การเลี้ยงดูและการศึกษา : หน้า 21/112

ชายทุก ๆ คนไป สมมุติว่ามีลูก ๑๐ คน หญิง ๕ คน ชาย ๕ คน เป็น ปริญญาหมดทุกคน มีการงานชั้น สูงทั้งนั้น พ่อแม่สองคนจะได้รับ ความสุขแค่ไหน ไม่ต้องมากหรอก ลูกกตัญญูคนเดียวเท่านั้นแหละเลี้ยง พ่อเลี้ยงแม่ให้เป็นสุขเหมือนเทวดา ได้เป็นปริญญาขึ้นแล้วน่ะ เลี้ยงได้ อย่างดิบอย่างดีทีเดียว เพราะฉะนั้น มีลูกเท่าไรต้องแก้ลูกให้เป็นปริญญา ขึ้น นี้ได้ชื่อว่าประพฤติให้เป็นประ โยชน์แก่ลูกหลานก่อน คนใกล้เคียง เข้ามา วงศาคณาญาติ ก็ประพฤติ เช่นนั้น ให้เป็นประโยชน์เช่นนั้น ให้เลี้ยงตัวของตัวได้ แก้ไขให้เลี้ยง ตัวของตัวได้ เหมือนเด็กเล็กเลี้ยง ตัวของตัวเองไม่ได้ แก้ไขให้เลี้ยง ตัวของตัวได้ ผู้หญิงก็ให้ผู้หญิง เลี้ยงตัวของตัวได้ ผู้ชายก็ให้เลี้ยง ตัวผู้ชายได้ ไม่ต้องพึ่งใครทีเดียว แก้ไขให้ฉลาดออกไปอย่างนั้น ได้ ชื่อว่าประพฤติให้เป็นประโยชน์แก่ เพื่อนกัน หรือให้เป็นประโยชน์แก่ ลูกหลานของตัว ประพฤติให้เป็น ประโยชน์แก่บ้านใกล้เรือนเคียงกัน มีวิชาความรู้ ให้ความสุขแก่มนุษย์ เพื่อนบ้านด้วยกัน เขาจะรุ่งเรือง เจริญได้อย่างไร แก้ไข อย่างนั้น ชื่อว่าประพฤติให้เป็นประโยชน์แก่ เพื่อนกัน ลักษณะที่ประพฤติให้ เป็นประโยชน์แก่เพื่อนกัน นี่แหละ เป็นประโยชน์นัก ทางพุทธ ศาสนาต้องการนัก ภิกษุบวชก่อน 66 โลกจะได้รับความสุข ก็เพราะอาศัย ความประพฤติทั้ง 4 อย่าง คือ ให้ทาน กล่าววาจาไพเราะ ประพฤติให้เป็นประโยชน์ ในกันและกัน ความประพกติดน ให้สม่าเสมอในธรรมนั้น ๆ ในบุคคลนิ่น ๆ ประพฤติตัวให้เป็นตำรับตำราต่อ ภิกษุบวชหลังเป็นลำดับไป นี่เป็น ประโยชน์แก่เพื่อนกันอย่างนี้เรียกว่า อตฺถจริยา จ ยา อิธ ประพฤติให้ เป็นประโยชน์แก่เพื่อนกันในโลกนี้ หรือในหมู่นี้ก็ตาม คงได้ความว่า ประพฤติให้เป็นประโยชน์แก่เพื่อนกัน สมานัตตตา จ ธมฺเมสุ ตตฺถ ตตฺถ ยถารห์ ความเป็นผู้มีตน เสมอในธรรมนั้น ๆ ในบุคคลนั้น ๆ ความเป็นผู้มีตนเสมอในธรรมนั้น ๆ ในบุคคลนั้น ๆ น่ะ เราจะไปทาง ไหน เป็นหญิงก็ดีเป็นชายก็ดี เข้าไป ในหมู่ไหน พวกไหน ชาติไหน ภาษาไหน ไม่กระทบกระเทือนเลย ด้วยกายของเรา ไม่กระทบกระ เทือนเลยด้วยวาจาของเรา และไม่ กระทบกระเทือนเลยด้วยใจของเรา เราเข้าไปในหมู่ไหนพวกไหน เป็น หมู่นั้นพวกนั้นไปหมด ปรากฏเป็น แบบเดียวกัน เรามีพวกมากเท่าไร ก็เป็นคนเดียวกันไปหมด ไม่แยก แตกจากกัน นี้ความเป็นผู้มีตน เสมอเขา พอเหมาะพอดีกับเขา เข้าใกล้ใครคนนั้นก็บอกว่าเป็นพวก เขา เป็นพี่เป็นน้องเขา เป็นพี่เขา เป็นน้องเขาตามชันษาอายุของตน ประพฤติตนเสมอในธรรมนั้น ๆ ในบุคคลนั้น ๆ ไม่ขาดตกบกพร่อง ทุกชาติทุกภาษาไป เมื่อประพฤติ ได้ดังนี้ได้ชื่อว่าเป็นประโยชน์ในโลก แท้ ๆ # โลกจะได้รับความสุขก็เพราะ มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๙