การพิสูจน์พุทธาภินิหาร : หน้า 71/112

เห็นองค์พระอย่างเราหรือไม่ ท่านว่าไม่เห็นและ เดินกลับเข้าไปอีก เข้าใจว่าคงจะเข้าไปดู ส่วนพี่ตุ้ย รู้สึกว่าจะไม่ได้เข้าไป จึงไม่ได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์นั้น พระประธานด้วยซ้ำไป แต่เนื่องจากภาพไม่สุกใส สว่าง แต่ไม่ถึงกับมืดทึบออกสีเทาจาง ๆ ซึ่งก็ เข้าใจว่าเกิดจากเงาที่สะท้อนแสง เที่ยวนี้ได้เห็นอีก และชัดเจนมากอย่างนี้ก็ไม่ควรละโอกาสลองพิสูจน์ นี้เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า ตาไม่ฝาด ดูให้หายข้องใจว่า เราตาฝาดไป ยังหันไปบอกพี่นุช และมีความมั่นใจยิ่งขึ้นในสิ่งที่ได้เห็น ประกอบกับ ว่าจะเข้าไปดูพระใกล้ ๆ มองขึ้นไปบนช่องเพดาน เหตุผลที่นำมาคิดพิจารณาภายหลังแล้ว ไม่น่าจะ ซึ่งแสงสว่างสามารถลอดเข้ามาได้ แต่เพดานสูง เกิดขึ้นเพราะเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ ไม่น่าจะ มาก แสงที่เข้ามาก็ไม่มากเท่าไรนัก เดินไปซ้าย เกิดขึ้นเพราะตาฝาด และเหตุอื่น ๆ นอกเสียจาก กลับไปขวา มองไปด้านหลังองค์พระ ให้แน่ใจว่า พุทธาภินิหาร ที่เป็นความอัศจรรย์ที่ผู้คนส่วนมาก ไม่มีภาพรอยขีดรอยวาดขององค์พระอยู่บนกำแพง จะพบเห็นได้โดยยาก เป็นเหตุแห่งพุทธานุภาพอัน ซึ่งพอจะสะท้อนเป็นแสงเงาลวงตาเราได้ ปรากฏว่า ยิ่งใหญ่ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่าน ไม่มีอะไร ขณะนั้นเนื่องจากว่ามัวสนใจที่จะพิสูจน์ คงเมตตามาโปรดข้าพเจ้าผู้มากไปด้วยความแคลงใจ ทดลองอยู่ จึงลืมนึกดูพระที่เห็น พอกลับมานั่งที่ สงสัยในพุทธาภินิหารให้เชื่อมั่นในสัจธรรม ให้มี เดิมมองไปยังกำแพงโบสถ์ รู้สึกผิดหวังอย่างมาก จิตที่มั่นคงเข้มแข็งประดุจขุนเขาใหญ่ที่ตั้งมั่นอย่าง เพราะไม่เห็นองค์พระที่ปรากฏเมื่อสักครู่อีกเลย ซึ่ง องอาจบนพื้นปฐพีเป็นแน่แท้ และนี้เป็นครั้งแรก ขณะนั้นพี่นุชกับณียังคุยชวนกันดูองค์พระที่กำแพง จริง ๆ ที่ข้าพเจ้ารู้สึกศิโรราบโดยสิ้นเชิงกับสิ่งที่ แสดงว่าท่านยังคงปรากฏให้เขาเห็น ไม่เคยเชื่อมาก่อน ว่าจะสามารถปรากฏมาให้เห็น ข้าพเจ้าพยายามเอียงขวาเอียงซ้ายเพื่อปรับสายตา เป็นภาพได้ด้วยตาเนื้อ ทำให้ข้าพเจ้ามั่นใจและ ให้ได้มุมเพื่อจะเห็นองค์ท่านให้ได้อีก แต่คว้าน้ำเหลว กล้าพูดกล่าวขานยืนยันอย่างอาจหาญในทุกที่ว่า ไม่เห็นอีกเลย จนกราบลาท่านออกมานอกโบสถ์ ได้ พระรัตนตรัยนั้น มีจริง และอยู่ไม่ไกลจากพวกเรา ไต่ถามคุณป้าคนหนึ่งซึ่งเดินตามเราออกมาว่า ได้ เลย เราสามารถเข้าถึงได้ทั้ง ๆ ที่ยังมีลมหายใจ อยู่อีก มกราคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๙