การพัฒนารูปทรงเจดีย์ในประเทศไทย : หน้า 59/112

องรีบออกตัวเสียแต่ต้นว่า การ ปรุงแต่งเติมความงามให้เข้มส่วนฐานและ เขียนถึงเจดีย์ในประเทศไทยครั้ง ส่วนยอดตั้งแต่ติดกับลอมฟางขึ้นไปเป็น นี้ ไม่มีจุดมุ่งหมายไปในเชิงของ ส่วนใหญ่ ส่วนตัวลอมฟางเพียงแต่ปรับ ศิลปะ แต่จะมุ่งไปในแนวของการใช้ ให้เป็นระฆังจริง ๆ หรือค่อนข้างกว้าง องค์เจดีย์เป็นเครื่องแสดงหลักธรรมของ หนักไปทางสูงเท่านั้น ซึ่งเจดีย์ทรงระฆัง พระพุทธศาสนา อันเป็นจุดประสงค์เริ่ม นี้ ดูเหมือนจะเป็นรูปทรงเจดีย์ที่มีมาก แรกของการสร้างพุทธเจดีย์ ตั้งแต่สมัย ที่สุด แพร่หลายที่สุดก็เป็นได้ เชื่อแน่ว่า ของพระเจ้าอโศกมหาราชเป็นต้นมา ถ้าให้คนไทยหรือเด็กไทยวาดรูปเจดีย์ ๙ เชื่อว่าเริ่มต้นก็คงจะเป็นเช่นนั้น ใน ๑๐ คน จะต้องวาดออกมาเป็นทรง เพียงแต่ในยุคต่อมาการพัฒนาองค์หรือ ระฆัง แสดงว่าความประทับใจในเรื่อง รูปทรงเจดีย์ของไทยมีแนวโน้มมุ่งไปใน รูปทรงองค์พุทธเจดีย์ของคนไทย เป็น เชิงของศิลปะ และความสวยงามเสีย มากกว่า ซึ่งหากจะนำออกมาชี้แจง จะ ทรงระฆังที่พัฒนามากจากลังกา และ ลังกาก็ปรับพัฒนาจากทรงโอคว่ำ หรือ เชื่อแน่ว่าทั้ง ๓ ทรงคือ ทรงตั้ง เห็นได้ว่าการพัฒนาส่วนใหญ่เป็นไปใน สาญจิของอินเดียอีกต่อหนึ่ง เชิงของการต้องการสร้างเพื่อแสดงถึง ความยิ่งใหญ่ และแสดงแสนยานุภาพ เดิมของสาญจิ ทรง Dagaba ของลังกา เสียมากกว่าที่จะมุ่งใช้เจดีย์เป็นเครื่องสื่อ และทรงระฆังของไทย เป็นเจดีย์ที่มีพื้น หลักธรรม จึงทำให้ทรงเจดีย์ของไทยมี มาก และหลากหลายยิ่งกว่าเจดีย์ใน ประเทศใด ๆ กระนั้นก็เป็นเพียงพัฒนาไปทาง รูปทรงผิวนอกที่เรียกกันว่า “SKIN” แต่ ตัวปรัชญาแท้ส่วนมากจะคงไว้ โดยมุ่ง ฐานทางสัญลักษณ์อันเดียวกันคือ G. ส่วนฐาน และบริเวณทำพิธี ประทักษิณ แสดงถึงภพภูมิของมนุษย์ ๓. ๒. ส่วนสถูป หรือลอมฟาง หรือ องค์ระฆัง แสดงถึงครอบของจักรวาล ตรงกลางส่วนที่บรรจุพระบรม ประเด็นสำคัญไปที่ให้เจดีย์เป็นที่เก็บ สารีริกธาตุ คือตัวแทนของพระสรีระ พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธองค์หรือ ของพระพุทธองค์หรือพระธรรมกาย เป็นการสร้างขึ้นเป็นอนุสรณ์แห่งพระ ๔. ส่วนเสาทาน คือส่วนของดวง ศาสนาเท่านั้น การพัฒนารูปทรงของเจดีย์ เริ่มต้นจากไหน... จิตที่หลุดพ้นจากกระแสหน่วงเหนี่ยวใด ๆ ในจักรวาล ๕. ส่วนสูงทั้งหมดของยอด คือ ระดับของดวงจิตที่มีพัฒนาการสูงและ โดยส่วนใหญ่มักจะเริ่มจากทรง ละเอียดอ่อนขึ้นไปเป็นลำดับ ระฆัง ที่ได้รับอิทธิพลจากประเทศลังกา 5. ปลายสุดตรงเม็ดน้ำค้าง คือ แทบทั้งสิ้น ตามหลักฐานเท่าที่ปรากฏ พระนิพพาน เจดีย์ยุคแรกของสุโขทัย องค์เจดีย์ส่วน - ตามทฤษฎีทางเจดีย์วิทยาทุกส่วน กลางที่เรียกกันว่า ลอมฟาง หรือส่วน บนส่วนยอดของเจดีย์สามารถอธิบายได้ สถูปนั้นมักจะเป็นทรงระฆังค่อนข้างกลม ว่า แทนสภาวะของสมาธิในระดับใด แม้ ซึ่งการพัฒนาปรับเปลี่ยนรูปแบบ มักจะ กระทั่งชั้นของฉัตร แต่เดิมมีคำอธิบาย ไปเน้นกันที่ลายเส้น ลายละเอียด ปรับ ว่าเป็นบริสุทธิคุณบ้าง เป็นอภิญญาต่างๆ เจดีย์สาญจิ รูปโอคว่ำ เจดีย์ทรงลังกาหรืออากาบ้า เจดีย์ทรงระฆัง มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๕๗