อำนาจบุญญาบารมีแห่งทารก : หน้า 77/112

อำนาจบุญญาบารมีแห่งทารก และ กระทั่งวันหนึ่ง ขณะที่กุมารน้อย บุญกุศลที่นางสร้างสมมาหลายภพ กำลังเล่นอยู่กับบุตรชาวบ้านด้วยกัน หลายชาติ ทำให้นางรู้สึกว่าภาย เกิดทะเลาะเบาะแว้งกันขึ้น เด็ก ในท้องสว่างไสวราวกับมีเพชรนับ คนหนึ่งได้ตะโกนขึ้นว่า ร้อยนับพันเม็ดส่องแสงแข่งประกาย “ไอ้ลูกไม่มีพ่อมันรังแกเรา” รบเร้าอ้อนวอนของบุตรไม่ไหว ทั้งรู้ อัธยาศัยของบุตรว่า เป็นผู้มีจิตมั่น คงแน่วแน่ยิ่งนัก จึงพากันเข้าไป เจรจากับนายประตู ขอเข้าเฝ้า พระเจ้าพาราณสี นายประตูเห็น กุมารน้อยมีรูปร่างลักษณะสง่างาม ก็มีจิตเมตตา ยอมให้ทั้งสองแม่ลูก มาหามารดา เล่าเรื่องราวให้ฟัง เข้าเฝ้า แล้วซักไซ้มารดาถึงพ่อของตน ใน กันอยู่ ก็ทราบว่าตั้งครรภ์แล้ว จึง กุมารน้อยได้ฟังดังนั้น เสีย กราบทูลให้พระเจ้าพรหมทัตทรง ใจ และอับอายยิ่งนัก รีบวิ่งกลับ ทราบ พระองค์จึงพระราชทาน พระธำมรงค์วงหนึ่งแก่นางแล้วตรัส ว่า หากบุตรในครรภ์เป็นหญิง ให้ ที่สุดนางจึงกล่าวว่า นางได้กราบทูลพระเจ้า พรหมทัตว่ากุมารน้อยคือโอรสของ น่าพระธำมรงค์นั้นไปขายเลี้ยงชีวิต “พระเจ้ากรุงพาราณสีนี่ พระองค์ พระเจ้าพรหมทัตนั้นแม้ แต่หากบุตรเป็นชาย ให้พาไปหา แหละ คือพ่อของลูก” พระองค์ จะทรงจำนางได้ แต่รู้สึกละอาย กุมารน้อยจึงซักใช้ไต่ถาม หมู่อำมาตย์ข้าราชบริพารทั้งหลาย ที่พระองค์ได้ไปมีความสัมพันธ์เกี่ยว ข้องกับหญิงชาวบ้านธรรมดา ๆ คน หนึ่ง จึงตรัสปฏิเสธ แม้กระทั่ง หลังจากที่พระเจ้าพรหมทัต เรื่องราวแต่หนหลัง พร้อมทั้งถาม เสด็จจากไปแล้ว หญิงเก็บพื้น หาหลักฐานที่จะใช้ยืนยันว่าตนเป็น เฝ้าถนอมครรภ์ที่เติบโตขึ้นจนครบ โอรสของพระราชาจริง เมื่อมารดา กำหนดเวลา ก็คลอดบุตรเป็นชาย เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง กุมารจึง นางนำพระธำมรงค์มาถวายให้ทอด นางได้เลี้ยงดูกุมารด้วยความรักจน อ้อนวอนให้พาเข้าวัง นางทนคำ พระเนตร พระองค์ก็ยังไม่ทรง มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๕