การค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์และพระพุทธศาสนา : หน้า 101/113

สี งที่ผมคิดในขณะนี้ก็คือ ถ้า เป็นไปได้ผมอยากจะเปลี่ยน ด็อกเตอร์สาวสวยที่กำลังยืน พูดอยู่ ณ ห้องประชุมใหญ่แห่งนี้ ให้เป็นหญิงชราที่แก่หงำเหงือก มี ความรู้อย่างมากแค่เพียงอ่านออก เขียนได้ ไม่มีเกียรติ ไม่มีใครรู้จัก เพื่อที่ผมจะได้ระเบิดเสียงหัวเราะ เยาะกับถ้อยคำไม่เข้าเรื่องเหล่านี้ของ เธอให้เต็มที่ “ อันที่จริงนั้น หากใคร มีโอกาสได้ศึกษาหลักธรรมในทาง พระพุทธศาสนา.. ควบคู่ไปกับการ ปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ... กระทั่งได้พบ เห็นประสบการณ์ภายในลึกถึงระดับ หนึ่งแล้ว...จะเกิดความรู้ขึ้นมาเองว่า... ศาสตร์แขนงต่างๆ นั้น เปรียบเหมือน กับผักตบชวาที่ลอยอยู่เหนือกระแส วังวน... พอหมุนไปถึงจุดหนึ่งย่อมจะ ถูกดึงให้จมลงสู่ท้องแม่น้ำไป เกริ่นนำมาถึงตรงนี้เธอก็หยุด ใบหน้าระบายด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ ในใจของผมนั้นรุ่มร้อนมากขึ้นทุกที แล้วเธอก็พูดต่อว่า “ความรู้จากการค้นคว้าทาง วิทยาศาสตร์จะยิ่งใหญ่เกรียงไกรได้ 66 ทุกถ้อยคําต่อมาเป็นไป อย่างมีเนื้อหาสาระทั่งน่าฟัง และได้ประโยชน์ ผมคงจะ ลืมความอุ่นใจที่เกิดในตอน แรกไปได้หมด หากเธอไม่ จบลงด้วยบทสรุปว่า ๆ ใน ถอนท้าย ว่า มีเท่านี่เองค่ะ.. ๆ สําหรับผลงานค้นคว้าหา ความรู้จากสิ่งนอกด้ว สงบ ขณะเดียวกันนั้นผมก็นึกว่าเธอ ในใจว่า “ไปลงนรกซะไปยายเชือก เอาเรื่องบ้าบอคอแตกมาพล่ามนอก เรื่องให้เสียเวลาอยู่ได้ กูยิ่งอยาก รีบกลับไปรับลูกที่โรงเรียนอยู่ด้วย” “งานค้นคว้าวิจัยของดิฉัน ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน.. ขอให้ทุกท่าน ช่วยกันหวังเอาไว้ด้วยว่า ในไม่ช้า เราคงได้สิ่งใหม่ที่ดียิ่งกว่านี้ สำหรับ แนวคิดที่ทำให้ดิฉันเริ่มงานวิจัยชิ้น นี้สืบเนื่องมาจากว่า...” ทุกถ้อยคำต่อมาเป็นไปอย่าง มีเนื้อหาสาระทั้งน่าฟังและได้ประ โยชน์ ผมคงจะลืมความอุ่นใจที่เกิด ในตอนแรกไปได้หมด หากเธอไม่ จบลงด้วยบทสรุปบ้า ๆ ในตอนท้าย ว่า “มีเท่านี้เองค่ะ... สำหรับผล งานค้นคว้าหาความรู้จากสิ่งนอกตัว ของดิฉันชิ้นนี้ ขอขอบคุณทุกท่าน ที่กรุณาให้เกียรติเข้าร่วมฟังคำบรร ยายเป็นอย่างยิ่ง... สวัสดีค่ะ” ของดีจัน นนี่.. เพียงช่วงเวลาหนึ่ง.. แล้วก็จะกลาย เป็นสิ่งล้าหลังไป... ถ้ามีการค้นพบ 99 สิ่งแปลกใหม่ทันสมัยกว่าเข้ามา แทน... " ผมสูดลมหายใจให้เต็มปอด แล้วค่อย ๆ ปล่อยออกมาจนหมด เพื่อระบายความเครียดและเพื่อเป็น การเตือนสติตัวเองให้ทนอยู่ในอาการ หลายคนที่ลงบันไดไปพร้อม กับผมแข่งกัน นชมผู้บรรยายและ ผลงานของเธอจนฟังแทบไม่ได้ศัพท์ “ฉันว่าเธอคงเป็นด็อกเตอร์ที่ อายุน้อยที่สุด.... สวยที่สุด... และมี ผลงานดีเด่นที่สุดของเมืองไทยใน ตอนนี้จริง ๆ” คนแรกออกความเห็น อีกคนรีบชิงพูด สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๙