ลอดลายมังกร : หน้า 104/112

Ù u ❘ ñ ♥ ŇU бS SU ลอดลาย มังกร โ ด ย พ ร ร ณี โ ร จ น ธ ร ร ม ก ล ล อดลายมังกร นวนิยายจากปลายปากกาของประภัสสร เสวิกุล ซึ่ง ซึ่งเรียบเรียงจากตำนานเล่าขานกันมา ของ เหล่าบรรดาชาวจีนจากแผ่นดินใหญ่รุ่นแรก ๆ ที่บากหน้ามา ตั้งรกรากหากินในเมืองไทยด้วยใจสู้ ความหวังที่พามาด้วยมี อย่างเดียวคือ ขอให้พ้นจากความอดตาย ก้าวแรกบนแผ่นดินไทยของอาเหลียงตัวละครเอกในเรื่อง ก็เหมือนกับอาที่อาเฮียคนอื่น ๆ ที่ฝ่าทะเลเมาคลื่นมาด้วยกัน คือทนทำทุกอย่างในตอนต้นเพื่อความอยู่รอด โดยอาศัยแรง กายเพียงอย่างเดียว จากนั้นอาเหลียงก็ค่อย ๆ พัฒนาตนเอง หาทางยกระดับอาชีพให้ดีขึ้น ดีขึ้น ในที่สุดอาเหลียงก็สามารถ ขึ้นไปยืนผงาดอก กลายเป็นเศรษฐีตัวเบิ้มในวงการธุรกิจ ชั้นน่าของเมืองไทย จากคำเปรียบเทียบที่ว่า ตอนมาใหม่ ๆ อาเหลียงก็ เหมือนงูเขียวปากจิ้งจกตัวเล็ก ๆ ไม่มีพิษไม่มีภัย แต่ด้วย ความขยันหมั่นเพียร รู้จักคิดพลิกแพลงหาสิ่งใหม่ ๆ เมื่อ ผิดพลาดก็อดทนแก้ไขใช้บทเรียนเป็นครู ในที่สุดงูเขียว ธรรมดา ๆ อย่างอาเหลียง ก็เลยกลายเป็นมังกรตัวเบ้อเร่อ เพราะเหตุนี้เมื่อนักวิเคราะห์จะสรุปว่า อาเหลียงตัวจริงควรจะ เป็นใคร หลายคนก็เลยไปสรุปได้เหมาะเจาะกับอาเสี่ยระดับ อภิมหาเศรษฐีของเมืองไทยกันทั้งนั้น ปกติละครโทรทัศน์นั้นได้มีการทำวิจัยสรุปผลออกมาว่า ผู้ชมส่วนใหญ่คือสตรีเกือบทุกวัยจากทุกสาขาอาชีพ ซึ่งนิยม แล้ว คลายเครียดปัญหาจากการทำงานบ้าน งานประกอบอาชีพ การศึกษา เล่าเรียน และปัญหาส่วนตัวอื่น ๆ ด้วยการติดตาม ดูละครในแนวที่ตนชอบ เพื่อปล่อยใจให้เพลิดเพลินมีอารมณ์ สุข-ทุกข์ ร่วมไปกับตัวละครในแต่ละเรื่อง ครั้งนี้นับเป็นความสำเร็จอย่างยิ่งของละครลอดลายมังกร ที่สามารถดึงเอาอาถึง อาแปะ อาเฮีย และอาตี้ทั้งหลาย มา นั่งรวมกันอยู่หน้าจอทีวีกับอาม้าอาแมะอาซ้ออาหมวย เพื่อ คอยดูพฤติการณ์ทั้งหลายของอาเหลียง ๑๐๒ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๖