การเข้าใจจิต : หน้า 17/113

รวมเป็น ๑๒ ดวงด้วยกัน นี้ เป็นอกุศลจิต ๑๒ ดวงเท่านี้ ฟัง ยากไหมล่ะ ยากจริง ไม่เข้าเนื้อ เข้าใจทีเดียว ฟังเหมือนบุรุษคนหนึ่ง นั่งกินข้าวอยู่ทีละค่า ๆ มันก็อิ่มเป็น ลำดับขึ้นไป บุรุษคนหนึ่งนั่งกินลม อยู่เป็นคำ ๆ เข้าไป พอเลิกแล้วไม่ อิ่มสักนิด อ้ายกินข้าวกินลมมันลึก ซึ่งอย่างนี้จริงไหม นี้ฟังเรื่องปรมัตถ์ เหมือนกินลม ไม่มีเนื้อมีหนังเลย ไม่อิ่มไม่ออกเลยทีเดียว เห็นไหมล่ะ แต่รสชาติอัศจรรย์นักนะ อุตส่าห์ ตั้งอกตั้งใจฟังกันให้ดี จิตดวงที่ ที่ประกอบด้วย ความยินดีมาก จิตดวงนี้เกิดขึ้น ประกอบด้วยความยินดีมาก และ ประกอบด้วยความเห็นผิด เกิดขึ้น ตามลำพัง จิตดวงนี้เกิดขึ้นได้ อย่างไร นี่ต้องอย่างนี้ละจึงจะมีรส ค่อยมีรสหน่อย เราจะต้องพินิจ พิจารณา หากว่าจิตของเราเองมัน เกิดขึ้นมีความยินดีมาก ประกอบ ด้วยความเห็นผิด เกิดขึ้นตามลำพัง เออ... อ้าย ประกอบด้วย ความเห็นผิดน่ะเห็นอย่างไร ลักษณะ เห็นผิดน่ะเหมือนเรายินดีมากในสิ่ง ที่ผิด เมื่อเราเห็นทรัพย์เข้าก้อนหนึ่ง ไม่ใช่ของเรา มันเป็นของเขา ก็รู้ เหมือนกันว่าเป็นของเขาแต่มันอยาก ได้เหลือทน ทรัพย์ก้อนนั้นมันใหญ่ พอประมาณอยู่ ถ้าได้เข้าแล้วมัน เลี้ยงชีพได้ตลอดสาย นับเป็นล้าน ๆ หรือนับเป็นแสน ๆ ทีเดียว เมื่อไป 66 ทั่งสากลโลกภิกษุก็ดี สามเณรก็ดี อุบาสกก็ดี อุบาสิกาก็ดี ที่จะทำความ ชั่วความร้ายไม่ดีจาน ก็เพราะอกุศลจิต ๑๒ ดวงนี่แหละ 99 เห็นทรัพย์เข้าเช่นนั้นแล้ว เราไม่ได้ คิดไว้เลยว่า จะเอาทรัพย์ก้อนนั้น หรือจะขโมยหรือจะลักเขา ไม่ได้ คิดเลย พอไปเห็นทรัพย์ ก้อนนั้น เข้าในที่ที่ควรจะได้ เจ้าของเผลอ พอเห็นทรัพย์เข้าเท่านั้นใจมันปลาบ ปลื้มยินดีอย่างชนิดปล่อยชีวิตจิตใจ ทีเดียว อย่างนี้ความยินดีมากมัน เกิดขึ้นเองแล้ว จิตที่เกิดขึ้นประกอบ ด้วยความยินดีมากนั่นแหละนี่ทรัพย์ ก้อนนี้เราหยิบเอาเสีย ธนบัตรสัก แสนหนึ่งไม่เท่าไร ถ้าใบละหมื่นก็ ๑๐ ใบเท่านั้น ใบละพัน ๆ ก็ ๑๐๐ ใบ เท่านั้น เป็นแสนหนึ่งเสียแล้ว เอ นี่ จะเอาหรือไม่เอา นี่ความเห็นผิด เกิดขึ้น เอาได้เราก็รวย พอเห็นผิด เกิดขึ้นเช่นนั้น ไม่ต้องมีใครชักชวน กระตุ้นละก็คว้าเอาทรัพย์ของเขาเข้า ทีเดียว คว้าทีเดียวซ่อนทีเดียว นี่ สำเร็จสมความปรารถนาของตัวแล้ว เอาไปได้สำเร็จสมเจตนาด้วยและไม่ มีใครรู้ใครเห็นด้วย ทำสนิททีเดียว นี่แหละจิตดวงนั้นแหละเกิดขึ้นประ กอบด้วยความยินดีมากและประกอบ ด้วยความเห็นผิดด้วย มันเห็นว่า ของเขาไม่ใช่ของเรา นี่มันไปลักของ เขานี้จะไม่ผิดอย่างไรเล่า มันก็ผิด นะ เกิดขึ้นตามลำพังของตัวไม่มี ใครกระตุ้นหรือชักจูง ไม่ว่าในป่า หรือในที่ลับใด ๆ หรือในที่มืดใด ๆ ก็ตามเถอะ เอาทรัพย์ของเขามาได้ สมเจตนา ไม่แต่เพียงแสนหนึ่งนะ สตางค์หนึ่งก็ดีสองสตางค์ก็ดี ถ้า พฤษภาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๕