เรื่องราวแห่งพระอริยสาวก : หน้า 89/113

U คคลผู้มีบุญอันประกอบด้วย ความบริบูรณ์พร้อมด้วยลาภ สักการะ ที่เกิดมาในโลกนี้มี ไม่มากนักเมื่อเทียบกับประชากรทั่ว โลก ที่เราพบเห็นกันโดยมาก ลาภ สักการะเหล่านี้ จะบังเกิดขึ้นก็ เฉพาะตนเองเท่านั้น น้อยนักที่จะมี บารมีแผ่ไปยังผู้ใกล้ชิดให้ได้รับลาภ สักการะนั้นด้วย และเป็นบุคคล ธรรมดา ๆ ซึ่งยังวนเวียนอยู่ในห้วง แห่งวัฏสงสารอันยาวไกล หากแต่ พระสีวลีเถระ มหาสาวกแห่งองค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านมี บุญญาบารมีอันสุดจะประมาณ ได้ สำเร็จเป็นพระอรหันต์ ทั้งยังเป็นผู้ เรื่องราวแห่งพระอริยสาวก หมดสิ้น แม้แต่ข้าวที่อยู่ในหม้อก็ ผู้ทรงคุณอันประเสริฐในพระพุทธ ศาสนาเป็นสิ่งที่พวกเราชาวพุทธควร จะได้เรียนรู้และจดจำเป็นแบบอย่าง ในการสร้างความดี นอกเหนือไปจาก พุทธประวัติ เพราะนอกจากจะได้ ทราบถึงประวัติความเป็นมาอันเป็น เครื่องสนับสนุนว่า ท่านเหล่านั้นมี ชีวิตปรากฏอยู่จริง เมื่อครั้งพุทธกาล แล้ว ยังได้ทราบถึงเกียรติคุณของ พระอริยสาวกผู้ทรงคุณความดีเป็น เอกในพระพุทธศาสนาว่าท่านดำเนิน ชีวิตผ่านพ้นอุปสรรคได้อย่างไร กว่า ที่จะบรรลุเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคือ หมดกิเลสเข้าสู่กระแสพระนิพพาน ในที่สุด เหมือนกัน เมื่อพระนางทรงจับหม้อ ข้าวใบใด หม้อข้าวสุกหรือข้าวต้ม ใบนั้น แม้ใครจะตักออกไปรับประ ทานสักเท่าไร ก็ไม่รู้จักหมด ทั้งนี้ เนื่องด้วยบุญญานุภาพของโอรสผู้อยู่ ในพระครรภ์นั้น พระนางสุปปวาสานั้น ทรง ครรภ์เป็นเวลานานถึง ๗ ปี ก็ยังมิได้ ประสูติ ครั้นเมื่อพระครรภ์แก่แล้ว ยังทรงได้รับทุกขเวทนาอันแสนสาหัส ต่อมาอีก ๗ วัน แต่กระนั้นพระนาง ก็ทรงอดกลั้นความทุกข์นั้นไว้ ทรง สนทนากับพระราชสวามีว่าประสงค์ จะถวายทานก่อนตาย ขอให้พระราช ศาสดา และถ้าพระพุทธองค์ตรัส คำใดก็ให้นำคำนั้นมาบอกแก่พระ สมบูรณ์ด้วยลาภสักการะอย่างเหลือ พระนางสุปปวาสาเลื่องลือไปยังผู้คน สวามีไปกราบทูลนิมนต์พระบรม ล้น เป็นที่พึ่งพิงของเพื่อนสหธรรมิก ทั้งหลาย ผู้ที่ต้องการจะทำนาให้ได้ ทั้งหลายได้ โดยที่เพื่อนพระภิกษุ ผลดี ประกอบกับต้องการจะทดสอบ มิต้องวิตกกังวลหรือเดือดร้อนใจ ว่าบุญญาบารมีของพระนางจะสา นางด้วย ในเรื่องของจตุปัจจัยลาภ เพราะ มารถเผื่อแผ่ไปยังบุคคลอื่นได้หรือไม่ เพียงแต่พระสีวลีเถระท่านไปอยู่ใน จึงพากันนำกระเช้า หรือภาชนะใส่ ที่แห่งใด ลาภสักการะก็ไปบังเกิดขึ้น พันธุ์ข้าวมาให้พระนางทรงจับ แล้ว นำพันธุ์ข้าวเหล่านั้น ไปหว่านในนา ในที่แห่งนั้นด้วย จนได้รับยกย่อง จากพระผู้มีพระภาคเจ้าว่าเป็นผู้เลิศ ข้าวต่อไป ด้วยลาภสักการะ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสประ ทานพรว่า “ขอให้พระนางสุปปวาสา ผู้เป็นพระธิดาของพระเจ้ากรุงโกลิยะ จงมีความสุขหาโรคภัยมิได้ จงประ สูติพระกุมารอันบริสุทธิ์จากโรคภัย ครั้นเวลาต้นข้าวผลิดอกออก เถิด” พระราชสวามีเสด็จกลับยังมี พระสีวลีเถระ ถือปฏิสนธิขึ้น รวง ก็ปรากฏว่าข้าวเมล็ดหนึ่ง ๆ ในพระครรภ์ของพระนางสุปปวาสา แตกงอกออกเป็น เมล็ด ๑๐๐ 0,000 ทันถึงพระราชวัง พระนางสุปปวาสา พระราชธิดาในพระเจ้ากรุงโกลิยะ เมล็ด และเวลาหว่านพันธุ์ข้าวนั้น ได้ทรงประสูติพระโอรสเสียก่อนแล้ว เพียงแค่ท่านถือปฏิสนธิใน ลงไปในที่นา ๑ ไร่ ก็ได้ข้าวตั้ง ๕๐๐ และเป็นการประสูติพระโอรสที่ง่าย พระครรภ์ของพระนางสุปปวาสา ๖๐ เกวียน เวลาขนข้าวขึ้นยุ้งฉาง ดายราวกับเทน้ำจากกระบอก พระ เท่านั้น ก็เป็นเหตุทำให้พระนางได้ ผู้คนทั้งหลายต่างก็ขอให้พระนาง ประยูรญาติทั้งหลายที่นั่งห้อมล้อม รับเครื่องบรรณาการถึง ๔๐๐ อย่าง สุปปวาสาทรงจับที่ประตูของยุ้งฉาง อยู่ในที่นั้นต่างดีใจจนน้ำตาไหล ทุกวันเวลา ทั้งเช้าและเย็น ซึ่งเป็นเหตุให้ข้าวในยุ้งฉางนั้น แม้ รีบไปกราบทูลพระราชสวามีของ เมื่อความเป็นผู้มีลาภของ จะถูกขนออกไปสักเท่าไร ก็ไม่รู้จัก พระนางให้ทรงทราบ สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๗