สงฆ์ไทยกับสังคมนานาชาติ : หน้า 51/113

HARVARD UNIVERSITY จดหมายจากฮาร์วาร์ด เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๖๒ ปีที่ 5 กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔ (ต่อจากฉบับที่แล้ว) ว่าด้วยเรื่องสงฆ์ไทยกับสังคมนานาชาติ ติ ทางที่ควรจะเป็น ตอนที่ ๒ 5 ชาการต่างๆ เจริญก้าวหน้าอยู่ทุกเวลานาที เมื่อ พระภิกษุผู้ชำนาญในพระพุทธศาสนา ไม่ได้ใส่ใจ ในวิชาการเหล่านั้น โดยคิดไปว่ารู้ไปก็เท่านั้น จึงทำให้ เกิดอาการที่เรียกว่าตามไม่ทัน (กิเลส) โลกของชาวโลก ทั้งหลาย ประชาชนจึงไม่มีโอกาสเรียนรู้และนำหลัก ธรรมในพระพุทธศาสนาเข้ามาประยุกต์ใช้ในอาชีพของ ตน ซึ่งกำลังเป็นปัญหาที่น่าวิตกอย่างยิ่ง ถ้าหากจะว่ากันไปแล้ว ปัญหาของพระสงฆ์ใน ปัจจุบัน แตกต่างกับเหตุการณ์ในสมัยพุทธกาล พระ สัมมาสัมพุทธเจ้า และพระอริยสาวกทั้งหลาย ต่างเป็น ผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการต่างๆ ตามที่ปรากฏในสมัยนั้น เป็นอย่างมาก เช่นพระสารีบุตร หรือพระโมคคัลลานะ ในอดีตเคยเป็นพราหมณ์ที่ชำนาญในคัมภีร์ไตรเพทของ ศาสนาพราหมณ์ และเคยบวชเป็นปริพาชกอยู่ในสำนัก ของสัญชัยปริพาชก ความสามารถของพระเถระทั้ง ๒ คล (บน) พระมโน เมตตานันโท ตรงป้ายเก่าของคิงภูมิพลอดุลยเดช สแควร์ โดย เมตตานันโท ภิกขุ พฤษภาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๙