผมพาแม่ยาย ไปส่งก่อน ปรากฏว่าที่สนามหญ้า หน้าบ้านทุกคนนั่งรอกันครบพอเห็น รถก็พากันออเข้ามาหา “รีบเปิดรถให้คุณแม่ลงก่อน หมอเข้ามาดูที่คุณแม่ไม่สบาย” ผม รีบบอก “แม่เมารถเพราะถูกลมโกรก มากไปหรือเปล่าคะ” ลูกสาวคนเล็ก จีบปากจีบคอคงคิดว่าผมพูดเล่น “ต๊าย ตัวแม่เย็นเจี๊ยบเขียว สรรพสิ่งทั้งมวล ยุติลง แล้วเสียง กังวาน มนุ่นนวล กระจ่างใส คล้ายดัง ออกมาจากขุมพลัง ชังเป็นแหล่งรวม สรรพ านาจที่ดีงาม ทั้งหลายไว้ ได้ดังขึ้น ที่ละประโยคต่อเนื่อง กัน ด้วยบทสอนให้รู้ จักวิธีและคุณค่าของ การนั่งสมาธิ ทําใจให้ สงบ เพื่อค้นหาปัญญา และตัวเองจริงๆ ซึ่งซ่อนอยู่ภายใน หมอเข้ามาช่วยพยุงแม่ลงด้วย” คุณ กลางรีบบงการสั่งสามีของเธอด้วย ความตกใจ “หายใจเข้าลึก ๆ ครับคุณ แม่ ค่อย ๆ ขยับตัวออกมาครับไม่ ต้องเกร็ง ใครก็ได้ช่วยไปเปิดประตู บ้านแล้วก็เปิดแอร์ไว้ด้วย” “กุญแจบ้านอยู่ในกระเป๋าแม่ หมอขอกระเป๋าจากแม่ให้กลางด้วย” “เล็กมียาหม่อง พี่หมอเอา ให้แม่ผมหน่อยไหมคะ” เสียงพูดและความชุลมุนยุติ ลง เมื่อแม่ยายซึ่งถูกนำมานอนพัก บนเก้าอี้บุนวมตัวยาวได้พูดขึ้นว่า “แม่กับพิชิตถูกผีหลอกมา พิชิตช่วยเล่าแทนแม่ด้วย” เสียงแย่งกันพูดดังขึ้นมาอีก ชุด ผมยกมือขึ้นห้ามทุกคนให้หยุด จากนั้นจึงเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบให้ ฟังโดยละเอียด “ไม่น่าจะเป็นพวกภูติผีปีศาจ เลยนะคะ เพราะพวกเขาใจดีแถม ยังรู้จักนั่งสมาธิเสียด้วย” คุณเล็ก ออกความเห็นหลังจากที่ฟังผมเล่า จบลง “เฮียชิตล่ะ คิดว่าเป็นอะไร” หมอถาม “มันไม่ค่อยแน่ใจ จะเป็น ชาวลับแลอย่างที่คนเฒ่าคนแก่เคย เล่าให้ฟังหรือเปล่าก็ไม่รู้” “ใช่แล้วพิชิต แม่เพิ่งนึกออก สมัยแม่ยังเด็กคุณยายทวดเคยเล่า ให้ฟัง” แม่ยายเสียงใสขึ้นมาทันที “ยายทวดท่านว่า ภพมันซ้อนภพ มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๗