การให้ในครอบครัว : หน้า 17/112

สามีภรรยาก็ต้องให้กัน เมื่อสามี ภรรยาอยู่ร่วมกัน และมีลูกขึ้นมา ต้องให้ลูกกินนม นมนั่นแหละเป็น เงินเป็นทองเหมือนกัน นมน่ะกลั่น ออกมาจากเงินทองเช่นกัน มารดา บริโภคอาหารเข้าไป อาหารก็ไป เป็นน้ำนม ลูกก็กินนมเข้าไปเป็น ลำดับ พอวายนมแล้วก็ให้ลูกบริ โภคอาหาร ต้องซื้อข้าวของลูกไม้ ลูกไล่มาให้ลูกมัน ลูกจึงจะอ้วนที่มี เนื้อดีหนังดี ให้เรื่อยทีเดียว ลูกจะ กินอะไร จะต้องการอะไร พ่อแม่ ให้ได้ทุกอย่าง ให้เรื่อยจนกระทั่ง เติบโต แต่ว่าถ้าลูกต้องภัยได้ทุกข์ หิวโหยโรยแรง แม่ก็เอาของอะไรมา ให้รับประทาน พอโตหนักขึ้น ๆๆ ลูกต้องการอะไรก็อยู่ที่แม่นี้อีกทั้งนั้น แม่ไม่ให้พ่อก็ให้หรือให้ด้วยกันทั้ง ๒ ฝ่ายนี่แหละ ถ้าว่าพ่อแม่ไม่ให้ละก็ ลูกตายหมดไม่เหลือเลย ลูกที่เป็น อยู่ได้นี่ก็เพราะอาศัยการให้ซึ่งกันและ กัน เพราะให้อย่างนี้แหละ ถึงได้ นามระบือลือเลื่องไปทั้งเมืองว่า พ่อ และแม่ เมื่อรู้จักหลักเช่นนี้แล้ว เรา จำหลักไว้ เราค่อยๆให้ บุคคลคน หนึ่งคนใดโกรธเคืองด่าว่าเรา เรา ก็หาอุบายแก้ไข ค่อยๆให้เขาเถอะ คนที่เคยด่าพ่อ ด่าแม่ คนอิจฉา ริษยานั่นแหละ ให้เสีย พอเขาเชื่อง พอเขาเลื่อมใส เราจะใช้เขาทำอะไร เขาทำเอาทั้งนั้นแหละ นี่สำเร็จด้วย การให้ นี่แหละเป็นข้อสำคัญนัก โลกจะจงรักภักดีซึ่งกันและกัน ก็ เพราะอาศัยให้ซึ่งกันและกัน เขา จึงได้ยืนยันเป็นตำรับตำราว่า หญิง ชายที่เป็นสามีกัน ถ้าสามีไม่ชอบใจ ภรรยา หรือภรรยาไม่ชอบใจสามีละก็ เอาละ หาเสน่ห์เล่ห์ลมประการต่างๆ ช่างบ้าหลังอะไรไม่เข้าใจ นี่เขาบอก ไว้ชัด ๆ แล้วว่าผู้ปฏิบัติผู้ครองเรือน ไม่ต้องมีเสน่ห์อะไรดอก เสน่ห์ปลาย 66 จวักนั่นแหละผัวรักจนตายทีเดียว เพราะอะไรล่ะ จวักนี่ตักข้าวตักแกง หากินหาอยู่ให้สามีได้รับความสุข เพราะภรรยาเอากระจ่าตักแกงนั้น ให้โภชนาหาร อิ่มเดียวได้ชื่อว่า ให้ฐานะ ๕ ประการคือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏกาณ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ เป็นที่ปรารถนา ของมหาชนคนทั้งหลาย แหละ จวักก็คือทัพพีนั่นเอง นั่น สำคัญนัก ไม่ต้องไปหาอื่น แก้ไขว่า ทำอย่างไรจะให้สามีได้รับความสุข ลูกก็เหมือนกัน เมื่อกินอิ่มจะดุด่า ทุบตีเท่าไรเขาก็ยอมทั้งนั้นแหละ ไม่ โกรธไม่เคืองหรอก สามีก็เหมือนกัน ปรนนิบัติให้ดี ให้อิ่มหนำสำราญ เช่นนี้เท่านั้นแหละ จะใช้ให้ไปทำ อะไรก็ยอมทั้งนั้น นี่เสน่ห์สำคัญนัก ให้เข้าใจว่าการให้เป็นหลักสำคัญ ตระกูล ๆ หนึ่ง ถ้าว่าให้กันถึงขนาด เข้าแล้ว ตระกูลนั้นก็เจริญ ให้ถูก ส่วนเข้าแล้วเจริญ ศาสนาพุทธ อยู่ได้ด้วยการให้ ถ้าเลิกให้กันเสียสักเดือนเดียว ข้าว ปลาอาหารไม่ให้กันละ หยุดกัน หมดทั้งประเทศ ทุกบ้านทุกเรือน ไม่ให้กัน ศาสนากับ พระเณรสึก หมด หายหมดไม่เหลือเลย นี่เพราะ อะไร เพราะการให้นี่เอง การให้นี่ มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๕