ข้อความต้นฉบับในหน้า
แต่ก็มีบางครั้งที่ประตูระหว่างภพ
เปิดออกมาเจอกันพอดี ช่วงนี้บางที
ก็มีพวกเราหลงเข้าประตูอีกภพหนึ่ง
แล้วหายสาบสูญไปเลย บางทีก็มี
พวกเขาหลงออกมาปนอยู่ในหมู่
นี่นับว่าโชคดีนะที่เรายัง
พวกเรา
ออกมาได้ แม่ว่า..... แม่กับพิชิตต้อง
ในดวงตาของหมอ “บอกมาเถอะ
หมอ แม่อยากรู้”
“พวกเราต้องไปวัด....วิธีการ
นำนั่งสมาธิที่คุณแม่และเฮียชิตได้
ยินมาด้วยกันนั้น เหมือนกับที่ผม
เคยได้ฟังมาครั้งหนึ่ง สมัยที่ไปวัด
กับเพื่อนนิสิตแพทย์ด้วยกัน เพื่อน
คนนั้นได้บวชไปแล้วตั้งแต่เรียนจบ
ใหม่ ๆ วัดนั้นอยู่ไม่ไกลหรอกครับ”
จากนัน
ไปทำบุญสะเดาะเคราะห์กันแล้วล่ะ”
เราคุยกันด้วยเรื่องราวลึกลับ
เหล่านี้ต่อไปอีกสักพัก
แม่ยายก็บอกให้พวกเราแยกย้ายกัน
กลับบ้านไปพักผ่อน
อีกหนึ่งเดือนต่อมา มีข่าว
เครื่องบินตกที่อำเภอด่านช้างจังหวัด
สุพรรณบุรี ช่วงแรกที่มีข่าวนั้น ยัง
ข่าวนี้ด้วยความรู้สึกเหมือนคนทั่ว ๆ
ไม่มีรายละเอียด ผมสนใจติดตาม
ไปคืออยากรู้อยากเห็น และอยากให้
แน่ชัดนั้นปลอดภัย
สองวันต่อมา ผมถึงกับตก
ผู้โดยสารที่เรายังไม่ทราบชะตากรรม แม่สักถ้วยด้วยลูก
ๆ
“ไปลองดูนะคะแม่” คุณใหญ่
เริ่มชวนเป็นคนแรก จากนั้นคุณ
กลางกับคุณเล็กก็ช่วยกันเชียร์
“ไปนะคะ เราถือโอกาสไป
ทำบุญด้วยกันก็ดีนะคะ”
“จ้ะ”
“ถ้าอย่างนั้น วันอาทิตย์หน้า
เจ็ดโมงเช้าเรามาพร้อมกันที่บ้าน
คุณแม่นะครับ อีกนิดหนึ่งกรุณาใส่
ชุดขาวทุกคนด้วยนะครับ”
การที่พวกเราใส่ชุดขาวทำให้
ตะลึงตัวชาหนาเตอะไปทั่วร่าง เมื่อ
“แม่หนูใหญ่ละลายยาลมให้
* *
*
ทั้งเขยกลางเขยเล็กและบรรดา
ได้เห็นภาพผู้โดยสารที่เสียชีวิตเพราะ คุณผู้หญิงทั้งสามคนของ พวกเรา
เครื่องบินตก บนหน้าหนังสือพิมพ์ ต่างพากันนิ่งเงียบ ไม่มีใครแสดง
หลายฉบับ ซึ่งแม่ยายซื้อและเอามา ความคิดเห็น ว่าสิ่งที่ผมกับแม่ยาย
ให้ดูถึงที่บ้าน
ได้ประสบกับสิ่งที่กำลังเป็นข่าวใหญ่
“ใช่ทั้งหมดที่เราเห็นในวัน ในขณะนี้ เกี่ยวพันหรือโยงใยกัน
บรรยากาศในบ้านของแม่ยายดู
แปลกไปในทางดี วันนี้รถสองคันที่
เราใช้เป็นพาหนะคือรถของหมอกับ
ส่วนรถสับปะรังเคของผมจอดเก็บ
เคียงคู่กับรถชั้นดีของแม่ยายในโรงรถ
ไปถึงวัด อารมณ์แรกที่เรา
สัมผัสคือความตื่นตาตื่นใจ ต่อมาก็
นั้นนะครับคุณแม่”
อย่างไร
ตื่นตัวที่จะเรียนรู้เรียนธรรมะ และ
เสียงผมออกจะสั่น ๆ ขณะที่
“ถ้าจะค้นหาความจริงกัน
เต็มใจที่จะอยู่ร่วมปฏิบัติทุกรายการ
แม่ยายพูดไม่ออก สีหน้าของท่าน จริงๆ ผมว่ามีอยู่ทางเดียว” หมอ
ตามที่เจ้าหน้าที่ผู้ให้การต้อนรับบอก
ซีดขาวราวกับผ้าเช็ดหน้าที่ท่านกำลัง พูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น
เราถวายเครื่องไทยธรรม และ
ใช้เช็ดเหงื่อ
ผมกับแม่ยายจ้องลึกเข้าไป
ทำบุญครบทุกอย่าง แล้วไปเข้า
๙๘ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๖