การเคารพและที่พึ่งในพระพุทธศาสนา : หน้า 15/113

อะไรต่อมิอะไรกันไขว่เชียว เพราะ ไหว้แล้ว แต่ว่าไหว้กลัวฤทธิ์กลัวเดช แล้ว ก็ต้องไหว้ กลัวต้องภัยได้ทุกข์ จึงไม่ถูกพลาดไป เรื่องนี้เราเห็นอยู่ พญามาร อ้ายที่มีฤทธิ์มีเดชอยู่ที่นั่น ถึงอ้ายสิ่งทั้งหลายเหล่านี้ว่าเป็นที่พึ่ง ต่อตาทั่ว ๆ กันในประเทศไทยนี้ ไม่ใช่เคารพต่อพระพุทธเจ้าโดยตรง ทีเดียว เคารพในฤทธิ์เดชของพญามารมัน นั่นพระพุทธเจ้าปฏิเสธแล้ว กลัวพญามารมัน อารามหรือต้นไม้ เนต์ โข สรณ์ เขม ภูเขาก็ดี ป่าก็ดี เป็นเจดีย์ บัดนี้ก็ยังปรากฏอยู่นั่นแน่ อารามก็ดี ต้นไม้ก็ดี นั่นไม่ใช่ที่พึ่ง เจริญพาสนั่นแน่ ต้นมะขามใหญ่ อันผ่องใส ไม่ใช่ที่พึ่งอันเกษม เนต์ นั่นแน่ไปถึงก็ต้องไหว้เชียว ต้องไหว้ กลัว กลัวใครละ กลัวฤทธิ์พญามาร มันมีฤทธิ์มีเดช มันสิ่งมันทรงได้ มันบอกไหว้นบเคารพเสีย มันให้ ความสุขความเจริญ ถ้าว่าไม่ไหว้นบ เคารพบูชาแล้ว ก็ลงโทษต่าง ๆ นานา กลัวมัน ต้องไหว้มันอย่างนี้ ไปถึง อารามหรือต้นไม้ เจดีย์เช่นนั้นเข้า สรณมุตฺตม์ นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันสูงสุด หรืออันอุดม ไม่ใช่ที่พึ่งอันอุดมอัน สูงสุด เนต์ สรณมาคมม ก็มาอาศัย อันนั้นว่าเป็นที่พึ่งแล้ว น ปมุจฺจติ ย่อมไม่หลุดพ้นไป สพฺพทุกขา จาก ทุกข์ทั้งปวงได้ เพราะต้องติดอยู่ใน กามภพ รูปภพ อรูปภพ อยู่นี่เอง จนไปนิพพานไม่ได้ เพราะเข้าถึงที่ เหตุอะไรเพราะเหตุว่าไม่รู้จัก พุทโธ ธัมโม สังโฆ นะ พุทโธ ธัมโม สังโฆ ไม่ได้อยู่เรี่ยราดเช่นนั้น พุทโธ ธมฺโม สังโฆ อยู่ในตัวทุกคน กาย เป็นชั้นๆ เข้าไป กายมนุษย์ กาย มนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายทิพย์ ละเอียด กายรูปพรหม กายรูป พรหมละเอียด กายอรูปพรหม กาย อรูปพรหมละเอียด กายธรรม กาย ธรรมละเอียด นั่นแน่ พุทโธ ธัมโม สังโฆ นั่นแน่ กายธรรม กายธรรม ละเอียด กายธรรมนั่นแหละเป็น สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๓