การปฏิบัติธรรมเพื่อความสุข : หน้า 43/112

เราจะเสวยสุขอย่างเต็มที่ เข่ากิจสุขที่เสริ เราจะค่องเปลื้องจิตให้หลุดพ้น จากความโลภ ความโกรธ ความหลง จะละโลก อะโกรธ ละเลงได้ ก็ด้วยการปฏิบัติธรรมเท่านั้น อย่างอื่นจะทำไม่ได้เลย อย่างละโลก ปฏิบัติได้ด้วยการให้ทาน สะไตรร ปฏิบัติด้วยการรักษาศีล ละเลม ปฏิบัติได้ด้วยการเจริญภาวนา 99 ภายนอกจึงมีสุขน้อยแต่มีทุกข์เจือปน มาก ไม่พึงใส่ใจอะไรให้มากนัก ควร ศึกษาและสั่งสมสุขที่ไม่ต้องอาศัยปัจจัย ภายนอก อันเป็นสุขที่สะอาด ไม่มี ความหมองหม่นเจือปน สงบ ไม่ต้อง ดิ้นรนกระวนกระวาย เป็นสุขเย็นๆ มีความเสรี เป็นอิสระด้วยตัวของตัวเอง มีความสว่างไสว ประกอบไปด้วยปัญญา เห็นสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง มี ความสมบูรณ์ไม่รู้จักพร่อง แช่มชื่น อิ่มเอิบเบิกบานอยู่เป็นนิจ สุขแท้อยู่กลางกาย สุขสบายอยู่กลางตัว อย่าเพลินหลงเมามัว สุขนอกตัวกลั้วทุกข์ตรม ผม...สุปรี สุขที่เสรี จะต้องไม่ยึดติดปัจจัย ภายนอก แต่ยึดมั่นคุณธรรมภายใน มีความเสียสละ ละเอาแต่ใจ หทัยตั้ง ซึ่งทุกคนสามารถสัมผัสได้ด้วย มัน การทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ให้จิตพ้นจากความอาภัพ รับรสสุขที่ เสรี สุขที่ยิ่งใหญ่ สุขที่ไพบูลย์ได้ ดัง พระธรรมเทศนาของพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ว่า “ทานให้สำเร็จในสวรรค์ทุกชน ศีลให้สําเร็จในพรหมสิบหกชั้น ภาวนา ให้สำเร็จนิพพาน ให้สำเร็จผลนิพพาน ทีเดียว นี่ต้องวางหลักไว้อย่างนี้ เมื่อ ได้รู้จักหลักอย่างนี้เป็นข้อสำคัญ ท่าน ศีล, ภาพปก เหล่านี้เป็นข้อสำคัญนัก ให้ถึงสุขอันไพบูลย์ได้ เป็นส่วน เต็มที่ได้ เทอ จานก็จะต้องส่งผลไป มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๑