ข้อความต้นฉบับในหน้า
หนีไม่เน มี
ผิดกับชั่วมันต่าง
ก็เอามืออุดหูเสียได้ แต่พอเราไป
ทำความชั่วเข้าด้วยตัวของเราเอง
ความชั่วนั้น มันก็ยังตามไปหลอน
อยู่ในใจของเรานั่นแหละ ไม่เลิกรา
หรือเหมือนกัน
อย่างไรครับ?
ผิด คือ สิ่งที่เกิดขึ้นด้วย
ความประมาท พลาดพลั้ง ไม่ได้ตั้ง
หลวงพ่อ
ตอบปัญหา ใจ แล้วเกิดความเสียหายขึ้น
1. เมื่อมีข้อข้องใจ
อย่าเก็บความสงสัยไว้
โปรดเขียนคำถามส่งมาที่
ฝ่ายวิชาการ วัดกระสอบกาย
วงเงินที่มุมของว่า
( ชั่ว คือ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าผิดแล้ว
ยังฝืนทำ นี้เป็นคำตอบที่สั้นที่สุด
ในเชิงปฏิบัติ
มีข้อคิดที่จะฝากเพิ่มเติม คือ
ถ้าเราจะทำสิ่งใดก็ตาม แล้วรู้ตัว
ด้วยว่า ต้องมาตามตำหนิตัวเองได้
ในภายหลังก็อย่าไปทำ เพราะมันชั่ว
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทารุณนะ ถ้ามีใคร
เขามาด่าเราหรือติเตียนเรา
ด้วยความเข้าใจผิด เราไม่อยากฟัง
อุดหูซะไม่ได้ยินใครมาว่า แต่ใจเรา
มันว่าตัวเองไม่รู้จะหนีไปไหน มัน
ก็ทุรนทุรายไปนั่นแหละ
มีอาการเหมือนอะไรรู้ไหม
ขออภัยเถอะ มีอาการเหมือนสุนัข
หัวเน่าหนอนไชเต็มหัว อยู่ที่ไหนก็
ไม่มีความสุข พอหนอนไชหัวสุนัข
มันเจ็บก็วิ่งก้าวไป เจอโดนไม้นึกว่า
โคนไม้ร่มเย็นดีจะสบาย เข้าไปนอน
โคนไม้มันก็ไม่สบาย เพราะว่าหนอน
ยังคาอยู่ในหัว ไปซุกใต้ถุนบ้านใคร
ที่แสนจะสะอาดเรียบร้อย มันก็ไม่
เป็นสุขอยู่นั่นแหละ เพราะว่าหนอน
ไซหัวอยู่ตลอดเวลา แล้วมันก็คงจะ
เดินหนีเสียมันก็จบ แต่ถ้าเราไปทำ ต้องเป็นทุกข์อย่างนั้นไปจนกระทั่ง
ความผิดจริง แม้ไม่มีใครเห็นเราก็
ตาย ยกเว้นจะมีใครสงสารเอายา
จะมานั่งตำหนิตัวเองอยู่นั่นแหละ ไปใส่แผลให้ แล้วก็เอาคีมคีบหนอน
แหม.... ไม่น่าไปทำเลย ทำไมเราถึง ออกเสีย ไม่อย่างนั้นละก็ หัวเน่า
ได้โง่อย่างนี้ ทำไมเราถึงเลวอย่างนี้
จนตาย
หลวงพ่อหลวงพี่ก็ห้ามแล้วว่าอย่าทำ
- เช่นกัน ถ้าเรารู้ว่าอะไรที่จะ
แม้ที่สุด คุณพ่อคุณแม่ก็เตือนซ้ำ ทำลงไปแล้วไม่ดีก็อย่าไปทำขึ้นทำ
แล้วซ้ำอีกว่าอย่าทำ แต่ว่าก็อุตริ
ฝ่าฝืนดึงดันไปทำเข้า นึกขึ้นมา
ครั้งใดก็ไม่สบายใจทุกทีไป อย่างนี้
เรียกว่า ติตัวเองได้
- ถ้าคนอื่นที่เรา ๆ สามารถ
จะเดินหนีได้ ไม่อยากฟังไม่เดินหนี
ลงไป นึกทีไรแล้วไม่สบายใจ
แล้วก็ไม่รู้จะหนีไปไหน เพราะว่าผู้
ที่ตำหนิ เรานั้นไม่ใช่ใครอื่น คือตัว
ของเราเอง เป็นเหมือนแผลอยู่ในใจ
อุปมาอย่างกับสุนัขที่มีหนอนไชอยู่
ในหัวนั่นแหละ
มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๑