อานุภาพธรรมกาย : หน้า 69/112

6 ทันทีที่ข้าพเจ้าก้าวจะข้ามธรณีประตูโบสถ์ ข้าพเจ้ารู้อีกทันทีว่า ส่องตรงมายังข้าพเจ้ามา มีแสงสว่างประหลาดอะไรไม่ทราบ จากทางพระประธาน จึงเงยหน้าขึ้นดู เห็นดวงกลมสีขาวดวงใหญ่ มากล่องมาจากพระพักตร์ของท่าน คอลัมน์ “อานุภาพธรรมกาย” นี้ เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับปาฏิหาริย์และอานุภาพ ของพระธรรมกาย หรือผลการปฏิบัติธรรมตาม วิชชาธรรมกาย แล้วได้ประสบการณ์อันน่าอัศจรรย์ จึงรวบรวมนำมาลงพิมพ์ไว้ เพื่อเป็นหลักฐานว่า ของจริงคู่กับคนจริง ผู้ใดตั้งใจทำทาน รักษาศีล และหมั่นภาวนาเนืองนิตย์ ย่อมได้รับรสแห่งธรรม ซึ่งเลิศกว่ารสทั้งปวง A หวังใจว่า คอลัมน์นี้จะมีค่ายิ่งสำหรับผู้ที่ สนใจการฝึกสมาธิภาวนา และผู้ที่ข้องใจเกี่ยวกับ เรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนา เพราะเขียน ขึ้นจากประสบการณ์จริงของนักปฏิบัติธรรม หรือ ผู้ที่ได้ประสบพบเห็นด้วยตนเองในยุคปัจจุบัน จึง เป็นพยานหลักฐานอย่างดี ที่แสดงให้เห็นว่าธรรมะ อันละเอียด ลึกซึ้งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นสิ่งที่มีประโยชน์แก่ผู้ปฏิบัติได้จริง และไม่ เหลือวิสัยที่วิญญูชนจะพึงปฏิบัติได้ทุกยุคทุกสมัย เขาจะต้องเป็นคนหลงงมงายเพ้อเจ้อเช่นนี้ด้วยเล่า - แต่ก็น่าประหลาด ยิ่งไม่เชื่อมากเท่าไร ดู เหมือนจะยิ่งมีเรื่องราวเหล่านี้เข้าหูอยู่เนือง ๆ มี ได้ขาด ทำให้นึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาไร ๆ และ อยากพิสูจน์ว่าเขาเหล่านั้นตามัวหลอกลวงตัวเอง หรือไม่ก็เป็นคนประเภทชอบนึกจินตการอย่างนัก เขียนนวนิยาย ข้าพเจ้าจึงเริ่มตั้งข้อสังเกตต่าง ๆ ตามที่ได้ยินได้ฟังมาอย่างตั้งอกตั้งใจ เมื่อเข้าไป กราบพระประธานในโบสถ์ บางครั้งพยายามนึก จินตนาการให้ตัวเองเห็นอย่างเขาบ้าง แต่ก็ไม่เคย ได้เห็นอย่างเขาเล่า พอนานเข้า ๆ ก็ลืมเหตุการณ์ ดังกล่าวไปนาน จนกระทั่งค่ำวันหนึ่ง จำได้ว่าเป็น วันที่คุณหญิงอุไรวรรณ หงส์ประภาส ท่านเลี้ยง ขอบคุณที่พวกเราขมีขมันช่วยงานกฐินจนสำเร็จไป ด้วยดี ณ โรงทานวัดพระธรรมกาย พี่นุช โทรมา เล่าว่า ได้เห็นองค์พระประธานใสสว่างเลื่อนออกมา ตามผนังโบสถ์ ท่านลืมตากลมสุกใส มอง บแต่วันที่ข้าพเจ้าได้หันเหชีวิตที่กอปรด้วยความเพลิด มายังพี่นุชซึ่งอธิษฐานขอให้ท่านปรากฏให้เห็นเป็น เพลินสนุกสนานทางโลกเข้ามาสู่แสงธรรม ณ วัด กำลังใจในการสร้างบารมี ซึ่งความเรื่องนี้ได้รับคำ พระธรรมกายเมื่อต้นกุมภาพันธ์ปี ๒๖ จวบจนวันนี้ ยืนยันจากพี่แอ๊ว ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วยว่า ครบปีพอดี ตลอดระยะเวลาดังกล่าวนี้ ข้าพเจ้ามัก แปลกใจมากที่จู่ ๆ ก็เห็นพี่นุชซึ่งไหว้พระอยู่ดี ๆ ได้ยินเรื่องราวอัศจรรย์ต่าง ๆ เกี่ยวกับพระพุทธเจ้า นั่งพนมมือตาค้างจ้องมองไปทางพระประธานอย่าง ก็ดีปาฏิหาริย์ของพระประธานในโบสถ์ก็ดีเหตุการณ์ ตกตะลึง อ้าปากหวอ ไม่พูดไม่จา นั่งนิ่งอยู่นาน ธรรมชาติที่จำเพาะมาเกิดขึ้นในวันสำคัญต่าง ๆ เป็นครู ยังนึกขำพี่นุชอยู่ แต่ตัวพี่แอ๊วไม่เห็นอะไร ทางศาสนา ณ ที่แห่งนี้ก็ดี จากบุคคลที่รู้จักก็ดี เลย เพราะไม่ทราบว่าพี่นุชกำลังตกตะลึงมองอะไร จากบุคคลที่ไม่รู้จักก็ดี ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องเหลือเชื่อ และตนก็ไม่สังเกตด้วย ข้าพเจ้าฟังแล้วก็ผ่านไม่ได้ ในความสำนึกทั่วไปของปุถุชนทั้งสิ้น ข้าพเจ้า ติดใจสงสัย เพราะเคยได้ยินได้ฟังมาเป็นปกติ ปกติเป็นผู้ค่อนข้างสั้นและไม่ค่อยมีความเชื่อถือใน ประกอบกับไม่เชื่อว่าจะสามารถเห็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ คุณไสย เข้าทรง หมอ ได้ด้วยตาเนื้อเป็นทุนเดิมอยู่ จึงไม่ตื่นเต้นด้วยเท่าไร ดูนัก และมักอดยิ้มหัวไม่ได้เมื่อมีผู้นำสิ่งต่าง ๆ แต่ก็สนุกและปีติที่เขามีความสุขที่จะเล่าให้เราฟัง เหล่านี้มาบอกเล่าให้ฟัง เคยคิดเลยเถิดไปว่าทำไม คลางแคลงอยู่นิดว่า คนอื่นทำไมเขาช่างมีเรื่อง มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๗