การให้พรและความก้าวหน้า : หน้า 34/112

วันแรกก่อนลูกชายจะออก ทราบเอาไว้ ว่าต่อไปจะระมัดระวัง dilems, Pl จากบ้านไปทำงาน คุณพ่อยื่นพระ ไม่ทำงานบกพร่องอย่างคราวนี้อีก ให้และให้พรด้วยว่า คุณสมศักดิ์ก้มกราบนายใหญ่ “พ่อให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นของ หนึ่งครั้ง แล้วไปขอพบ “นาย” ผู้ ๆ ขวัญ เพื่อความเป็นสิริมงคล ขอ เป็นหัวหน้าในการสอบสวนและสรุป ให้ลูกทำงานก้าวหน้าไปเรื่อย ๆ สำนวนส่งนายใหญ่ เพื่อกรา กราบขอบ พอคุณสมศักดิ์เปิดประตู สิบปีผ่านไป คุณสมศักดิ์ได้ คุณก่อนเดินทางกลับ เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าหน่วยงาน สาขาประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง ซึ่ง “นาย” เงยหน้าจากแฟ้มเอกสารยิ้ม เป็นตำแหน่งที่มีเกียรติมากในสังคม ต่างจังหวัด คุณสมศักดิ์มีคนยกย่อง มีลูกน้องคอยเอาอกเอาใจคุณสมศักดิ์ จึงทำงานอย่างสบาย ๆ ให้ลูกน้อง ทำ ตัวเองคอยเซ็น ตกเย็นก็ชวน ลูกน้องไปกินเหล้าที่บ้าน วันหนึ่ง ลูกน้องทำงานผิด คุณสมศักดิ์เงินโดยไม่ตรวจทาน พอ ส่งงานเข้ากรม คุณสมศักดิ์ถูกเรียก ตัวไปสอบสวน ผู้ใหญ่ในกรมที่คุณสมศักดิ์ได้ ยินมานานว่าเป็นคนตรงไปตรงมา ถูกแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าในการสอบ สวนครั้งนี้ วันสุดท้ายที่คุณสมศักดิ์หอบ เอกสาร ไปให้การกับ “นาย” นั้น ก่อนจะเดินเหงื่อตกออกจากห้อง คุณสมศักดิ์กลั้นใจถอดพระเครื่อง จากสร้อยคอ ยื่นด้วยมือสองข้าง ส่งให้นาย พอนายยื่นมือออกมารับ คุณ สมศักดิ์จึงหายใจได้เต็มปอด จาก นั้นก็ไหว้ลานายด้วยความหวังรำไร ให้ ที่ฝากไว้กับความศักดิ์สิทธิ์ของพระที่ ให้เป็นของขวัญ ครึ่งเดือนต่อมา นายใหญ่ สูงสุดเรียกคุณสมศักดิ์เข้าไปพบ เพื่อ กล่าวคำตักเตือนและให้เซ็นชื่อรับ ๓๒ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๖