การใช้ชีวิตประจำวัน : หน้า 100/113

ขอบคุณป้าด้วย” “สวยครับขอบคุณครับ” ได้ยินแล้วผมก็เลยเริ่มเกิด อาการเหนื่อยขึ้นมาอีก “มีน้ำชาอุ่น ๆ บ้างไหม คอ แห้งยังไงไม่รู้ “ในกระติกไม่รู้หมดแล้วยัง พูดพลางเธอก็ขยับตัวทำท่า จะลุกขึ้นไปดู “แม่ไม่ต้องผมจะไปเอามาให้ ป๋าเอง” ลูกชายถือเทียนไขขึ้นไปด้วย ในห้องก็เลยมีแต่ความมืด แต่ใจ ของผมกลับสว่างโพลงขึ้นมาด้วย ความหวัง สักวันผมคงได้ลูกชาย อย่างที่อยากให้แกเป็น ลักษณะของบ้านพักอาศัย ของผมนั้น เป็นตึกสองห้องสูงสาม ชั้น ชั้นล่างใช้เป็นที่เก็บสินค้าแบบ โกดังย่อย ๆ โดยแบ่งมุมห้องด้าน หน้าวางเก้าอี้ไว้ชุดหนึ่งเพื่อให้ลูกค้า ที่ตามมาดูของด้วยใช้นั่งพัก ซึ่ง น้ำอุ่นล่วงผ่านลำคอรวดเดียวหมด ขณะนี้ผมกำลังนั่งอยู่กับภรรยา ถัด แล้วผมก็วางแก้วลง มาคือชั้นสองแบ่งเป็นห้องครัวห้อง ทานข้าวห้องน้ำและห้องทำงานของ “อร่อยไหมป้า” “กลิ่นชาน้อยไปหน่อยแต่ก็ดี ผม สุดท้ายคือชั้นสามมีห้องนอน ขอบใจมากลูก wwwww ถามลูก From “อาที่ยังไม่ขึ้นมาอีกหรือ” ผม 2 “ยังมัวง่วนอยู่กับปลาที่หลัง อย่าหาของเล่นมาให้แกอีกได้ไหม เฮียก็น่าจะรู้ว่าเล่นอะไรแล้วแกไม่รู้ - ผมพยักหน้ารับ ขี้เกียจต่อล้อ ติดกับห้องน้ำ มีทีวีวางไว้ด้านหนึ่ง ผมพูดจบไฟฟ้าสว่างพรึบขึ้น จักเลิก” ซึ่งอยู่ใกล้กับตู้เสื้อผ้าแบบฝังติดผนัง มาพอดี ภรรยาของผมดับเทียนไข ลูกชายหายไปสักครู่หนึ่งแล้ว แล้วคว้าแก้วใบนั้นกับแท่งเทียนเดิน จึงกลับลงมาพร้อมด้วยถ้วยกระเบื้อง ขึ้นไปบนบ้าน ใส่น้ำชาแบบมีหูข้างเดียวที่ผมใช้เป็น เมื่อผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จ บนโต๊ะอาหารก็มีกับข้าวและ ต่อเถียงด้วย * ประจำ มาถึงแกก็ยื่นถ้วยใบนั้นให้ ถ้วยเปล่าเตรียมใส่ข้าววางไว้พร้อม รับถ้วยมาผมก็ยกขึ้นจรดริมฝีปาก ๔๘ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๖ สรรพ วันนี้ ผมอยู่บ้านคอยดูแล ลูกน้องที่มาขนของออกไปจากโกดัง เพื่อเตรียมที่ทางไว้เก็บสินค้ารุ่นใหม่