การบริหารงานของสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา : หน้า 54/113

ศูนย์การค้าควินซีและ Faneuil Hall ในกรุงบอสตัน สงฆ์ไทยแทบจะเทียบ อะไรกับเขาไม่ได้เลย การบริหารงานของสงฆ์ไทยยังอยู่ อเมริกาคือ การที่วัดไทยรวมตัวกันขึ้นเป็นสมัชชาสงฆ์ แต่ละวัด ประสิทธิภาพในการทำงานเมื่อเทียบกับองค์ ไทยในสหรัฐอเมริกา มีรูปแบบในการทำงานร่วมกัน กรศาสนาของศาสนาอื่นนั้น ให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน อย่างไรก็ตามสมัชชา สงฆ์ไทยมี 6 สมัชชาคือ สมัชชาสงฆ์ของมหานิกายแห่ง หนึ่ง สมัชชาสงฆ์ของธรรมยุติกนิกายอีกแห่งหนึ่ง ทั้ง ๒ แห่งมีการประชุมไม่ขึ้นแก่กัน เพราะความรู้สึกที่ว่า เป็นคนละนิกาย ทำให้พลังของสงฆ์ไทยอ่อนแอลง การ ในลักษณะการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเป็นคราว ๆ ไป เป็นกิจกรรมที่ต่างคนต่างทำ ขาดการประสานงานและ จุดยืนร่วมกัน แต่หากเทียบกับคนไทยในสหรัฐอเมริกา หรือในประเทศอื่นๆ พระสงฆ์ไทยก็ยังมีการรวมตัวกัน ในรูปแบบที่มั่นคงมากกว่าของฆราวาส ซึ่งมารวมกลุ่ม รวมตัวกันอย่างหลวมๆ นี้ มิได้ลงไปลึกในลักษณะของ ปรัชญาการทำงานร่วมกัน จนกระทั่งมีปรัชญาขององค์กร กันก็เพื่อผลประโยชน์ และกิจกรรมบีบบังคับให้ต้องมา อันจะเป็นเครื่องกำหนดแนวทางในการพัฒนากิจกรรม ทำงานร่วมกัน คนไทยในต่างแดนมักจะอยู่แยกๆ กัน ของสงฆ์โดยส่วนรวมได้ และส่งผลกระทบไปถึงปรัชญา ในการบริหารงานการคณะสงฆ์ไทยในต่างประเทศ แผน มีความรู้สึกว่าถ้าอยู่คนเดียวโดยลำพัง จะสบายกว่าให้ คนอื่นรู้จักว่าตนเป็นคนไทย บางคนถึงขนาดบอกว่าตัว การพัฒนาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา ทั้งระยะยาวและ เองเป็นลาวก็มี เพื่อต้องการให้ฝรั่งรับตนเองเข้าทำงาน ระยะสั้นจึงยังไม่เกิดขึ้น มีแต่การทำเป็นเพียงโครงการ ทำให้คนไทยในอเมริกามีความเป็นอยู่แบบปากกัดตีนถีบ แต่ละโครงการไปตามกำลังของวัดหรือพระเถระในของ แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปเป็นคราว ๆ ซึ่งแตกต่างกับการ ๕๒ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๖