การนั่งสมาธิและการทำบุญ : หน้า 98/112

“เชิญเข้ามาเลยค่ะ ได้เวลา พอดี เชิญที่เก้าอี้เลยนะคะ” ผู้ที่มาเปิดประตูให้เป็นเด็ก รุ่นสาว หน้าตาสวยสะอาด เสื้อ กางเกงที่เธอสวมใส่คล้ายกับชุดของ ผู้ที่กำลังจะเดินทางไปต่างประเทศ ที่ผมกับแม่ยายก้าวตามเธอ เข้าไปนั้นเป็นห้องโถงกว้าง พื้นทั้ง หมดปูด้วยพรมสีเทาอ่อน เก้าอี้ที่ ใช้แบบปรับเอนนอนได้วางเรียงเป็น - “กลับมาตักเติมหลายๆเที่ยว นะคะ ของเรามีเยอะแยะ อร่อย ทุกอย่างค่ะรับรองได้” ท่านกรุณา บอกผมกับแม่ยายโดยเฉพาะ ทั้ง ๆ ที่เป็นอาหารแบบ ธรรมดา ๆ ทว่ารสชาตินั้นอร่อย มากจริง ๆ ผมกับแม่ยายไปตักเติม ครั้งหนึ่งแล้วจึงตัดใจอิ่มด้วยการ หยิบส้มเขียวหวานสองลูกมาล้างปาก หยุดตกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เราอร่อยเพลินจนไม่รู้ว่าฝน “เส้นทางวกขึ้นถนนใหญ่ต้อง ขับไปอีกนานไหมครับ” ผมถาม แถวดูคร่าว ๆ จำนวนนับเป็นร้อย มีคนนั่งอยู่เกือบเต็มส่วนใหญ่ ๆ เป็นชาวต่างประเทศหลายเชื้อชาติ “ที่นี่มันที่ไหนพิชิต” นั่งลง “ขอเชิญทุก ๆ ท่านร่วมสวด แจ้งปราศจากสิ่งมุงบัง สรรพสิ่งทั้งมวลยุติลง แล้ว แล้วแม่ยายหันหน้ามากระซิบถาม เสียงฟ้าร้องดังครืนไปทั่วห้อง สุภาพสตรีผู้คอยดูแลจัดการ ซึ่งผม ฟ้าแลบปลาบเห็นแสงสว่างพาดเป็น คิดว่า ท่านคงเป็นเจ้าของบ้านหลัง ผมส่ายหน้า หาคำตอบไม่ได้ ทางยาวราวกับทั้งห้องกลายเป็นที่โล่ง ใหญ่นี้ มันสงสัยไปหมดตั้งแต่แรก “ย้อนกลับไปตามทางเดิม ฟ้าเปิดแล้วถนนไปได้” ผมกับแม่ยายยกมือไหว้ขอบ คุณท่านและกล่าวคำอำลา ท่าน มนต์ทำวัตรเช้าพร้อมกันนะคะ สวด เสียงกังวานทุ้มนุ่มนวลกระจ่างใส มนต์เสร็จเราจะนั่งสมาธิต่อชั่วโมง คล้ายดังออกมาจากขุมพลัง ซึ่งเป็น หนึ่ง จากนั้นเราจะได้ทานข้าว แหล่งรวมสรรพอำนาจที่ดีงามทั้งหลาย กรุณาเดินมาส่งถึงรถ รอยยิ้มเปี่ยม กลางวันด้วยกัน” ไว้ ได้ดังขึ้นทีละประโยคต่อเนื่องกัน - สุภาพสตรีอายุอานามคงอยู่ ด้วยบทสอนให้รู้จักวิธีและคุณค่าของ ในวัยเดียวกับแม่ยายซึ่งนั่งอยู่แถว การนั่งสมาธิทำใจให้สงบ เพื่อค้นหา หน้า ลุกขึ้นมาพูดโดยใช้ภาษาไทย ปัญญาและตัวเองจริงๆ ซึ่งซ่อนอยู่ น่าแปลกใจมากที่ทุกคนสามารถฟัง ภายใน ได้เข้าใจ เพราะพอท่านนั่งลง ก็มี คำสอนและการนั่งปฏิบัติใช้ ด้วยมิตรไมตรีระบายบนดวงหน้า ผมจำหน้าตาท่าทางผู้เอื้ออารี ท่านนี้ได้ขึ้นใจ * * ขับรถย้อนกลับมาตามทาง เสียงสวดมนต์เป็นภาษาบาลีพร้อม เวลารวมกันประมาณชั่วโมงครึ่ง มี เดิมเพียงครู่เดียวก็ถึงถนนใหญ่ ผม กันดังกระหึมขึ้นมา เป็นเสียงที่ การสวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยพร้อม หยุดรถแปลกใจที่มองไม่เห็นร่องรอย ผสมผสานฟังไพเราะกลมกลืนน่า กันเพื่อปิดพิธี ของซากต้นไม้ที่ล้ม นึกชมเจ้าหน้าที่ “เชิญทานข้าวกลางวันร่วม บนทางหลวงที่ทำงานได้รวดเร็วราว สวดมนต์จบ สุภาพสตรีท่าน กันค่ะ” สุภาพสตรีท่านนั้นลุกน้ำ กับเนรมิต เลื่อมใสยิ่ง เดิมได้ลุกไปเปิดเทปจากเครื่องเสียง พวกเราไปตักข้าวและอาหารบนโต๊ะ “พิชิต...” แม่ยายตาเหลือก ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเล็ก ๆ ข้างหน้า ๆ ซึ่งตั้งไว้ด้านข้าง โต อ้าปากค้าง ๔๖ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๖